Help me aub..
Hallo iedereen,
sinds mijn huidige vriend ben ik heel erg jaloers. Ik zit er zo erg mee! Het lijkt alsof ik hem opsluit.. Hij mag niks meer van mij. En ik vind dat zo erg, maar het gaat gewoon, mijn gevoel is zo sterk, ik wil hem gewoon voor mezelf. In december zijn we anderhalf jaar samen... Ik wil hem het liefst mijn hele leven bij me houden, en ik maak het nooit uit!
Maar ik denk dat als ik hier nog langer mee door ga, dat er niks meer van hem overblijft.. Ik stel zoveel eisen voor hem op, dat is gewoon niet meer leuk. En ik wil me zin krijgen, of ik me er nou beter door voel of niet.
Hij werkt nu bij de hema, op een taart afdeling, en daar werken alleen maar meisjes.. En als hij dan verteld dat ie aardig doet uit beleefdheid word ik gek ! Ik snap heus wel dat dat super normaal is, maar ik vind het gewoon niet leuk.. Het liefst wil ik dat ie alles voor me doet, en alleen aardig tegen mij doet ofzo.. En zelf vind ik wel dat ik alles mag, gezellig doen met jongens, omdat ik nou eenmaal heel weinig vrienden heb. Voor mijn gevoel heb ik er maar 2...
In werkelijkheid ben ik heel onzeker, maar in onze relatie heel dominant.. Alles moet gaan zoals ik het wil. Mijn vriend is heel erg lief, maar ik zou ook wel weer willen dat ie meer lef had, zodat ie meer tegen mensen inging... Maar dat doet ie nooit, hij pikt altijd alles van iedereen...
De sfeer is tussen ons helemaal verpest. Hij woont in Rotterdam, en ik in Purmerend. Dat is best wel een eindje van elkaar weg, en we zien elkaar maar 1x per week. Als we elkaar zien is het helemaal super, en is er geen probleem en niks aan de hand. Maar zodra we msnen door de weeks, dan is het ''bijna'' nooit meer gezellig. Maar ik wil hem niet kwijt! Maar mijn jaloezie wel...
Kan iemand mij helpen? Alle hulp is welkom, accepteren dat ik jaloers ben heb ik al gedaan, en eraan werken gaat super moeilijk.. Ik ben radeloos...
Mayel (17) | 30 nov 2010, 15:59 uur
Hey. Ook weleens gedacht om naar een relatietherapeut te gaan met hem? Dat kan in zo'n situatie echter wel helpen.
't Lijkt me inderdaad ook wel lastig om er zelf iets aan te doen. Het is toch iets wat in jou zit. Jij bent dominant. En jij wilt altijd je zin krijgen in een relatie. Maar wat jij eigenlijk doet is van je vriendje een soort 'jij' maken. Iemand die doet wat jij wilt, iemand die geen eigen mening heeft, iemand die jij kan opsluiten. En een relatie draait er toch om dat je van elkaar houdt? Wat is anders het nut? En aangezien jij dit alles wel snapt maar het niet in praktijk kan uitvoeren lijkt het me handig om er met iemand over te praten als een relatietherapeut als je je relatie en de misschien komende wilt redden!
Groet, Uglygirl.
uglygirl (14) | 3 dec 2010, 14:20 uur
Is er ook een relatietherepeut online? Ik ben 17 jaar, en ik denk niet dat mijn moeder me dat laat doen. Ik hou zielsveel van hem en ik denk ook dat ik een soort mij van hem maak, maar dat wil ik niet.. Maar ik word gewoon gek als er iets gebeurd...
Mayel (17) | 3 dec 2010, 17:27 uur
ik denk dat je het moet inhouden. als hij bij een afdeling met veel meisjes werkt, moet hij er wel rekening mee houden dat jij daar moeite mee hebt. ik weet niet hoe oud jullie zijn, maar als jullie in de 20 ofzo zijn dan is een relatieterapeit best wel handig maar als je jonger bent dan moet je het gewoon laten afwachten. als het teveel wordt moet je het gewoon uitmaken, hem laten gaan
niks (33) | 16 dec 2010, 13:22 uur
Ik ben 17 jaar, en hij 16. Maar ik wil hem niet laten gaan, ik wil zograag dat hij voor mij ander werk zou zoeken, maar ik denk niet dat hij dat doet, en anders zou het nog heel lang gaan duren. een therapeut is inderdaad op onze leeftijd niet zo'n goed idee, maar ik zit er best wel mee..
Ik weet dat we het voor elkaar zijn, maar ik wil niet jaloers zijn, ik ben er zelf ook kapot van..
Mayel (17) | 16 dec 2010, 16:12 uur
