In mezelf snijden ging ik nooit doen…
Hey, Ik ging in september studeren voor verpleegkunde en leerde daar een toffe meid kennen. Ze is alles voor me, ik zie haar echt graag en heb alles voor der over maar ze heeft een vriendin. Toen ik haar beter leerde kennen was ze toch niet het meisje die ik dacht dat ze was. Ze had al een paar zelfmoordpogingen achter de rug en ze snijdt haarzelf. Ze had ook al een paar opnames enzo achter de rug. Ik had mezelf nog nooit gesneden (behalve dan in het middelbaar op de bovenkant van je arm: de eerst letter van je vriendje krassen en er was dan nog niet eens bloed zichtbaar) maar probeerde wel te praten met haar : waarom doe je dat, hoe vaak deed je dat en doe je het nog… Ik voel me gewoon wat gebrainwashed, ik ben absoluut tegen automultualisatie maar nu doe ik het ook; ik heb – vind ik toch- een goed leven, mijn ouders doen er alles aan om me gelukkig te stellen en ik kom ook niets te kort. Ik kan gewoon niet praten met hen, ik ben ook niet echt de persoon die zijn gevoelens bloot legt, ik praat gewoon niet graag over mezelf, ik voel me ook anders dan anderen. Ik heb een moeder die MS heeft, ze kan dus praktisch niets meer doen in het huishouden etc maar dat vind ik niet erg, ik help haar graag. Toch weet ik de laatste tijd geen raad meer met mezelf. Ze vertelde me dat ze een relatie met me ziet zitten maar nu nog niet, ze wil eerst haarzelf liefhebben. Ik weet nu niet meer of ik een relatie met haar zal aankunnen, ik ben nogal beinvloedbaar en ik denk niet dat dit haar goed zal doen, en mezelf ook niet? Niemand weet dat ik dit doe en ik wil het ook zo houden, ik wil mezelf niet meer snijden maar het maakt me leeg, alle vragen die ik heb vallen weg, al komen die dan wel terug dus zo beland je in een visieuze cirkel… Ik had mezelf voorgenomen om het niet meer te doen maar de verleiding is gewoon te groot geworden en dan weetend dat ik het nooit ging doen, ik dacht dat ik gelukkig was?
Gilmore (19) | 2 feb 2009, 18:59 uur
Hey, het klinkt heel cru wat ik nu ga zeggen… Maar het is niet goed voor je om nog veel met die vriendin om te gaan. Door haar beland jij ook in dit kringetje van snijden, terwijl je er juist ver bij vandaan moet blijven! Die vriendin zorgt er voor dat je zelf pijn doet, je laat je door haar beïnvloeden. Dat is niet jou schuld, maar ook niet de hare. Het gaat gewoon zo! Je moet voor jezelf hulp zoeken. Zoek naar de achterliggende gedachte van waarom je het doet. Is het schaapjesgedrag (Als jij het doet, doe ik het ook) Of ligt er meer achter? Probeer daar eens achter te komen… Hoop dat je er toch wat aan hebt, al zal ik het zeker begrijpen als je niet zomaar een vriendschap opgeeft. Is heel moeilijk voor jullie beiden, maar als ze je echt daar tot aanzet… Is het voor jezelf misschien wel beter… Groetjes Maaike
Maaike (17) | 11 feb 2009, 22:51 uur
