Hoi 'ik wil weten wie ik ben'.

Je klinkt onzeker over jezelf in de relatie. Misschien vond de jongen het wel heel erg moeilijk om met je om te gaan.
Misschien werd hij er wel onzeker van, en houd hij wel van je.
Heel vaak kunnen jongens toch niet met dat soort dingen omgaan, en het benauwd ze.
Hij kan je in ieder geval niet steunen, omdat hij zich van je afsluit, dus daar heb je niks aan. Hoe jammer ook.
Je kunt je familie niet pijn doen, want mensen zorgen voor hun eigen gevoel. Je hoeft alleen aan jezelf te denken, en je eigen gevoel, hoe moeilijk ook.
Je wilt graag positieve dingen over jezelf horen bij een ander, maar dan kun je helaas lang wachten. Want hoe meer je erom vraagt, hoe minder mensen je het echt kunnen geven.
Doe je het wel, dan voel je het toch niet, aangezien je het niet bij jezelf haalt en wel bij hen. Geloof me, dit is frustrerend want dan kun jij je weer rot gaan voelen wegens het feit dat je het niet van ze kan aannemen en dan raak je nog dieper in de put.
Je ex hoef je niet te vergeten, dan benauw je jezelf alleen maar.
Als een liefde voorbij is, kun je het beter laten liggen, totdat je weet wat je er wel mee kunt. Hoe harder je jezelf pusht een oplossing ervoor te vinden, hoe meer je het vast gaat houden.
Het zou mooi zijn als je het even los kon laten, tot hoe ver je kon, zodat je ruimte krijgt voor nieuwe gevoelens en ideeen.
(daar bedoel ik niet mee voor andere jongens, maar letterlijk wat met deze jongen te maken heeft).
Dan zul je zien, dat het wat beter gaat.
Mijn vraag over je vriendin is; wil je het haar uberhaupt wel vertellen?
Beter denken voor jezelf heeft echt puur met jezelf te maken, en niet met hoe je op een ander overkomt en of je anderen kwetst.
Als je vriendin je afdoet als raar en verder niks, dan is het toch geen echte vriendin.
Ik denk dat je diep van binnen wel weet, dat je wat meer aan jezelf mag denken.

Groetjes, hoop dat je beetje begrijpt wat ik bedoel.

Lost (20) | 2 aug 2011, 20:46 uur