Ik heb dat ook ik zit in het eerste leerjaar en ben 12 en de leeraar is 24 omdat ik erg gevoelig ben en ook nog eens in de pubertijd zit huil ik snel.. En heel erg vaak bij gym en dan vraagt hij dus wat er is en dan schaam ik me dood... Ik weet niet hoe ik je moet helpen sorry.. Maar je bent niet de enige

MaureenZ (12) | 8 dec 2011, 23:38 uur

@MaureenZ (12) , egt erg wat je mee maakt!
gelukkig heb ik nu met de gymleraar gepraat en hebbe we maar een beslissing genome, dat we maar beter geen relatie kunne neme want het gaat zo weer kapot door ze werk bij ons op school!:(.
ps, misschien moet je eens met je vertrouwingspersoon
(of die leraar) er over praten mischien kan die je dan helpen met je probleem!;)

hopeloos meisje (16) | 9 dec 2011, 16:35 uur

Ik ben 12 jaar en verliefd op een Wiskunde leraar. Ja, 'een' Wiskunde leraar, inderdaad. Ik zit in groep acht, en samen met mijn klas gingen we een school bezoeken om daar lessen te volgen. We hadden drie lessen, Wiskunde, Duits en Engels. Wiskunde was als eerst. Liefde op het eerste gezicht. Ik weet niet hoe oud hij is, maar mijn vriendinnen dachten dat hij leerling was. Ik schat zo'n 22 jaar oud. We hadden een makkelijke les, dus ik hoefde niks te vragen. Iets met komma's. Liefde maakt blind, inderdaad. Ik riep hem en vroeg iets. Hij kwam voor mijn tafel staan, en achter die van mijn twee klasgenoten. Hij rook echt zo lekker. Oké, ben ik nou verliefd op zijn parfum of aftershave? Not. Hij had een superschattig gezichtje, en het liefst zou ik opspringen en hem zoenen. Schrik niet, dat deed ik niet! Toen moesten we naar de volgende les, en ik verlangde ervan hem weer terug te zien. Ik keek steeds naar buiten uit de hoop dat hij daar zou zijn. Na Duits gingen we naar de volgende lokaal. Ik keek stiekem naar het lokaal Wiskunde, maar hij was er niet. Er was een andere leraar in zijn plaats. Toen we naar de aula gingen waar we met meer scholen een preek kregen van een lerares en leraar. Daarna gingen we weer terug, naar ons eigen school. Ik voelde me echt rot en schaamde me rot om verliefd te zijn op een leraar. Mijn klasgenoten keken niet eens echt om naar hem. Maar goed, toen gingen we dus naar buiten. Ik zag hem, niet zijn gezicht, zijn rug. Hij zat op een fiets. En ik liep op het fietspad. Mijn vriendin liep lachend: 'Hé, gekkerd! Je mag niet op het fietspad lopen!'. Ik riep lachend terug: 'Boeiend!' Toen kwam hij voorbij fietsen, en ik riep lachend: 'Hellup!' Alsof hij me overreed. Toen ik keek, herkende ik zijn rugtas en zijn jas.
Ik was de hele middag stil. Ik mis hem, en ik krijg hem maar niet uit mijn hoofd. Nee, dit is geen brugmug-verliefdheid. Echt niet. Help me alsjeblieft!

Ik kán hem niet vergeten. Ik durf het niet te zeggen! Ook niet aan me vriendinnen, die lachen me toch uit.

HB Girl (12) | 18 jan 2012, 20:32 uur