Ik kom er niet meer uit..

Heei.. Ik wil graag me verhaal kwijt aangezien ik er niet over praat face to face.. Ik ben al tijden mezelf niet meer , en ik weet eerlijk gezegd ook niet hoe dit komt. Ik ben een tijd geleden een belangrijk famililid verloren waarmee ik het wel redelijk kon, verliet me leven en opeens stond ik daar zelf voor. Ik begin me gevoelens steeds erger en erger op te proppen.. maar dat is niet het enige.. Ik heb tijden terug een vriendin gehad , maar hoorde achteraf dat ze nooit van me gehouden hebt. Ik ben hierdoor heel erg onzeker geworden om hoe en wie ik ben. Het klinkt zo raar en overdreven, maar ik ben bang om mezelf te zijn.. Ik weet niet wat ik verkeerd deed ik was mezelf deed het op me eigen gangetje en dan hoor je dat opeens? Dat heeft me heel erg geraakt.. En loop er nu nog mee rond. Dat gevoel kan ik niet vergeten. Overdag doe ik wel vrolijk en laat ik de dingen op me afkomen maar als ik thuis ben, ik voel me zo ongelukkig en ongemakkelijk.. Zoveel momenten dat ik down ben. Het is nu zo dat ik mezelf niet meer wil zien, als ik in me bed lig gaat zoveel door me heen. Dat eenzame gevoel, dat niemand om je geeft behalve je eigen bloed. Niemand je nodig hebt, niemand je ziet staan. Wel is iemand op het oog gehad, maar me gewoon niet zien staan. Ik durf er ook niet meer op af te gaan gewoon door me onzekerheid. Vind het heel moeilijk om met iemand contact te maken die ik er leuk uit vind zien, maar niet ken. Met elk ding die ik zeg of elke keer wat ik typ haal k het 5x weg omdat ik bang bent dat het raar is. Een gesprek opbouwen geen idee ik denk teveel na begin ik helemaal te stressen waarover ik moet gaan praten als ik iemand nog nooit heb gesproken echt pas net ken. Dan denk ik weetje laat maar zitten.. Komt overdreven over dat zal wel maar ik loop er al tijden mee rond in me hoofd en ik word echt gek.. Voel me echt eenzaam ,en ongelukkig. Zie ik der lopen en krijgt k dat akelig gevoel weer dat ik nooit een kans zal hebben. Ik krijg binnenkort hulp van een pyschiator ( hoe je het ook schrijft) die me helpt. Want ik trek dit niet langer.. Herkent een van jullie mijn verhaal ongeveer?! -x- Anoniem.

van: Robin (16)