Geen vrienden.

(Onder het kopje ‘‘Mijn verhaal’‘ kun je niet reageren. Omdat er in dit verhaal vragen staan kun je reageren in het forum. team Hulpmix.nl)

Ik heb geen vrienden. Kinderen schelden mij uit voor: Homo, meisje en manweif (en ik ben een jongen). Het is alsof ze het erg vinden dat ik me zo goed voel, zoals ik er nu uit zie. Ik heb lang haar, omdat IK dat mooi vind, het kon me eerst nooit schelen wat andere mensen vonden maar dat begint te veranderen. Als ik door de stad loop verberg ik mijn gezigt omdat ik me schaam. Sommige kinderen maar OOK volwassenen maken me heel onzeker. Ik wil graag zijn wie ik ben, en ik doe mijn best, maar als menzen me uitschelden begin ik te twijfelen en denk ik vaak: zou ik mijn haar knippen? Zou ik andere kleren kopen? Zou ik me anders gedragen? Soms lig ik in bed en begin tegen mezelf te praten (het klinkt misschien raar maar ik vind het fijn). Dan vraag ik of er ooit een persoon is die mij aardig vind en die mijn begrijpt, die voor me klaarstaat en voor me opkomt. Ik heb ook het gevoel dat ik op jongens val (maar dat is niet de reden waarom ik er nu uitzie) maar kan het tegen niemand zeggen omdat ik bang ben dat kinderen me uit-laggen. Wat moet ik doen…?

van: Ik ben geen tweeling dus niemand voeldde zelfde pijn (13)