zelfmoord.
mijn ouders zijn ongeveer op mijn 4e gescheiden, en dat is maar beter ook zo. ik ben mishandeld door mijn eigen vader en door mijn stiefvader ik werd bedreigd en geslagen ik moest altijd alles schoonmaken in huis en mijn stiefzusjes en broertjes verzorgen met mijn bloedzus ik werd heel vaak geslagen zelfs totdat ik niet meer kon lopen dat vond ik heel erg en het deed me ook altijd pijn. eerst woonde ik bij mijn moeder toen mijn ouders waren gescheiden maar toen me moeder niet meer voor mij kon zorgen moest ik naar me vader toe op mijn 7e dat vond ik heel erg mijn moeder werd vroeger ook mishandeld door mijn vader en nu mijn ouders zijn gescheiden hebben ze allebei een nieuwe man/vrouw mijn stiefmoeder mishandelde mij ook altijd later toen ik bij mijn moeder kwam wonen met heel veel problemen daarvoor kwam ik bij mijn stiefvader en moeder wonen. ik vond het er altijd heel fijn, maar ik werd op een dag aangerand door mijn moeders man ik schrok me dood en hij deed van alles en nog wat achter mijn moeders rug ik durfde het nooit te vertellen want mijn moeder was zwanger van hem en ik wou hun relatie niet stukmaken , maar ze heeft inmiddels al twee kinderen met hem. hij probeert me regelmatig aan te raken op plekken waar ik liever niet aangeraakt wil worden en dan denk ik bij me zelf waarom pleeg ik gewoon geen zelfmoord? de laatste tijd hebben ze veel ruzie. ik wil al heel lang zelfmoord plegen nu nog steeds maar ik durf het niet zelf te doen ik heb God gesmeekt om mijn leven af te pakken want aan beide kanten heb ik stress en gewoon zin om mezelf neer te steken ik kom hier nooit meer weg waar moet ik heen ik weet het niet? ik probeer altijd me best te doen op school ik haal de laatste tijd lage cijfers maar dat komt door de ruzie en seksueel misbruik. ik zou echt willen dat ik eindelijk eens weg kom uit deze kutproblemen gewoon dood zijn en maar toekijken hoe het verder gaat. ik heb veelmeer meegemaakt maar ik wil er nu mee stoppen ik heb geen levenslust meer ik zal maar moeten doorleven in deze zwarte schaduw waar ik het gevoel heb dat ik niet leef maar de pijn wel voel. :c
xx.
S (14) | 16 dec 2010, 20:49 uur
Ik denk dat het beter is niet zelfmoord te plegen. Ookal wil je misschien. Misschien heb je al met iemand die je kent erover gepraat. Dan zou die persoon je misschien willen helpen. En dan hoef je leven niet op te geven. Want ik heb soms ook de moed verloren, maar dan denk ik altijd later ben ik hier weg. En kan ik zelf kiezen wat ik wil. Dus haal er iemand bij (misschien een leerkracht, vriendin, vriend, ....)
caramelleke (14) | 17 dec 2010, 14:04 uur
Hej S,
Ik lees dit en als eerst mijn medeleven en ik ken het.
Doe geen zelfmoord, er is zo veel moois op deze wereld.
Ik ben zelf een jongen van 14 en heb het ook een tijd gehad.
Sinds een korte tijd hangt mijn kamer vol met alle leuke dingen die ik mee maak en dat maakt een hoop goed. Ga alstjeblieft naar een leerkracht en desnoods naar de huisarts ( heb ik ook gedaan) , hij heeft zwuigrecht en mag dus niets tegen jou ouders zeggen over wat jij vertelt!!!
SUCCES (L)!
Bb (14) | 22 jan 2011, 22:41 uur
Dit hoort gewoon allemaal bij het leven als tiener. Ik werd volgens mij op mij 10e voor het eerst misbruikt door mijn stiefvader. Hier is niks mis mee, probeer er van te genieten want stiekem is het toch wel erg lekker. Zelfmoord is in deze misschien een oplossing maar dan kom je wel in de hel. Aangezien in de bijbel staat beschreven dat het nemen van je eigen leven blasfemie is. En eidereen weet dat alles wat in de bijbel staat waarheid is!
Mvg,
Peter
Peter (15) | 29 sep 2011, 13:32 uur
Peter, als eerste even dit: wat "S" heeft meegemaakt hoort niet bij het leven. Er zijn veel dingen die je meemaakt als puber, maar misbruikt worden is niet 'normaal'. Het gebeurt te vaak, ik weet het, maar dat maakt het nog niet normaal, alhoewel dat een relatief begrip.
Genieten van seksueel misbruik is ook niet 'normaal'. Het is fijn dat jij dat kon, maar de meesten kunnen dat niet. Ik vind het een rare reactie van je.
En als laatste: God is iets dat niet is aan te tonen. De een gelooft erin, de ander niet. Wat ik wil zeggen is dat in de hel komen en reïncarnatie überhaupt al, iets is waar je in gelooft of niet. Sommige mensen kan het ervan weerhouden zelfmoord te plegen als je dat zegt, omdat ze bang worden. Maar de meesten hebben er lak aan, net als ik.
Zomaar iemand (14) | 24 okt 2011, 18:40 uur
Wat erg voor je dat je zoveel problemen hebt gehad en je nooit echt vilig hebt gevoelt. Ik zal echt hulp gaan zoeken op school misschien dat is een goed begin heb je geen mentor of vetrouwingspersoon? Ze zullen je helpen! Suc6
xxx
. (14) | 29 okt 2011, 17:39 uur
Ik was een zeer gelovige christen, ben nu 39 jr, heb een vrouw en kind. Vandaag heb ik de bijbel verbrand. Ik geloof niet meer in het feit dat in de bijbel staat dat God bepaald hoe en wanner je sterft.
En het hele verhaal over de hel is een grote leugen.
Ik heb God niet gevraagd voor zoveel ellende in mijn leven en ook al zeg ik het zelf, ik ben altijd een goed mens geweest. Ik heb velen geholpen om hun leven weer op rails te krijgen.
Nu kan ik mijn eigen leven niet meer op orde krijgen.
Er is zoveel gebeurd, zoveel dat ik het niet meer kan dragen.
Mijn vader na 15 jaar dementie en langdurig ziekbed overleden, wat was mijn vader afgepeigerd. Er was helemaal niet meer van hem over. Na het nemen van afscheid van hem sloot hij zijn ogen voor eeuwig dicht. Onderweg van mortuarium naar huis werden we door overvallers in het pikke donker achternagezeten.
Een lijdensweg, een weg die onbegaanbaar is, dat is mijn leven nu. Ik trek mijn gezin mee in hoe ik me voel. Ik kan niet meer genieten van mijn vrouw en kindje die in 2009 ook nog op mijn verjaardag is geboren.
Als er een God bestaat, waarom heeft God dan niet ingegrepen?
Ik heb slechts gedaan wat in de bijbel staat. Ik heb als enige al die jaren voor mijn vader klaar gestaan samen met mijn vrouw totdat hij in 2008 zijn ogen voor eeuwig sloot.
Feit is dat ik niet om dit leven heb gevraagd!. Ik heb slechts geleefd en gedaan zoals de bijbel dat wilde.
Zijn dit de vruchten die ik dan moet plukken dat ik het allemaal niet meer kan verwerken.
Hulpverlening:
Je wordt van het kastje naar de muur gestuurd. Sinds 2008 ben ik met de hulpverlening bezig. Waardeloos vind ik het.
Na 1 gesprek met GZZ psycholoog wilde ze dat ik naar dagtherapie moet. Nou de GGZ heb ik in een gesprek nog niet eens een kwart verteld van wat er is gebeurt.
IK HEB HET GEHAD MET DIT LEVEN en al helemaal met de bijbel!
BR (39) | 24 dec 2011, 12:22 uur
