Snijden – Zelfmoord
Dit is mijn verhaal:
Ik kan goed opschieten met klas genoten speel in een bandje en doe wel eens leuke dingen met vrienden. Opzich een dood normale jongen zou je denken maar dat is niet zo…
5 jaar geleden kreeg mijn moeder haar depressie toen was ik 9. Ik moest in eens op mijn eigen benen staan en een ding weet ik zeker dat lukt niet als je negen bent en zeker niet als het ook nog slecht gaat opschool. Elke dag stonden er drie jongens me op te wachten… Om me uit te schelden te vloeren of een trap te geven… Uit eindelijk dan ga je dan door naar de 1e je denkt een nieuwe weg nieuwe kansen niemand die me kent en toen kregen mijn ouders ruzie. Mijn vader wou mijn moeder helpen maar bij alles wat mijn vader deed werd hij afgekraakt door mijn moeder omdat die niks kon hebben (door haar depressie) Ik was gewoon bang om nog iets te zeggen. Ondertussen gingen mijn school resultaten ook steeds verder achter uit. Ik ben toen Havo/Vwo naar Vmbo gezakt… Toen het eindelijk weer wat beter ging tussen mijn ouders kreeg ik ruzie… Ruzie met mijn ouders. Elke dag… En alles kwam weer terug van de basisschool. Van de uit de hand gelopen ruzies. Ik moest iets hebben… Toen vond ik snijden… In het begin wekte het goed ik voelde me beter ik had eindelijk controle over me zelf ik wist wat ik deed. Al wist ik niet dat dit iets totaal verkeerds was. Maar toen kwam dat gevoel niet meer en ik sneed alleen nog maar dieper en dieper en dieper. Ik flipte totaal. Het enige wat ik wil is Zelfmoord plegen dan ben ik overal van af.
Dan is het teminsten klaar. Geen ruzies meer… Net als drie weken terug met een blauw oog naar school fietsen en iedereen vraagt wat heb je gedaan… Je weet niks je slaat dicht en ze gaan zeggen dat je het zelf hebt gedaan. Ik ben gewoon kappot… Ik wil niet meer. Help, pleas…
Jongen (14) | 21 apr 2010, 23:36 uur
Waarom had je eigenlijk ruzie met je ouders?
Flora (13) | 22 apr 2010, 15:54 uur
Ik had een vaas per ongelijk kappot laten vallen… En dat wou ik niet laten merken en toen heb ik dat verstopt en mijn moeder is daar achter gekomen en toen mijn vader thuis kwam dat verteld… En toen flipte hij :’( Maar dat is niet de enige keer dat ik ruzie met ze had/heb bijna elke dag maar dit was de eerste keer dat hij me echt sloeg :’( help pleas ik weet echt niet wat ik moet doen…
Jongen (14) | 22 apr 2010, 20:51 uur
hey
ik heb het zelfde het voelt verschrikkelijk rot
als ik ruzie heb met mijn vader dan geef ik altijd een hele grote mond terug(dat is niet heel handig) dan word het ook alleen maar erger.
het enige wat ik wou is een beetje liefde van mijn vader en moeder maar dat kreeg ik niet .ze begrepen me ook niet
ik heb troost gezocht bij jongens op internet (rond de 17 jaar)
ik heb ze op msn toegevoegt en heb me uitgekleed voor de webcam omdat ze lief voor me waren maar dat moet je vooral niet doen want ik kom niet van ze af
bij helpt het soms wel als ik de hele avond in mijn bed mig te huilen (het klinkt dom maar het helpt) en je overtegeven wat er gebeurd
en ja mag jezelf niet snijden. dat MOET je afleren en andere afleiding gaan zoeken.
je mag niet vergeten dat er mensen om je gefen en van je houden
heel veel kusjes en beterschap
xxxxjes gr lisa
lisa (11) | 27 apr 2010, 19:40 uur
heey! praat met een vertrouwings persoon op school! dat doe ik ook.. het werkt echt en zij kunnen je weer doorverwijzen na andere mensen zonder dat ej ouders er iets van hoeven te weten je kunt altijd iets gaan zoeken waar je geod in bent bij mij was dat tekenen maar sport ofzoiets is ook handig een reden waar je toekomst in ziet...
girl (14) | 22 jul 2010, 13:29 uur
Ik heb me ook 2 jaar gesneden, ik begrijp je heel goed. Ik heb zelf ook veel problemen met mijn ouders en zus gehad. Ze negeerde me als ik bij hen kwam zitten en als ze al wat tegen me zeiden dan maakte ze duidelijk dat ze niet wilde dat ik erbij kwam zitten. En van het één kwam het ander, ik werd depressief, ik begon mezelf te haten en het snijden werd erger. Maar ergens in januari kon ik de knop omzetten. Ik heb het mes weggegooid en heb me nu al 6 maanden niet meer gesneden. Ineens kon ik ermee stoppen. Ik zal niet zeggen dat jij ermee moet stoppen, want dat lukt niet als het echt heel slecht met je gaat. Dit is iets dat je zelf op moet lossen en anderen kunnen zeggen wat ze willen. Maar stoppen dat is iets dat je zelf moet doen. Ik weet dat je het kan!
Liefs Lily
Lily (19) | 16 jul 2011, 12:47 uur
hey
ik weet hoe het voelt ik heb ook wel eens het idee gehad van het is beter als ik maar dood ben maar toen ging ik naar hetluisterendoog.nl en daar werd ik geholpen en ik heb het tegen me beste vriend vertelt en die heeft me ook geholpen ik ging dinhen doen die ik leuk vond en trok me niets van andere aan probeer het is bij mij heeft het gewerkt
lisa (12) | 7 aug 2011, 12:54 uur
hey
ik weet hoe het voelt ik heb ook wel eens het idee gehad van het is beter als ik maar dood ben maar toen ging ik naar hetluisterendoog.nl en daar werd ik geholpen en ik heb het tegen me beste vriend vertelt en die heeft me ook geholpen ik ging dinhen doen die ik leuk vond en trok me niets van andere aan probeer het is bij mij heeft het gewerkt
lisa (12) | 7 aug 2011, 12:54 uur
Hallo, het zit je niet allemaal mee, ik snij mezelf nu ook al 3 jaar. maar het is geen oplossing. eigenlijk maakt het je problemen alleen maar groter. ik weet dat het moeilijk is om te stoppen. ben zelf 3maanden gestopt geweest.. maar uiteindelijk toch weer ermee begonnen. nu hou ik het soms 1-2 weken vol, en dan begin ik weer. maar inderdaad zoek je een vertrouwens persoon op. iemand die je goeie raad en steun kan geven. er zijn altijd mensen die om je geven vergeet dat maar niet !!
je komt er wel ik geloof erin.
sweety. (17) | 13 nov 2011, 00:03 uur
okay, 1 ding: zelfmoord is niet de oplossing, ik ken je verhaal, bij mij tthuis is het ook een hell, ik ben het meer dan zat hier, snij mijzelf, heb mijn pols een x horinzontaal gesneden zodat ik het bloeden niet meer kon stoppen en evt. dood zou bloeden, niet gelukt-.- ik ben er inmiddels agter dat dit niet de oplossing is, okay, ik blijf verslaafd aan het snijden en drugsgebruikt, maar ik ga niet meer zo ver dat ik zelfmoord wil plegen, als het even niet mee zit vlucht ik het huis uit en ga naar de enige plek waar ik mij nog veilig voel, 'het' kraakpand, ik chill ddaar vaak met vrienden en voel me daar fijn, het is de enige plek waar ik mij kan ontspannen. Heb jij geen plekjes waar je je kan ontspannen? waar je kan nadenken? waar je ongestoord alles eruit kan gooien, desnoods huilen(je hoeft je daarvoor niet te sgamen, je zou nit de enige jongen zijn die huild)
maar ik wens je veel sterkte, als je me nodig hebt zoek mijn forum op mijn het deel anorexia(naam: de hell brak uit toen ik anorexia kreeg) sterkte, xxx<3
nina (14) | 29 nov 2011, 22:30 uur
