beste bewondering, ik heb je verhaal gelezen en schrok hier nog al van! Ik geloof dat je de waarheid verteld een paar jaar geleden stond ik jou schoenen. ik wou mezelf snijden maar kon dit niet. ik probeer al sinds mn 8ste zelfmoord te plegen. maar gelukkig is dit nooit zo ver gekomen. ik ben 15 jaar lang geestelijk mishandeld en verwaarloosd door mijn moeder. de 1ste kans die ik kreeg om te huis uit te vluchten heb ik genomen. nu gaat het veel beter met me ik woon samen met mijn hele lieve verloofde en heb het contact met beide ouders verbroken. ze weten niet waarom maar zullen toch alles ontkennen wat ze me hebben aangedaan. zorg goed voor jezelf en stop met het snijden! het is niet jouw schuld. Heb hoop met mij is het ook goed gekomen! doe wat nodig is om verder te gaan maar doe jezelf geen pijn! zoek hulp en steun bij mensen maar vertrouw niet iedereen! en chat met de mensen op deze site ze kunnen je ook helpen! ik wens je veel succes en hou vol!! groetjes van een kreeft

kreeft (21) | 20 feb 2008, 22:18 uur

ja hulp en steun lukt me toch niet moet aankomende maandag naar het ggz maar of ik daar veel verder zal komen weet ik ook neit mijn psycholoog gaat mee en die gaat ze ook vertellen dat ik lieg dus als dat echt gebeurd kap ik daarmee en sta ik er officiaieel alleen voor. met de mensen van deze site heb ik ook gechat maar daar kwam ik ook al neit verder mee alleen dat het beter is dat ik wel ga en anders jeugdzorg in meot schakelen maar dat durf ik allemaal neit want wil neit weer allemaal fouten. maar goed red me inscha allah eruit. heb een vraagje voor jou…….waar heb jij dan aldie tijd gezeten toen je zo jong was…en hoe heb je hem ontmoet als ik vragen mag.

beowndering (17) | 22 feb 2008, 14:10 uur

Je vroeg me waar ik al die tijd gezeten heb en hoe ik mijn verloofde ontmoet heb. ik heb van mn 5de jaar tot me 20 ste alleen met mijn moeder gewoond. Mijn ouders zijn nooit getrouwd en dat had ik zeker niet gewild. maar daardoor heb ik wel zolang mishandeld als ik bij me vader had gewoond was t anders geweest. ik heb heb in de supermarkt ontmoet hij werkte daar en het was liefde dat het 1ste gezicht, hij was mijn 1ste liefde. we hebben anderhalf jaar wat gehad maar toen maakte hij t uit zonder een duidelijke reden te geven. hij kon mn problemen niet aan hij was pas 17 en t werd me teveel hij begon te verstikken doordat ik zou vaak bij hem was. ik heb daarna 3 jaar wat met een andere jongen gehad en heb uitgemaakt toen ik mijn ex tegenkwam. we hadden nog steeds gevoelens voor elkaar dus heb ik het met die ander jongen uitgemaakt. en ben ik met me ex weer een relatie begonnen. een paar mnd later zijn we gaan samen wonen. en een jaar later heeft hij mij ten huwelijk gevraagd.

kreeft (21) | 22 feb 2008, 23:54 uur

woow…..echt heftig!!!maar is jou moeder het daarmee eens geweest of dat niet…..nou ik weet niet wat ik moet zeggen dus hou ik maar op vell liefs mij

bewondering (17) | 23 feb 2008, 19:47 uur

me ma was juist blij toen we weer bij elkaar waren ze zei dat ze altijd al gehoopt had dat t weer zou goed komen. Maar later toen ik geen contact meer met dr wou zei ze dat het door hem kwam dat ik zo deed zoals ik deed. Maar dat was niet zo ik ben eindelijk voor mezelf opgekomen en met mn vriend aan me zijde voelde ik me veel sterker. Ik heb gedaan wat het beste was voor mij en dat was t contact verbreken met mn hele familie.

kreeft (21) | 24 feb 2008, 17:32 uur

elhmdl is het goedgekomen ik wens je veel succes als je met hem trouwt inscha allah. Ik weet niet veel te vertellen alleen dat je een toppertje bent en dat ik het ontzettend goed van je vind om uit die kring te komen zeg maar. echt goed gedaan petje af!!

bewondering (17) | 25 feb 2008, 14:37 uur

Hoi bewondering! Echt erg wat je allemaal is overkomen, maar geef de moed niet op. Als je ontevreden bent met de hulpverleners kan je misschien vragen om andere hulpverleners om samen mee te werken aan je herstel. Of dat je hulp krijgt van je huisarts? Is dat een optie? Ik snap dat je geen zin hebt om steeds maar weer je verhaal te doen en te hopen dat ze je helpen, maar bedenk dat het om je eigen bestwil gaat. Kom voor jezelf op! Heel vervelend dat het allemaal zo is gelopen met de hulpverlening. Ik vind het ook raar dat ze je niet geloven. Hoe komt dat? Weet je dat? Hebben ze dat tegen je gezegd? Ik hoop in ieder geval dat het gauw goed gaat komen met jou. Waar een wil is is een weg :) Liefs, Prenses

Prenses | 6 jun 2008, 04:55 uur

Als je het niet eens bent met de hulpverlening van Bureau JeugdZorg kan een instelling als Zorgbelang of het AKJ je hierbij helpen (hier werken vertrouwenspersonen jeugdzorg, deze staan los van BJZ en hebben geheimhoudingsplicht) en ervoor zorgen dat er een gesprek plaatst vind tussen jou en BJZ. probeer hun maar eens te vinden op ‘t internet. Sterkte ermee!

george (21) | 13 jun 2008, 16:42 uur

Bewondering, ik heb alleen jouw verhaal gelezen, niet de reacties. Ikzelf ben ook misbruikt. Ook 1x verkracht en voor de rest aangerand. Ik heb hierdoor geen vertrouwen in mezelf, maar ik had altijd al een minderwaardigheidscomplex. Dit komt mede doordat mijn ouders meer aandacht geven aan mijn (oudere) broer. Hij schijnt dat nodig te hebben, want mijn ouders denken dat met mij alles goed gaat: ik zit op het vwo, haal goede cijfers, heb veel vrienden.. Maar ondertussen.. iedere les op school ben ik zenuwachtig een beurt te krijgen zeg maar.. dat komt omdat ik dus heel onzeker ben. Mijn advies voor jou is: probeer vooral te kijken naar de positieve punten in het leven. Uiteindelijk komt alles goed. En dat meen ik. Vorig jaar ben ik een tijd lang depressief geweest. Maar nu sta ik weer goed in het leven, ik probeer mijn energie uit vriendschappen te halen en uit mijn hobbies. Op dit moment gaat het bij mij thuis ook niet goed. Mijn moeder ‘huilt’ bij mij steeds uit omdat het zo slecht gaat met mijn broer, terwijl er met hém eigenlijk niets aan de hand is. Met mij wel, maar dat ziet ze niet. Ik wens je veel sterkte toe!!

SterkEnStoer (16) | 20 jun 2008, 14:43 uur

sorry dat ik lang niets meer van me liet horen maar er gebeurd zo veel de laatste tijd het gaat al ietjes beter snij me zelf neit meer ben nog wel vaak depresief en durf heel erg weinig omdat ik heel erg onzeker ben. Ik merk nu wel steeds meer dat ik iets mis in mijn leven mijn jeugd misschien? Binnenkort heb ik een gesprek op school. Dan gaan ze overleggen hoe en wat verder met mij. Ik heb gevraagd voor een extra jaar omdat ik achterloop en het examen volgend jaar niet aan kan. Leraren zeggen dat ik het wel aan kan maar die kennen mijn situatie ook niet. Omdat al die leraren het zeggen dat ik het aan kan moet ik mijn mentor er van zien te overtuigen dat een extra jaar voor mij beter is…….leraren kijken alleen naar je cijfers zolang die goed zijn is er neits met je aan de hand echt volwassenen snap ik neit misschien dat ik daarom er zo veel moeite mee heb dat ik achtien word in augustus. Ik ben bang als ik het jaar niet over mag doen ik weer vaak depresief wordt maar ja datantwoord meot ik nu maar afwachten xxxxx mij

bewondering (17) | 21 jun 2008, 00:13 uur

alle komt goed insahelah

vampier (26) | 19 nov 2008, 14:47 uur

Jeetje… Dit is echt vreselijk… Ik heb hier een paar site’s die je misschien kunnen helpen? http://www.korrelatie.nl/themas/huiselijk_geweld_en_seksueel_geweld/dossiers/vrouwenmishandeling http://www.tegenhaarwil.nl/ http://shginfo.nl/ Ik hoop dat je hier wat aan hebt… Ik wens je ook heel veel sterkte! Kusje<3

kimm96 (12) | 5 jan 2009, 10:35 uur

jullie zijn gek, reflecteer naar een ander wat hij fout/zij fout doet en trek het niet steeds naar jezelf hierdoor vergaat het zelfvertrouwen.

Alles wat er is gebeurt is niet de reden waarom jullie zo zijn geworden, al het gepieker hierover heeft jullie zo gemaakt.

betweter (20) | 22 jun 2011, 17:53 uur