Het ging goed..

Ik begon een paar jaar geleden met snijden. Ik kan niet tegen tegenslagen enzo Ik kan geen gevoelens uiten en ik ben heel slecht in contact leggen. Ik begon toen mijn opa ziek werd.. Hij kreeg ALS dat is een spierziekte! niet lang nadat hij overleden was lag mijn oma al in het ziekenhuis.. lang verhaal! uiteindelijk zijn zij dus 7 weken na elkaar overleden. Dit heeft mij een ander mens gemaakt! Ik vertrouw mensen niet snel en ben terughoudend. Ik kon de situatie niet aan en sneed mezelf iedere keer weer! Iedere keer als er bericht kwam over hoe het met mijn opa of oma ging zonderde ik me af en ging ik mezelf snijden.

Na al dit ging ik steeds sneller snijden en steeds meer de verwondingen werden meer en ik wou alleen maar pijn! Ik was/ben er van overtuigd dat ik pijn verdien! ik ben heel erg onzeker en denk altijd heel negatief. Toen ik mijn eerste vriend kreeg werd het wel minder maar het stopte niet! In het begin vertelde ik het niet en wist hij niks! Maarja zoiets kun je niet blijven verbergen.. de littekens zijn te zien!
Hij werd boos als ik mezelf sneed als hij erachteraf achter kwam maar deed er niks aan. Ik ben ook niet zo’n prater en ja hij deed ook niet veel moeite om het eruit te krijgen.
Toen het uitging heb ik mezelf heel veel gesneden. Uiteindelijk werd dat wel weer minder. Toen had ik contact met een andere jongen wat achteraf een sukkel was! Het duurde niet langer dan een weekend. Ik voelde me gebruikt.. En ja je raad het al het snijden werd heel veel.. een lange tijd daarna ontmoete ik een hele leuke jongen tijdens het uitgaan.. later toegevoeg op hyves en van het een kwam het ander.. Het was een hele lieve vriend maar na een half jaar scheen in een keer binnen 2 weken al zijn gevoelens weg te zijn.. Tijdens mijn relatie met hem heb ik maar 3 keer gesneden ofzo.. ik had met hem een afspraak gemaakt het niet meer te doen en ook had ik op school aan de bel getrokken! ik kwam in contact met een hele aardige vrouw en het hielp mij. Ook kon ik beter praten met mijn toenmalige vriend en ik voelde me gelukkig. Tenminste dat dacht ik!
Het is nu 2 weken uit en ik heb die vrouw al een tijd niet gesproken..

Het ging zo goed ik had al iets van 5 maanden niet gesneden tot eergister.. Nadat het uit was nam de drang tot snijden heel erg toe! Ik bleef in het begin sterk en ik wou het niet meer, maar ik hield het niet vol! Er is nog iets gebeurd..
Eergister voordat ik ging snijden. Ik had afgesproken met een ex-collega. Een hele lieve en verlegen jongen. hij wou samen met mij en nog een vriendin afspreken. Maar zij kon niet. Dus ik had alleen met hem afgesproken. Ik vertrouwde hem door en door. Hij stelde dus voor bij hem thuis een filmpje te kijken.. Toen zei ik al dat lijkt meer een date. En ik heb hem echt duidelijk gemaakt dat ik alleen vrienden wil blijven. Hij begreep het vertelde hij.
Maar toen ik bij hem was en binnen was merkte ik al meteen dat dat niet zo was! Hij kwam steeds dichterbij en hij bleef iedere keer als ik wat zei lachen en een knuffel geven..
Tijdens de film sloeg hij ook een arm om me heen, ik voelde me niet op mijn gemak. Maar ik wist niet wat ik moest doen. Dus ik bleef rustig zitten en de film kijken en in een keer begint hij me te zoenen. Ik merkte al snel dat hij meer dan dat wou.. ik hield zijn hand tegen maar hij bleef terugkomen met z’n hand.. hij was nogal hardhandig.. ik zei dat ik naar de wc moest en ontsnapte even.. maar toen ik terug kwam besprong hij me bijna.. ik kon ook niet weglopen want hij had me opgehaald met de auto ik wist niet waar ik heen moest.. ik raakte vanbinnen heel erg in paniek maar hij ging door..

Na afloop voelde ik me vies en gebruikt. Toch heb ik het idee niet verkracht te zijn.. ik vind dat ik meer had kunnen doen, ik gaf volgensmij wel verkeerde signalen af.. hij scheen me al heel lang leuk te vinden.. dat zei hij.. ik weet niet wat ik moet doen.. hij denkt dat ik zijn vriendin ben.. ik wil helemaal geen relatie! het is net uit met m’n ex.. Dit is de eerste keer dat ik dit vertel.. ik heb een hele goede vriend waarmee ik heel goed kan praten en hij heeft zelf ook genoeg meegemaakt. Hij weet bijna alles van mij.. hij weet ook van het snijden.. maar dit kon hem niet vertellen.. ik kon het niet.. Ook omdat ik weet hoe zijn reactie zal zijn.. ik heb nu het idee dat ik niemand meer kan vertrouwen.. en ik denk de hele tijd aan snijden! toen ik me eergister sneed voelde het echt heeeeel goed en dat was beangstigend! nu wacht ik telkens totdat er een moment is dat ik alleen ben zodat ik me weer kan snijden.. maar er komt telkens iemand boven..
ik weet niet meer wat ik moet doen.. ik heb alles verprutst!
me stage gaat slecht, mijn schooljaar moet overnieuw, ik heb amper nog vrienden alleen omdat me ex met ze omgaat en ik ben alleen.. ik praat niet dus ik ben alleen..

Dit was wel zo’n beetje wat ik kwijt wilde.. ik hoop op reacties van jullie!

Groetjes Anoniempje

Anoniempje (18) | 24 mei 2010, 12:22 uur