Snijden
Ik ben een meisje van 12,
en ik snijd nu denk ik ongeveer 2 maanden.
op het begin van het jaar ging het uit met mijn ex,
en kregen we ruzie.
hij begon dingen over mijn familie te zeggen zoals:
je hele familie en jij kunnen kk krijgen, en ze kunnen allemaal dood vallen,
en over mij zei hij ook dingen zoals:
je bent dik en lelijk, en ik snap echt niet wat ik in jou zag
en dat soort dingen
ik werd er onzeker van,
en ik begon mezelf te krabben op mijn benen,
En ik wou zelf moord plegen.
ik had al een brief geschreven voor mijn ouders, zussen, en familie.
maar toen bedacht ik in een keer,
dat ik nog helemaal niet weg wou bij mijn familie.
ik wou alleen weg bij mijn ex.
maar toen moest ik nog een jaar bij hem in de klas zitten.
en om hem te vermoorden is ook weer zo iets vaags.
dus ik dacht: ik kom er wel over heen, gewoon doorzetten.
nu snijd ik dus 2 maanden zoals ik al zei,
zo lang als dat ik op mijn nieuwe school zit ongeveer,
ik zit nu in de eerste klas,
en ik voel me heel onzeker,
dik, en lelijk,
mensen zeggen dat ik dun en mooi ben,
maar ik vind zelf van niet.
ik heb een stem in mijn hoofd,
waar ik van moet snijden,
en moet afvallen.
en dat doe ik ook,
de laatste 2 dagen werd ik ‘s ochtends wakker, omdat ik mijn zij niet meer kon bewegen,
ik begin nu ook op mijn armen te krassen.
Mijn zus is er een paar weken geleden achter gekomen dat ik snijd.
ik zat op school, en mijn mobiel lag thuis.
en mijn zus was ook thuis, want ze was ziek.
ik werd heel de tijd gebeld,
en mijn zus ging dus mijn smsjes lezen,
en ze las over het snijden.
‘s avonds toen in huiswerk zat te maken,
kwam ze naar me toe, en vroeg ze of alles wel goed met me ging,
ik zei: ja alles gaat goed.
en mijn zus vroeg: snijd jij jezelf
en ik keek haar heel verbaasd aan maar ik had al wel het idee dat ze het wist,
want ze deed die middag veel anders.
ik begon in een keer heel hard te huilen
en vertelde mijn zus alles,
mijn zus zei:
oke, ik vertel niks tegen papa en mama, als je er mee ophoud,
ik ga je dan wel controleren elke week of je nog op je zij gesneden hebt,
en ik zal je spullen ook wel even controleren wanneer je gaat douche, of er geen mes tussen zit,
en ik wil nu ook even je sneeen zien, maar dat wou ik niet omdat ik me er voor schaamde,
na een half uur heb ik het toen wel gedaan, maar ik voelde me er niet fijn bij dat ze het zag.
dat controleren heeft ze 1 week gedaan, en toen niet meer,
dus ik ging door met snijden,
Als iemand het zelfde heeft,
of ook gewoon snijd,
of er van af is gekomen,
zou ik wel met die persoon willen praten:)
XxbrittxX (12) | 19 okt 2009, 17:11 uur
Ik heb niet hetzelfde en ik snijd me ook niet, maar ik denk wel dat ik je een beetje zou kunnen helpen..
Zelf ken ik namelijk iemand die een tijd aan het snijden is geweest en ik heb haar ervanaf kunnen helpen.
Het belangrijkste is dat je er wel mee wil stoppen, maar je zoekt hier hulp dus dat is al goed geloof ik.
Je vertelde dat je zus er achter kwam doordat ze sms’jes las, betekend dat dat er al een goede vriend(in) is die er ook van weet?
Mja, als je wil stoppen dan moet je bedenken wat er tegenover staat als je het wel weer doet. Probeer je eens te bedenken, was je zus erg geschokt of verdrietig toen ze er achter kwam? Hoe erg zou je het vinden als meer mensen dit door moeten maken?
Ik snap dat het erg lastig is om er over te beginnen, maar misschien is het toch beter als je je zus vraagt of ze toch weer wil blijven controleren. Gewoon omdat je wel echt wil stoppen.
Wat trouwens die vriendin van mij heeft helpen stoppen is dat ik haar heb laten beloven het elke keer te vertellen als ze weer had gesneden. Een belofte telt zwaar en dat deed ze dus ook (en anders zou ik het denk ik aan iemand hebben verteld om haar te kunnen helpen). Maar de keren dat ze het me dus weer moest vertellen zag ze hoeveel pijn het mij deed om te horen. Mede dankzij dat is ze er uiteindelijk mee gestopt.
Het komt er dus op neer dat je minstends 1 iemand in vertrouwen moet nemen die je kan helpen stoppen. Dit kan je zus zijn of de persoon die er met de sms al van wist. Probeer er dan vooral op te letten hoeveel pijn anderen hebben van het idee dat je jezelf snijdt, dit kan extra motivatie zijn om te stoppen.
Hopelijk heb je hier wat aan en zal het je lukken om te stoppen. Succes.
Gewoon Iemand (18) | 24 okt 2009, 16:30 uur
Heey XxbrittxX,
Zelf heb ik vijf jaar lang aan automutilatie (zelfbeschadiging) gedaan, dus ik weet hoe moeilijk het kan zijn.
Ik wil je aanraden het onderwerp bespreekbaar te houden bij je zus. Vooral gezien zij ervan weet en heeft laten merken dat ze je er wel in wil helpen. Ik weet overigens niet hoe oud je zus is, want het kan zijn dat het voor haar ook moeilijk is. Misschien is het handiger een volwassene er over in vertrouwen te nemen bedenk ik me nu.
Ik zal je uitleggen waarom ik denk dat het belangrijk is dat je er over praat: op het moment dat je dit niet doet, is het heel makkelijk in zelfbeschadigend gedrag te vluchten, om zo je problemen op de lossen en je gevoelens te reguleren. Daarnaast kan zelfbeschadigen ook heel veel negatieve gevoelens oproepen, zoals schaamte, angst dat anderen erachter komen en spijt. Die gevoelens maken het alleen lastiger om het bespreekbaar te maken. Op het moment dat je nú begint met er over te praten, kan je een aantal gevoelens uiten en voorkomen en je werkt jezelf niet dieper in de put. Snap je wat ik bedoel?
Een tip voor als je de behoefte hebt te gaan snijden: zoek afleiding, ga iets leuks doen. Of uit je gevoelens op een ´gezonde´ manier. Ga bijvoorbeeld tekenen of schrijven of sla je matras in elkaar.
Nogmaals; ik weet waar ik over praat. Hoe langer je doorgaat, hoe moelijker het wordt om te stoppen. Snijden werkt hartstikke verslavend! Na 5 jaar ben ik nu bijna 2 maanden gestopt. Ik zeg niet dat het makkelijk is, maar het kan! Ik ken genoeg mensen die het lang hebben gedaan en nu gestopt zijn. Als zij het kunnen en als ik het kan, kan jij het ook!
Heel veel succes en sterkte meid, probeer er eens rustig over na te denken. Zet hem op he!
Liz (18) | 29 okt 2009, 01:27 uur
Dankjewel.
mijn ouders zijn er ongeveer 2 weken geleden achter gekomen,
ik had toevalling mijn mouw opgevoud zeg maar, zodat je een driekwart mouw hebt, en ik was ‘m vergeten naar beneden te doen, toen zag mijn moeder het en heb ik alles uit moeten leggen.
maar als ik snijd, mijn moeder ziet het niet eens,
nu doe ik weer gewoon t-shirtjes aan.
maar ze zien niet of er sneeen bij zijn gekomen,
toevallig heb ik net weer gesneden,
maar mijn zus doet er ook niks meer aan, na 1 week deed ze er al niks meer aan,
en nu mijn ouders het weten doet ze al helemaal niks meer,
mijn ouders willen nu hulp gaan inschakelen, maar daar ben ik het niet mee eens, en als ze het wel doen, dan loop ik weg, en dat heb ik gezegt, en dat maakte ze niks uit zeiden ze,
maar als die stem er is, maakt het niet uit wat ik doe, dan moet ik gewoon snijden.
XxXbrittXxX (12) | 29 okt 2009, 12:48 uur
Iedere mens is mooi, laat je nooit door wie dan ook gek maken dat je dik, dun, lelijk of dom bent. Je moet het vertrouwen in jezelf gewoon oppakken en goed zoeken naar je wat je kunt. Er zit zeker een bijzondere waarde in jou, je moet het gewoon vinden en gebruiken.
Het leven is mooi, natuurlijk zijn er soms tegenvallers. Dat geldt voor iedereen en als iedereen door wat voor tegenvaller dan ook zelfmoord zou plegen of snijden, dan zouden er nu geen mensen meer over zijn en als zij wel waren, waren zij allemaal met littekens. Je moet gewoon nooit opgeven en steeds doorzetten met de gedachte dat er altijd mensen zijn die van je houden en zullen blijven houden.
chigo (26) | 29 okt 2009, 14:33 uur
Hee XxXbrittXxX
Ik snap iets niet; je plaatst hier een bericht omdat je er met iemand over wil praten, maar je wilt geen hulp want dan ga je weglopen???
Waarom wil je geen hulp?
Je zegt dat je ouders helemaal niks meer doen, maar ze willen wel hulp inschakelen. Dan doen ze er toch iets mee, is dat voor hun geen manier van helpen? Of had je iets anders verwacht? En zo ja; wat had je dan verwacht dat ze zouden doen? Ik vind het goed van je ouders dat ze hulp willen inschakelen. Dat jij jezelf snijdt is een teken dat het niet goed gaat met je, je ouders kunnen hier niet heel veel aan veranderen al zou je dat misschien wel willen.
Maak eens een lijstje voor jezelf met de voor en nadelen van hulp en wees daar eerlijk in. Kijk wat je belangrijk vind en denk er eens goed over na.
Mijn mening? Als je die hulp kan krijgen, pak het aan!
Zelf heb ik jaren hulp geweigerd en geloof me; daar schiet je niks mee op. Pas nu begin ik de hulpverlening toe te laten (veel te laat eigenlijk) en ik merk dat het gelijk een stuk beter gaat. Probeer hulp te zien als een kans. En grijp die kans.
Nogmaals sterkte en succes gewenst
Liz (18) | 30 okt 2009, 22:33 uur
Ja oke,
maar ik snijd nu gewoon elke dag,
en ze zien het niet ofzo,
ik doe gewoon t-shirtjes aan, en daar snijd ik op mijn onderarm, en dat zien ze niet.
en als ze dan vragen of ik heb gesneden, dan zeg ik nee.
omdat ik me er voor schaam,
maar dan geloven ze het dus ook meteen,
dus ze willen het niet even zien ofzo.
XxXbrittXxX (12) | 31 okt 2009, 09:49 uur
Hooii ik ben nu 14 jaar en in klas 1 had ik hetzelfde ik ging mezelf snijden en ik hoor stemmen…best wel vaag, maar mijn vriendinnen kwamen erachter en gingen naar mijn lerares en die zij dat ik het mijn ouders moest vertellen sindsdien gaat het beter en krijg ik ritalin tegen die stemmen
een tip: zoek hulp!!!
adhd-er (14) | 1 nov 2009, 17:48 uur
ik snij mezelf ook ik, het lukt mij ook niet meer om te stoppen.
Ik weet alleen wel hoe je jezelf er mee zou kunnen helpen.
1. probeer er met 1 iemand over te praten.
2. ga vooral leuke dingen doen!!!!
3. maak je moe voordat je ga slapen.
4. zorg dat je moeder er NIET achter komt jij zuld er niet gelukkiger op worden ookal zeggen andere mensen dat wel.(dat heb ik gehad).
En dit moeten eigelijk je vriendinnen doen: Ze moeten veel meer met jou gaan doen en je bezig houden en je moe maken met een sport die jij ook leuk vind.
Ik wens je veel sucses en sterkte! Ik hoop dat het jou wel helpt wand bij mij lukte het niet.
groetjes anoniem (van net 13 jaar)
liesje (anoniem) (net 13) | 19 dec 2009, 20:12 uur
xxBrittxx
ik zou je echt erg graag willen helpen.
mijn vriendin heeft ongeveer het zelfde probleem.
ze snijd zichzelf ook. en heft ook een stem in haar hooft,
ze wil ook affallen enzo. haar zus heeft ook van die smsjes gelezen. alleen van dat vriendje is niet waar.
Sorry dat ik je niet kan helpen!!
het spijt me echt
Xx
meisjee (12) | 25 jan 2010, 17:03 uur
XxBrittxX
ik zou je echt heel graag willen helpen. Maar ik zou echt niet weten hoe. Mijn vriendin heeft zo ongeveer hetzelfde verhaal. Haar zus las de berichtjes, Alleen van dat vriendje niet. of ik weet dat gewoon niet.. ik heb op de chat gepraat met iemand. misschien is het goed als je het aan je mentor verteld. zij/hij kan misschien wel helpen.
Xx
Meisjee (12) | 25 jan 2010, 19:16 uur
hee,
ik heb mezelf ook een lange tijd gesneden, en durfde het alleen tegen mijn beste vriendin te zeggen.
Uiteindelijk heeft mijn vriendin het tegen mijn mentor gezegt, en toen hebben we er heel lang over gepraat, en ik heb beloofd om het niet meer te doen. Ik heb een speciale band met mn mentor en doordat ik simpelweg geen belofte aan haar kán breken, doe ik het niet! Ik heb weleens de neiging om het nog eens te doen, dan krijg ik een paniek aanval, maar mn vriendinnen gaan me dan troosten enzo, en ik ga dan aan dingen denken die ik goed vind aan mezelf, en na 10 minuutjes ofzo is de drang ook weg, gewoon aan iets leuuks of goeds denken aan jezelf! Wat je doet is heel slecht, en het word op langertermijn aleeen erger, probeer te stoppen meisje! Ik bid voor je!
rebecaalols. (13) | 30 apr 2011, 10:57 uur
