Je moet een hulporganisatie zoeken die doet wat jíj wilt, accepteert wat jij wilt, en zwijgplicht heeft en dus niet met je moeder erover praat. Voor je je verhaal vertelt, moet je dit dus vragen, hoe dat nou eigenlijk zit. Er is vast wel een hulporganisatie die dat doet! Wellicht kunnen de hulpverleners van hulpmix je ernaar toe verwijzen!

Uglygirl (15) | 16 apr 2011, 10:51 uur

Ik herken een groot deel van mezelf hier in terug. Ik ben 16 jaar en ben nu na 3 jaar snijden al een jaar gestopt. Het was heel moeilijk voor mij maar het is mij gelukt en ik hoop dat mijn hulp jou een beetje kan helpen met stoppen. Ik zeg niet dat het helemaal zorgt dat je stopt, want je hebt grote kans dat je de rest zelf moet doen.

Ga na waarom je moeder zo tegen je doet, vraag desnoods aan haar als ze normaal doet tegen je waarom ze soms zo fel reageert, zeg haar dat je dat niet leuk vindt, maar zeg haar niet dat jij je snijdt, want als je denkt dat ze je in zo'n huis voor probleem kinderen zet moet je dat dus niet doen. Als je daar niet verder mee komt kun je nog altijd naar een familielid gaan die haar goed kent(haar broer/zus/moeder/vader) als je liever niemand erbij wilt betrekken of ze leven niet meer dan kun je ook nog zelf een oplossing vinden, (iets waar je ook de pijn in je hoofd mee weghaalt) probeer tegen dingen te slaan(bij voorkeur zachte dingen), bij mij heeft geholpen om een fikkie te stoken maar raad ik niet aan. Ga op een vechtsport: karate, judo, boksen. Wat ook bij mij heeft geholpen: als je kwaad bent ga dan naar buiten eindje fietsen eindje lopen(vermijd drukke wegen) zoek de buitenlucht op dan wordt je vast een stuk rustiger. Als je er nog vragen over hebt ik houd dit forum in de gaten dan beantwoord ik ze voor je. Ik hoop dat het een beetje geholpen heeft ik ben er denk ik een paar dingen vergeten bij te zetten maar ik weet niet wat.
Ik wens je heel veel sterkte

Wuffie (16) | 25 apr 2011, 18:45 uur

ik begrijp jou verhaal ook wel,
ik had/heb ook best veel ruzie thuis maar dan juist met mijn vader. ik weet eigenlijk niet hoe het komt maar we hebben wel hetzelfde karakter. maar ik heb ook gewoon best vaak ruzie met hem omdat hij dan vind dat ik brutaal ben of kwetsende opmerkingen maak tegen mijn broers. daar is me moeder het dan wel mee eens en dan is men moeder ook boos. okee dat is begrijpelijk want ik weet ik kan gewoon heel scherp zijn. ( nog net niet brutaal ofzo volgens leraren?) ik snij mezelf ook maar niet met een mes, nou ja de laatste keer heb ik het wel gedaan met een aardappelschilmesje maar die was niet echt scherp ofzo.. ik snap jou deel ook met dat je vriendinnen het niet accepteren, dat heb ik ook althans dat gevoel heb ik. ze vinden dat ik teveel zeik over mij en me leven enzo ( ik geef ze gelijk maar doe ik dat niet omdat ik heel onzeker ben??? of omdat ik gewoon aandacht te kort kom??)
inieder geval 2 mogen me dus ook niet echt meer. ik weet ook gewoon dat ze het niet helemaal accepteren en dat voelt echt niet fijn omdat je weet dat het je vriendinnen zijn en je het ze in vertrouwen hebt verteld. ik snap dat je het niet aan je moeder wilt vertellen ik wil en durf het ook niet tegen mijn ouders te vertellen, dan sturen ze me gelijk naar zo'n spycholoog ofzo... niet dat ik dat niet wil maar k praat liever met me coordinator of een aardige leraar ofzo. of is dat raar?
ik kan niet echt tips geven want ik snij mezelf ook dus ik kan makkelijk zeggen dat je moet stoppen maar dan moet ik natuurlijk ook zelf stoppen ;p en dat is wel heeeeel moeilijk.

F*ckingPERFECT (14) | 1 jun 2011, 18:15 uur