als ik jouw was zou ik wel hulp zoeken, je hebt op dit moment niet echt hulp nodig omdat wat je doet nog niet heel ernstig is, maar zeker als je merkt dat je er rustig van word en je het vaker begint te doen moet je dit wel seriues nemen. als je het zo vroeg mogelijk serieus neemt, heb je de kans dat het in ieder geval niet erger word. ik snij zelf ook, maar ik ben niet gestopt bij de eerste keer dat ik bloed zag. e nu worden mijn krassen steeds dieper, MOETEN ze dieper worden. en geloof me, daar word je niet blij van. je hoeft nu niet gelijk alle alarmbellen te laten rinkelen of denken dat je gek bent omdat je het fijn vind om bloed te zien/jezelf te snijden, maar neem het wel serieus en probeer er nu ! mee te stoppen voordat je het niet meer zelf kunt. neem dit alsjeblieft van me aan, ik weet hoe verleidelijk het is om hiermee door te gaan, maar doe het niet.

e (16) | 1 aug 2011, 12:43 uur

Vandaag weer zover:( mijn vader had me boos naar boven gestuurd met de woorden dat ik alleen maar aan mijn zelf dacht en autistisch was. Toen ging ik weer krassen... Mijn ouders hebben m'n vorige wondje gezien. Toen had ik gezecht dat ik ne open had gehaald in mijn slaap. Dus ik moest krassen op het vorige windje anders valt het te veel op. Ik ging nu zelfs prikken. Alleen minder pijn, maar dit keer wasget veel "fijner". maar ik heb nu echt spijt. Zelfs dit kan ik niet goed doen!!
Tips??

Laid fille (14) | 3 aug 2011, 23:24 uur

ik heb precies hetzelfde, ik vind dat ik heel diep moet snijden, aders is het niet goed, ik vind het bijvoorbeeld ook laf van mezelf dat ik geen zelfmoord durf te plegen, maar i ieder geval, ik zeg het nog eens, je zit nu in het beginstadium van het snijden. je weet het mischien zelf niet maar geloof me het is zo. stop er nu ! mee, oke, je merkt zelf al dat je er niet echt voldoening uit haalt maar alleen maar meer zelfhaat. zo is het bij mij ook precies gegaan en gaat het nog steeds. het word alleen maar nog iets waarmee je jezelf in de grond kunt bore, omdat je het niet ''goed'' doet. waarschijnlijk ga je hier niet naar luisteren, ga je hiermee door en zie ik over twee weken weer een post van je over de worsteling en problemen met snijden. ik heb namelijk precies hetzelfde gedaan, het lijkt bijna op iets bereiken soms, iets bereiken door jezelf te dwingen ''goed'' te snijden hoe eng je dit eigenlijk ook vind. nou ja ik weet het ook niet meer, ik snij ook nog steeds en het word er niet echt beter op, nu snij ik mezelf zelfs als ik me niet niet kut voel, alleen omdat ik mezelf MOET snijden. je zegd dat je prikt? in een ader prikken is trouwens niet echt slim. zeker niet op je pols.

e (16) | 4 aug 2011, 11:58 uur