Iedereen zegt blijf je zelf, maar wie ben ik eigenlijk?
Het is raar, maar je zelf zijn ik kan dat gewoon niet. ik weet niet hoe het komt, ik weet niet eens wie ik eigenlijk ben. Tuurlijk ik heb een naam, familie, vrienden, vanaf de basis school was ik onzeker, tot eind klas 2. op het einde van de 2de klas was mijn onzekerheid groot en deels weg, het boeide me niks meer wat mensen van mij dachten, maakte veel lol, maakte me nergens echt druk over. mijn kledingstyl ging richting de assokant volgens mijn vrienden. ik ging richting de verkeerde kant, smoken, drinken (verkeerde vrienden). het was allemaal vet. maar op gevemoment begon ik mij kut te voelen. schuld gevoel tegen over mijn (goede)vrienden. het was raar maar voelde me rod, en ik wist niet waar het vandaan kwam. Mijn mentor en goede vriendin hadden het door. ik moest naar iemand toe die mij zou helpen. ik wou het niet, bang dat iets rond de school zal gaan. Maar toch het moest, Nu hoef ik nog maar paar keer naar de maatschapelijk werker heen. dat exstreme rod gevoel (nergens meer zin aan hebben, gevoel dat niemand je snapte, Je keek zwart tegen het leven aan laat maar zeggen) is nu echt stuk minder geworden. maar daar in plaats is onzekerheid, bang dat er iets rond de school gaat over je, bang dat mensen je niet mogen, opmerkingen die mensen soms als grap maken over je letterlijk opnemen, denken dat je vrienden niks om je geven. Door die gedachtens weet ik soms niet wie ik zelf ben. ik kom niet onzeker over, maar ik ben het zeker wel.
2009 (15) | 12 mrt 2009, 16:33 uur
Moeilijk probleem, je begrijpt vast wel dat ik je niet kan gaan vertellen wie je bent. Wel kan ik je misschien helpen zodat je je weer beter voelt en zodat je er misschien achter kan komen wie je echt bent. Het belangrijkste om jezelf te zijn (ook al weet je nog niet wie dat is), is te zorgen dat je je prettig voelt met wat je doet. Je afdwaling naar de assokant zo als je het zelf noemt is niet persé erg, wel heb je gemerkt dat het toch niet goed voelt. Dit is dus niet de echte jij. Om de echte jij te vinden moet je op enkele dingen letten. Zorg dat je je prettig voelt bij wat je doet. Ga veel met mensen om. Dan kom je er ook achter welk gedrag van mensen je juist wel of niet aantrekt. En ook belangrijk, ga veel met vrienden om. Hierdoor zal je je denk ik minder kut gaan voelen, en hopelijk zal je op den duur ook ontdekken wie je bent en wat jou stijl is. Succes ermee.
Gewoon iemand (17) | 12 mrt 2009, 18:49 uur
komt wel goed schatje samen komen we eruit je moet je eigen weg vinden, je weet dat de tijd in de zomer, niet meer teurg kan draaien. dat gaat gewoon niet meer. je voelt je nu kut, maar je komt er wel over heen. we zijn door alles nog heen gekomen(ll) ik zal je altijd blijven steunen, waar je ook bent, welke kant je ook opgaat, ik laat je nooit gaan. ik hou van je meisje. onthou 1 ding; ik ben er voor je in goede & slechte tijden daar zijn we vriendinnen voor. (L)(L)(L)(L)
lilyyyy. (15) | 6 apr 2009, 20:01 uur
:) Het is heel normaal dat je op zoek bent naar wie je bent. Vergeet niet dat je nog maar 15 bent ^^ Toen ik 15 was, was ik gothic :P Ik wist ook niet precies wie ik was of wie ik wilde zijn. Je moet gewoon niet te veel gaan zoeken :) Het hoort bij je leeftijd, bij het puberen, je identificeren met je leeftijdsgenoten en het zoeken naar een identiteit. Net zoals dat smoken en verkeerde vrienden, leer er gewoon van en probeer deze ervaring weer te gebruiken in de zoektocht naar je identiteit. Het heeft tijd nodig. Uiteindelijk kom je er!
kaartje (19) | 15 mei 2009, 19:48 uur
