Hee,
soms moet je niet te veeleisend zijn. Tuurlijk wil ik je helpen! En adviseren. Maar het lijkt alsof je hulp wilt, maar er geen opties voor wil laten open staan. Met zo'n opstelling kan je natuurlijk nooit beter worden.

Waarom zeg je tegen je vriendin dat ze niet moet snijden? Zeg je dat zomaar? Of met een reden, omdat je om d'r geeft? Het is echt verschrikkelijk wat er met je ouder is! Echt vreselijk! Mijn sterkte daarvoor. Jij geeft om dierbare personen, en die gaan 'kapot'. Dat maakt jou automatisch 'kapot'. En mensen die jou dierbaar vinden? Die gaan er ook kapot van.

Jij verwerkt je verdriet verkeerd, niks meer niks minder.
Maar je staat er niet alleen voor.. Jij kan jezelf alleen stoppen.
Alleen JIJ. Als jíj het wil. Je kan je ouders vertellen dat je je rot voelt, en nog even kan laten wachten dat je in je armen snijdt.
Armen snijden lijkt fijn, maar die littekens zijn voor eeuwig.
Je hebt nu al littekens, laat het zo.
Voordat je later spijt gaat krijgen, en je moet accepteren met het feit dat je ermee moet leven.

Is er geen vertrouwenspersoon op school? Geen zin in? ..
Zoek de motivatie. Als je geen motivatie hebt om jezelf te helpen, waarom zouden anderen dat dan gaan doen?

Sorry, als ik wat fel reageer. Maar ik hoop hiermee je ogen te hebben geopend. Want als jij niet naar een psychiater wil, of het je ouders niet wil vertellen, denk je dan echt dat digitale adviezen zouden helpen?

In ieder geval veel succes en sterkte!
Ik hoop dat je toch nog iets aan mijn stukje heb gehad.

Uglygirl.

Uglygirl (Lelijk meisje.) (14) | 30 sep 2010, 23:10 uur