zelfmoord
Hij begon als een normale vriend van school die bij me in de klas zat. Sommige meiden vonden hem wel leuk maar ik zag het niet staan. Na een lange tijd ging ik wat voor hem voelen dat was iets van 2 á 3 maanden verder. Ik dacht dat het een verbeelding was dus luisterde er niet naar. Toen we een keer samen alleen waren zei hij dat hij mij heel leuk vond en mij wel zag zitten er begon iets te kriebelen in me buik en werd verliefd op hem. Na een tijd vroeg ik hem verkering en zoende we!! Het voelde geweldig aan een vriend! Hij was supper lief voor me en kocht soms wat voor me. Dat veranderde al snel. Ik was bij hem en we zoende wat we wel vaker deden totdat hij met z’n hand in me truitje ging. Ik vond het niet fijn en voelde me er ook niet prettig bij ook. Ik haalde zijn hand uit me shirt en ik kreeg een klap! Ik schrok zo erg dat ik naar benede ben gelopen en zo snel ben weggefiets dat ik niet eens waarheen. De volgende dag voelde ik me schuldig en ging naar zijn huis. We hadden het goed gemaakt en we zouden er niet meer over praten. Na 2 maanden ging hij weer met z’n hand in me truitje ik vond het nog steeds niet fijn maar ik zei er nisk van omdat ik bang was dat ik weer een klap zou krijgen hij deed me shirt uit en me bh. Hij deed ook zijn shirt uit. Ik was heel gespannen en durfde niks te zeggen!! Na een half uurtje ofzo deed hij zijn broek uit en hij deed ook die van mij uit!! ik wou het niet en ze NEE ik kreeg en klap op me rug zo hard dat ik bijna geen lucht meer kreeg. Hij zoende me en ging me vingeren. Het gaf een lekker gevoel en legde mijn hand bij z’n bens en zei dat ik hem moest mastruberen(of hoe dat ook heet)Hij kwam klaar en ik hoorde een zakje scheuren en deed de condoom om. Ik zei NEE en ik kreeg nog een klap. Hij deed “het” met mij terwijl ik lag te huilen van de pijn en verdriet. Als afscheidkado kreeg ik nog een klap van hem!! Ik hield van hem dus ging telkends naar hem terug. Mijn ouders wisten niks van me relatie. Op een dag vroeg een vriendin van me hoe ik aan die blauwe plekken kwam. Ik verzon altijd een smoesje maar ik wist er geen een meer en begon te huilen. We hebben toen wel een uur of 2 gezeten en gepraat en gehuilt. Ik wou niet naar de politie om aangifte te doen en wou er met niemand over praten.Door wat er allemaal is gebeurd ben ik mezelf gaan snijden en heb ik meerdere malen geprobeerd zelfmoord te plegen. Ik weet niet meer wat ik moet doen en wil niet meer leven.
M00344 (15) | 22 mrt 2009, 19:11 uur
Lastige situatie, maar het belangrijkste wat je nu moet doen is stoppen met snijden en absoluut geen zelfmoord proberen te plegen!! Wat gebeurd is is niet leuk en er is niks meer aan te doen. Alles wat nog komen moet heb je zelf volledig in de hand. Ik denk dat het het beste is als je niet meer bij hem langs gaat. Ook al heb je het gevoel dat je van hem houd, iemand die zich zo gedraagt verdient het absoluut niet dat iemand om hem geeft. Wat hij heeft gedaan is te omschrijven als verkrachting! Dump hem, blijf bij hem weg en voorkom hoe dan ook dat hij nog eens zoiets doet. Je kan ook dreigen om wel naar de politie te gaan als hij weer eens zoiets doet, of je het dan ook daadwerkelijk gaat doen moet je zelf beslissen.. Ook erg belangrijk, die vriendin waar je alles al aan verteld hebt. Hou haar op de hoogte van wat er gebeurd en hoe het met je gaat. Als je kan praten over wat je dwars zit dan zal het al de helft aan lasten schelen.. Succes ermee, ik hoop dat je er wat aan hebt..
Gewoon iemand (17) | 23 mrt 2009, 19:55 uur
Luister dame, geen een jongen is het waard om je leven ervoor te beeindigen!!! Als ik je verhaal so lees dan wordt ik gewoon kwaad!!!Omdat deze kerel totaal geen respect voor je heeft getoond en je gewoon meerdere malen heeft verkracht,want het is alles behalve liefde als het met tegenstribbelen er aan toe gaat. Een jongen hoort je met liefde en respect te behandelen en te wachten tot je eraan toe bent.Enja ik kan me voorstellen dat je nu zoiets hebt dat het nooit meer prettig zal zijn door je ervaringen,maar tijd heelt alle wonden beste dame. Zet die idee van zelfmoord uit je hoofd en praat met je vriendin,praat met mensen die verstand hebben die je echt kunnen helpen. En je kan altijd je hart luchten hier in deze topic. Jij verdiend zoveel beter en ben blij dat je inziet dat het so niet meer verder kan,laat deze kerel gaan hij is je niet waard!!!Ook jij vindt iemand die je kan respecteren,je bent nog zo jong. Richt je aandacht op je school en vergeet deze sukkel en als hij je problemen geeft,dan kan ik je wel vertellen wat je kan doen. Succes
The One (24) | 23 mrt 2009, 22:29 uur
Ik ben een jongen en zou een dame nooit slaan,
een man hoort je lieft te hebben...
ik heb ook een vriendin en die haalt me ook wel het bloed onder de nagels weg maar ik zou haar nooit slaan of iets laten doen wat ze niet wil.
een jongen die van je houd loopt even weg als hij boos is maar komt later weer om er over te praten.
als hij je lastig nog is lastig valt zou ik wel naar je ouders gaan en het verhaal vertellen, eerst zal het even raar bij ze aan komen, worden ze even boos van verdriet(dat jou dat heeft moeten over komen) maar daarna zullen ze er zeker voor je zijn en zorgen ze dat je er weer boven opkomt en belangrijkste dat hij je niet meer lastig valt.
ik wens je veel sterkte en hoop dat je aan al onze berichten iets hebt.
anoniem (24) | 23 okt 2011, 01:51 uur
Het is lang geleden dat ik hier ben geweest.
Maar ben nog steeds in leven.
Ben ondertussen wel dit jaar naar de politie gegaan en heb
melding gemaakt, geen aangifte.
Ik vond de melding al een vrij grote stap en ik kan er altijd
nog een aangifte van maken.
Ik doe nog steeds aan automutilatie.
Ben ook nog steeds suïcidaal.
Ondertussen heb ik hulp. Ik ga binnenkort met een therapie
beginnen namelijk EMDR, deze is er om met nare gebeurtenissen
om te gaan. En je anders te laten voelen of ervaren.
Ook ga ik CGT krijgen, deze is voor je emoties.
Ik ben hier al behoorlijk lang niet geweest.
Maar doet me goed, dat mensen nog steeds mijn verhaal
lezen.
Morgen krijg ik mijn behandelplan uitgeschreven te zien.
Ben benieuwd.
Ben nu ondertussen 18 =)
M00344 (18) | 24 okt 2011, 22:33 uur
Hee =D
zelfmoord is nooit de oplossing,.
ik denk dat je toch aan je ouders moet vertellen wat je meegemaakt hebt.
zij zullen je helpen en begrijpen.
je kan altijd muziek luisteren, het kalmeert je en het helpt je.
ik weet het, want muziek zal je nooit kwetsen of pijn doen.
muziek is mijn beste vriend.
je moet het zoiezo aan iemand vertellen,.
misschien aan je zus/broer?
of je beste vriend/vriendin?
xx
Bloem (13) | 25 okt 2011, 17:21 uur
Was het maar zo makkelijk om aan me ouders te vertellen.
Mijn moeder is depressief, en me vader zie ik liever
gaan als komen. Dus nee, dat zal hem niet worden.
Ik heb 2 oudere broers, een heb ik geen contact mee,
en de ander, wil ik eigenlijk net zoals me ouders ook geen pijn
doen. Met wat ik heb meegemaakt.
Gister heb ik me behandelplan uitgeschreven gezien.
In de eerste plaats ga ik DGT krijgen, dit lijkt op CGT.
Als die behandeling aanslaat, en ik kan beter met me emoties
omgaan. Dan is er een mogelijkheid dat ik EMDR erachter
aan krijg. Dit om nare gedachtes anders te gaan bekijken.
Ondertussen weten wel enkele mensen wat er met mij is
gebeurd. Ook heb ik voor een maand een relatie met een
andere jongen gehad. Deze is stuk gelopen omdat ik het
niet aankon, en constant bang was.
Die jongen is als een goede vriend voor mij overgebleven.
Hij heeft me gister van het advies gesprek opgehaald.
Als hij dit niet had gedaan, had ik er denk ik niet meer geweest....
m00344 (18) | 26 okt 2011, 09:26 uur
