huilbuien
ik heb al maanden geen contakt met mij ouders omdat ze mn vriendje niet accepteren en niet accepteren dat ik gelukkig ben met mn gezin!
bijna 3jaar geleden ben ik bevallen van mn eerste dochtertje waardoor mn moeder me de deur wees ik moest keizen of een abortus of mn moeder!
waardoor ik uiterraard voor mn kindje koos!
na 2 jaar was alles weer "goed gekomen"
en mn 2de kindje accepteerde ze wel!
mn ouders deden altijd leuk lief en aardig maar achter je rug maakte ze je helemaal zwart!
waardoor mijn ouders heel erg in mn gezin en relatie ging mengen en dingen zij die er niet waren
nu sinds augustus heb ik weer geen contakt met ze en aan de ene kant had ik zoiets van een last van me schouder maar aan de andere kant mis ik alleen mn vader heel erg!!
het min puntje is dat wij 2minuten van mn ouders vandaan wonen!
waardoor we elke wel eens tegen komen!
maar sinds kort heb ik ook huilbuien ! spierspanningshoofdpijn wat niet weg wilt gaan!
ik vind het moeilijk om alleen met mn kids te zijn omdat ik uit het niets huil en als mn dochtertje stomme mamma zeg ( wat zij niet eens weet wat het is ) dan begin ik alweer te huilen!
ik wil van die huilbuien af omdat het me erg onzeker maakt en gewoon niet leuk is voor mn vriendje en mn kinderen!
wat kan het zijn?? want ik maak me echt absoluut niet druk ( misschien onbewust )
wil er echt zo graag vanaf !! ik hoop dat iemand een tip heeft voor me!!
knuffel20 (20) | 28 dec 2011, 19:41 uur
