ik doe het dus ook en mn moeder zag de krassen in mn arm, het was zomer. ik gaf iedere keer mn kat de schuld maar toen ik het haar moest vertellen van mn vriendin zij ze dat ze het al wel dacht. maar ik zou het echt niet vertellen als ik jou was want ik heb er echt spijt van. ik schaam me en nu doe ik het weer sinds een paar weken stiekem. dus ze moet er echt niet achter komen anders ben ik de pineut en moet ik naar een psygoloog:(. en dat is niet prettig om daar te zitten. misschien is het voor jou wel fijn omdat je er dan over kunt praten want nu wil niemand er over praten en daar wordt je inderdaad niet gelukkig van. mn vriendin vraagt er ook nooit meer naar:( ik zet heel veel dingen op internet omdat er dus niet naar een psygoloog wil en er wel over wil praten. maar als ik jou was zou ik er wel is over na denken. je kunt ook wel reacties hieronder zetten dan zal ik er ook wel op reageren, misschien vind je dat ook wel fijn.
XXX

Idolaura (15) | 6 jan 2010, 18:19 uur

Hee!

fijn dat je reageert, tja, mijn ouders moesten 2x op school komen van de schoolpsycholoog, en ze geloofden het gewoon niet ze zeiden van ja! jij doet toch niet van die rare achterlijke dingen..
nou toen durfde ik niks meer te zeggen.
het is alleen zo vervelend als mensen het wel weten maar er niet over willen praten (zoals je vriendin bv)

laatst hadden mn ouders weer mesjes gevonden, en nu geloven ze me denk ik niet meer, maar ze praten er niet over.. tja dan niet toch!
& ik vind het zeker fijn als we zo een beetje op elkaar reageren, het is trouwens beter als je niet naar een psycholoog gaat hoorr, want (dat vind ik) dat helpt toch niet.. ze denken dat ze het snappen maar dat doen ze niet!

xx

sis (16) | 9 jan 2010, 18:22 uur