Ik kan het nog niet loslaten, ik ben zo bang en door de war
10 november 2010 heb ik samen met mn mentrix mijn ouders verteld dat ik mezelf snijd en kras.
Nu sta ik op wachtlijsten voor psychiatrie en moet ik over 2 weken als tijdelijke oplossing een behandeling volgen bij een psycholoog..
Ik zie er zo erg tegenop, maar ik zie zowat tegen alles op.
Met gym: hoe verberg ik mn littekens?
Ga op kamp: hoe verberg ik mn littekens?
Naar familie: hoe verberg in mn littekens?
Zomer: hoe verberg ik mn ltittekens?
Die stress hoe ik het moet verbergen is groot,
maar toch kan ik gewoon niet dingen als littekencreme gebruiken om het tenminste íets minder te maken..
Heeft iemand van jullie dat ook?
Ik kan het gewoon niet, ik had toen de controle ik heb die littekens gemaakt ik word zo in de gaten gehouden dat ik al bijna niet meer kan krassen of snijden en daarom vind ik het zo moeilijk die littekens te zien verdwijnen.
Ik weet ook niet wat ik moet doen bij mijn intake gesprekken,
ik lijn ook veel maar hier weten mijn ouders nog niet van, mijn vader maar een beetje maar die denkt dat ik gestopt ben en het alleen nog maar eng vind om te eten bij anderen mensen..
Aan de ene kant wil ik het best aan de psych vertellen want ik ben bang voor een terugval naar pillen en overgeven maar aan de andere kant.. dat beetje lijnen wat ik nu nog doen wil ik niet opgeven, ik wil niet dik worden!
Ik ben zo door de war..
Die littekens, ik heb er zo spijt van, maar ik kan het niet laten, en die créme staat me ook zo tegen ik blokker gewoon telkens..
MIjn ouders hebben het telkens over mijn toekomst, dat ik geen baan krijg als ik nog meer littekens krijg, dat we het mn opa en oma ofzo moeten vertellen omdat ik ze wss niet meer kan verbergen in de zomer.
Dat mijn medische gegevens er niet goed uit zullen zien als ik naar de psychiater moet enzovoorts..
Ik ben bang, ik weet niet ofi k dit allemaal nog wil..
tl (16) | 3 jan 2011, 16:48 uur
Lief meisje,
Ik weet niet of je dit nog leest, maar ik snap hoe je je voelt. Ik weet dat dat super cliché klinkt maar het is zo. Steeds denken: hoe moet ik het verbergen en wat kan ik ertegen doen. Bij mij duurde het ook heel lang voordat ik littekencrème kocht. Ik heb nog steeds het gevoel van: ik wil mijn littekens niet kwijt. Het is dan net alsof het nooit is gebeurd en daar ben ik bang voor. Ik denk dat je ook ongeveer zo denkt. Maar meisje, ik gebruik nu de litteken crème en het werkt wel een beetje maar je littekens zullen nóóit helemaal weg gaan.
Wat betreft het lijnen? Probeer in ieder geval GEZOND af te vallen. Ik weet niet hoe je eruit ziet dus ik kan niet oordelen of je te dun/dik bent. Maar kijk maar eens wat rond op internet en je kunt berekenen of je een gezond gewicht hebt. Ik val af omdat het iets is waarover ik controle kan hebben. Bij mij was het snijden trouwens wel eerder dan afvallen. Maar ik val gezond af. ;) Ik wens je heeeeeel veel sterkte, en meiske samen met alle andere mensen hier in deze wereld waarmee het slecht gaat zullen we er ooit samen uitkomen.
Kus.
Stillalive (16) | 22 feb 2011, 12:48 uur
ik ging snijden,
toen liegen,
toen drinken,
allemaal nadat ik mijn kindje heb verloren (half jaar trug).
ik ben gister uit het ziekenhuis gekomen,
ik lag in coma,
en ik leef nog.
daar ben ik nu tog wel blij mee.
ik wil mijn littekens ook niet kwijt,
maar ik wil ze ook niet aan iemand laten zien.
ik schaam me dooooood.
maar het lucht gewoon zo op!
ik weet dat het fout is..
je bent niet de enige..
melissa (16) | 25 feb 2011, 19:14 uur
Allebei nog heel erg bedankt voor jullie reactie :)
Inmiddels zijn mijn ouders erachter gekomen van het lijnen, ze vonden etiket van pillen die ik slikte om af te vallen.
Maar zoals je zei, Stillalive, het is beter om gezond af tevallen..
Ik moet nu aankomen ze zeggen dat ik een eetprobleem heb en weer naar een gezondgewicht meot gaan ipv ondergewicht.. :(
Maarja ik probeer ze te geloven dat dit beter is. Ookal zie ik echt niet waarom ze me niet gewoon laten ik ben zo bang om aan tekomen..
Hopelijk sla je niet door in het lijnen Stillalive, we zijn meestal strenger voor onszelf dan voor anderen. Ik vind dikke mensen mooi en kijk naar hun innerlijk en toch mocht ik zelf niet dik zijn.. nu bleek ik zelfs helemaal niet dik al zie ik mezelf wel echt zo.
Dus heel veel succes zorg dat het gezond blijft en wees ook tevreden of geniet ook van eten!!! Echt ik merk nu pas soms dat wat ik deed niet klopt. .. al durf ik nog steeds niet aan te komen. Ik ga er wel voor vechten en hoop dat het met jou ook steeds beter gaat
Melissa, heftig verhaal, super veel sterkte.. Ik weet precies wat je bedoelt.. het lucht zo op en toch schaam je je ervoor en zorgt het voor meer problemen. Ik hoop dat je steeds meer kan genieten ondanks zo'n groot verlies. Gecondoleerd en heel veel sterkte, en bedenk: als je later terugkijkt wil je dit toch zien als een donkere periode waar je bent uitgevochten? ipv dat je nog steeds in een donkere periode zit?
Lets keep on fighting...
ookal is het d*mn difficult :(
tl (16) | 7 mrt 2011, 10:50 uur
Er zijn nu zoveel mensen die zichzelf snijden.
Ik hoor er de hele tijd mensen over.
Ik snap best dat het oplucht en dat je er niet mee kunt stoppen.
Maar je moet echt proberen te stoppen.
Dit is ook niet goed.
Ik vind het super erg voor jullie.
En hoop dat het jullie lukt ermee te stoppen.
Nu wil je er niet mee stoppen en doorgaan.
Maar heb je er spijt van.
Je blijft die littekens zien.
Zo wordt je er dus ook steeds aan herrinnerd.
En als je die littekens dan ziet denk je echt van waarom heb ik dat toen gedaan.
Dus ik hoop dat het jullie lukt ermee te stoppen en die zalf te kopen.
Heel veel succes!
kus
123456789 (19) | 17 apr 2011, 21:14 uur
Ik heb mezelf ook gesneden.. nou ja krassen. ik ben ermee gestopt omdat het ook beter met me ging. in de zomervakntie ben ik zo vaak mogelijk in de zon gaan liggen, je littekens vervagen dan een beetje en het klinkt vies maar ik gebruik slakkencreme en het werkt supergoed.
kiko (14) | 20 feb 2012, 21:33 uur
