Het wordt een verslaving

Hee, ik ben een meisje van bijna 17.. ik snij mezelf al iets meer dan 4 jaar, het begon met 5 jaar lang pesten op de basisschool, ikwas te dun en lelijk enzo.. je kent het wel.
gelukkig ging ik van die school af, naar de middelbare, in de zomervakantie was alles leuk enzo.. entoen werd ik verkracht, ik wist niet wat te doen, en durfde niets te zeggen.
Sinds dien snijd ik, ik ben ook nog aan de lijn gegaan samen met een vriendin, ik was 174 cm en woog 48 kilo. mn armen en benen zagen er niet uit!
Alles ging slecht en fout, op school, thuis, vrienden en sport..
maar het boeide me niet, zolang ik maar kon snijden,.

afgelopen jaar kwam het probleem in zicht: de zomer!
ik had buiten de wereld geleefd en opeens werd het warm en de korte mouwen kwamen eraan :(
ik ben blij dat het nu weer winter is, het gaat niet goed met mij. daarom wil ik hier even kwijt, dat je niet moet vergeten wat toch het belangrijkste is, ik ben verslaafd geraakt aan snijden, het lijnen ben ik van af, helaas wordt je er niet mooier van..
voor je het weet ben je vergeten waar het echt om draait en zit je voor de rest van je leven vast aan 1 klein scherp rotmesje!

het is maar even ter herinnering en bemoediging, want ooit op een dag zal de zon zich wel weer laten zien.. eens zullen die problemen verdwijnen, maar je zal zelf moeten beginnen, niemand anders kan het voor je doen, ze kunnen alleen steun geven!

van: sis (16)