niet egt gewoonlijk datk so op een forum over mijn emoties ga praten maar ik voel me ''precies'' zoals jou heb 5 beste vrienden die ik al jaren ken en altijd voor me klaar staan , mijn moeder houd zielsveel van me , en sta echt goed in het leven maar ik weet niet meer wat ik moet .

ik begon ook in de eerste klas met krassen maar naarmate ik het vaker deed moest het ook steeds dieper en meer ik zit nu met een arm VOL met littekens en kan geen T-shirt dragen moet altijd een vest aan en kan er niet van slapen vind me zelfs soms een monster om mijn daden en gedachtes.
wat jij ook hebt doe het gwn op ongepaste plekken en momenten voor de kick en de pijn kan niet meer stoppen ook heb ik geregeld gedachtes aan zelfmoord en soms ook op het punt te staan maar kan dat mijn vrienden en familie niet aan doen ook heb ik op sommige momenten de neiging om mijn vrienden en familie pijn te doen [fysiek/emotioneel] zonder dat ze mij wat hebben aan gedaan ik kan zo niet door gaan en weet dat ik hulp moet zoeken maar ben bang dat iedereen mij veroordeeld om wat ik doe

ik hoop dat je nu weet dat je niet de enige bent.
en dat als iemand ideeén heeft ik er ook blij mee zou zijn :S

Sadguy (15) | 26 mei 2011, 02:28 uur

Heey Sadgirl,
het is natuurlijk mooi als je zou kunnen stoppen met snijden,
maar dit is erg moeilijk. Die waas die je hebt is dan ook lastig te verdrijven. Op zo'n moment, denk je dan ook ergens aan? of komt het zo uit het niets? die moeheid is ook erg rot:S heb je daar al lange tijd last van, of meer sinds de tijd dat je ook begonnen bent met snijden?
Het kan wezen dat je soort van depri ben, maar het is precies wat jij zegt, dat over dat naam geven.
Maybe kan je er hier op deze site een keer over praten via de chat, als je dat wilt;) hoeft niet natuurlijk
xxx-meisje-

-meisje- (15) | 10 jul 2011, 17:41 uur

Het komt me vreselijk bekend voor :/
Elke keer als ik weer iets fouts doet of mensen boos op me worden of als er weer verschrikkelijke gebeurtenissen terug komen van vroeger, pak ik weer een mes.
Ik kan het niet stoppen, als ik het niet doe is de emotionele pijn onverdraagbaar. Dan is de pijn even weg. Maar als je dan bv weer naar school gaat, gaan mensen er naar vragen.
"hoe kom je daar aan?"
Uh de kat heeft me gekrauwd.
"alweer?"
Dan verzin ik weer iets dat ik gevallen ben of dat ik bij het afwassen "per ongelijk" in een mes pakte.
Ik probeer te stoppen maar elke x gebeurt er weer iets waardoor ik het toch doe.
Ik heb ook counselling, alleen weten zij niet dat ik mezelf snijd
Ik hoop dat het ooit ophoud.
Succes, het moet ons lukken!

DownUnder (16) | 29 okt 2011, 13:45 uur

Ik doe het sinds 2 jaar, sinds ik er op niet zo'n prettige manier achter ben gekomen dat mijn vader alcoholist is.. alles werd me teveel, ik begon ook doodgeachtes te krijgen en toen ik een keer met mijn moeder daarover wilde praten zei ze dat dat niet kon en dat ik niet dood hoefde te willen en dat dat gewoon niet kon! Mijn band met mijn moeder is toen erg verslechterd ze bleef ontkennen, ik bleef me afzonderen, ik heb wel vrienden maar niemand wist het, eergisteren heb ik het mijn vriend verteld, hij reageerde met een, ik ga je helpen te stoppen maar hij woont 1,5 uur reistijd met ov dus als ik drang voel zou ik ook niet even naar hem toe kunnen.
Ik heb 2 maanden geleden besloten te stoppen, voor mezelf, en dat was heel moeilijk, toen heb ik vorige week toch weer gekrasd (op de wc van school) en ook 2 tot bloedens, op armen en benen, vandaar dat ik het mijn vriend wel moets vertellen hij zou het toch zien. Ik draag de eerste dag eltijd grote armbanden, horloges op shirts met lannge mouwen en later dou ik er foundation overheen, dan valt het niet zo op! Wel heb je al een wondje niet goed geheeld is kans op ontsteking.
Nu heb ik dus opnieuw besloten te stoppen maar hoe?
Ik begon het op te zoeken en toen kwam ik hier, ik moest gewoon heel hard huilen door alles wat al geschreven is, vanwege de herkenning. Het in de spiegel kijken en jezelf een monster vinden! Huilbuien heb ik ook veel en gewoon momenten dat ik me heel heel kut voel en dood wil zonder dat ik een reden zou weten, gewoon puur het gevoel.
Laatst ben ik egonnen met stiekem roken, niemand mag het weten want ik zing en wil een muziekopleidng doen... Maar ik dacht dan kan ik misschien stoppen met snijden, het heeft niet gewerkt. Nu heb ik twee verslavingen. En voel ik me alleen maar kut en nog verschrikkelijker.
Ideeen hoe bte stoppen zouden mij ook kunnen helpen.
Als we alkaar zo steunen, gaat het ons lukken!

Sjanna (16) | 6 nov 2011, 09:28 uur