Pijn is fijn!?

Heejj,
Ik ben nu een meisje van 16 die zichzelf dagelijks diepe wonden toe brengt, en wekelijks naar het ziekenhuis moet voor hechtingen, maar het begon allemaal veel eerder;

Vroeger toen ik zo'n 9 jaar was heeft mijn broer mij dagelijks misbruikt (ik wil hier verder geen details over kwijt) later krijg je het besef dat het niet goed zit, en dat was het ook niet! Ik besef gelukkig heel goed dat ik daar niks aan kon doen en dat het niet mijn fout was.. Maar vrolijk word ik er niet van. Ik begon toen met mezelf open te krabben, omdat ik aandacht wilde, andere aandacht, ik moest lelijk worden..

Op mijn 11 begon ik toen met krasjes op mijn pols te zetten , niet meer voor aandacht, maar voor de pijn, om mezelf te straffen voor wat ik fout deed..

Toen ik 13 was gingen mijn ouders scheiden.. Ten veranderde alles! Het krassen werd snijden.. Ik had een half jaar mijn moeder niet gezien omdat ik kwaad was, want ze ging er zomaar met een ander vandoor. Als meisje van 13 wil je heel graag een moeder.. Op school kwamen ze er toen achter dat ik krasde, krabde en sneed. Mijn ouders werden gebeld en toen werd ik naar een psycholoog gestuurd. Ik vond het vreselijk! En speelde maar "goed weer" want niemand wil toch "anders" zijn dan anderen!?

Toen ik er een half jaar van weg was, heeft school mij gedwongen om er heen te gaan, "want anders.." want mijn concentratie vermogen was nul. Vanaf toen is het snijden en het rot gevoel alleen maar erger geworden...

Ik zit nu dus al dik 2 jaar bij een psycholoog en heb medicatie (anti-depressiva) dit heeft me in die 2 jaar helemaal niks geholpen! Ik ben alleen meer dieper en dieper in de put gezakt, en ben ook alleen maar dieper en dieper gaan snijden. Kben alles al tegen gekomen. Botten, (slag) aders, pezen... Me duim is er al mee opgehouden, die heb ik kapot gesneden. Ik verlies echt mijn hoop.. Ze beloven "warme zomers" maar de werkelijk is anders. Hoe kan ik na zo lang in een depressie zitten er nog uit komen? Ik werk er hard aan maar niks helpt.. Ik zie het licht niet meer, en het zou toch jammer zijn dat ik over een tijdje als enige uitweg van deze hell de dood zie?

Ssicajesss (16) | 5 dec 2011, 22:03 uur