Armen snijden

Hee ik ben een meisje van 15 en ben in me zelf gaan snijden. Ik heb er altijd al aan gedacht, maar zeggend dat het mij nooit zal overkomen. Dit is helaas wel het geval geworden en heb er altijd zo’n erge spijt van. Na het snijden kijk ik naar me polsen en zie je het bloed vloeien. Het geeft wel een kick, maar daarna hoop ik dat het zo snel mogelijk weggaat. Het begon bij mij allemaal met kleine krasjes die niet langer dan 2 uur op me armen stonden, die werden dieper maar geen bloed maar ze bleven misschien wel een hele week zitten. Die krassen hielpen niet goed, want ik kraste in 5 min me hele armen vol. Toen dacht ik zal ik het bloed een keer laten vloeien, zou dat gelijk die pijn weghalen. Ik liep naar de badkamer en heb een heel scheermesje kapot gemaakt, alleen om de mesjes eruit te halen. Ik wilde iets waardoor er een goeie snee kwam waardoor de pijn gelijk weg was. Eerst durfde ik het niet maar op den duur, moest ik van die gevoelens af en snee ik zo in me armen dat het bloed vloeide. Ik heb er zo’n erge spijt van, maar die pijn is wel weg. Ik ben bang dat ik de volgende dag ik me weer depressief voel en de mesjes pak en weer sneeën maak. Het is raar maar je raakt er echt verslaafd aan. Ik heb altijd gedacht dat dat nooit kon, maar als ik me erg verveel heb ik telkens die drang om die mesjes te pakken. Ik wil er heel graag vanaf, maar mijn ouders interesseren me niet in mij. Bij hun kan ik nooit terecht met problemen. Ik heb genoeg vrienden, maar ik ben bang dat ze het raar vinden en dom. Het is natuurlijk ook dom, maar je komt er gewoon niet vanaf. 2 mensen uit mijn klas weten dat ik mezelf snij, maar daar heb ik verder niets mee, ik heb ook echt spijt dat ik het tegen hun heb vertelt, maar ze krauwde het uit me en rukte mijn mouw omhoog. Zei begrijpen me gelukkig wel. Ik moet er gewoon van af komen!!

van: Vanity (15)