hopeloos,verward,gemengde gevoelens…
Hallo daar,
heb je wel eens die momenten die je in het nu leeft en alles op orde wil zetten,alle doelen wilt halen, je leven wilt verbeteren en start wil maken in je eigen leven…en vervolgens…of het word verstoord deoor buiten af je omgeving…of met de feiten…hoe het werkelijk is emn dat zo de situaties kunnen omslaan in onveiligheid en eenzaamheid…
Heb je hulp/advies/ervaring nodig.
Ik ben 20 en ik wil mijn leven bouwen. Ik zit momenteel in de uitkering en wacht op de uislag van een persoonelijkheidsonderzoek…hihihi iedereen heeft zijn/haar problemen/bagage/ervaringen…
maar goed…ik wil ff nog niets aan school doen….bewuste koos..een thuistudie met de tijd…
ik woon thuis bij mijn moeder en haar partner…ik heb geen zussen of broers…familie woont in het buitenland..ik heb ook weinig vrienden…ik wil graag het huis uit want er zijn veel problemen…oplossing…voor mezelf kiezen…en aan het werk zo snel mogelijk toch?…jah dat is wat ik wil…
maar…ik zit ook in een relatie…waar het absoluut niet lekker loopt…ik voel me onveilig en loop gevaar als ik niet uitkijk…mijn vriend is geweldadig en is al een aantal keer uit de hand gelopen…bedreigingen,geweld en stalken…
wat moet ik met alles?…ik wil rust in mijn hoofd en om me heen…ik wil de hoofdstuk sluiten…wat als ik werk heb…en en eigen ruimte…ben ik dan wel veilig wat hem betreft…of is verhuizen naar een andere stad de mogelijkheid…
ik krijg hulp voor mijn psycische stoornis en functioneer nu redelijk…ik ben hartsikke onzeker, voel me eenzaam,verward,onveilig,hopeloos… wat moet ik doen..ik kan met niemand open over praten en ook niet samen kijken naar stappen of mogelijkheden…
liefst sluit ik me op in een kliniek…weg van iedereen…waar niemand me lastig val en alles rustig kan verwerken en me bezig kan houden met dagactiviteiten…maar zo gek ben ik toch niet…andere kant..gemengde gevoelens…ik wil niemand kwetsen ook niet mezelf…er zijn mensen die een kliniek harder nodig hebben…
ik kan nog wel normaal denken…logisch nog..alleen ik weet niet wat echt handig is nu…afwachten paar maanden…hoe alles verloopt…uitslag,sollicitaties,thuis,relatie…of niet verschuifen en nu tijd en actie ondernemen
wat moet ik doen…aub help me…maakt niets uit ook het onbelangrijkste ding is importent…alles is een deel van het grotere…
graag wil ik ook jou ervaring horen…zit je ergens mee…
dank je wel…typ: geef nooit op en doe het beste voor je zelf…
liefs en tot gauw…
meisje_** (20) | 15 mrt 2010, 12:19 uur
Hee,
Ik begrijp denk ik wel hoe je je voelt.. Ik ben nou ook bezig met alles wat is fout gelopen opnieuw op te bouwen, ik heb bijna niets meer. En je leven opbouwen is een heel moeilijke klus.. Maar laat je niet kisten! En verwacht geen wonderen.. Het zal zwaar zijn en niet in een keer goed komen. Maar je hebt familie in buitenland, ken je ze goed? Misschien kun je daar tijdelijk bij intrekken..
Iniedergeval succes, en sorry voor de korte reactie maar ik heb haaa-haaaaast, maar ik moest hierop reageren.. Stiekem in mijn hoofd support ik je :)
Led Zeppelin <3 (16) | 18 mrt 2010, 16:02 uur
hihihi hoi…
fijn dat je toch ff snel wilde reageren…
zit je ook in die fase…dat je liefst alles afsluit…
erg eh…het lijkt nou jah…lijkt…je staat er alleen voor… hoe zit het met jou…ook probelemen thuis…of relatie…
dank je wel…lief van je…je steunt me ook wel hoor zeker weten….
het is fijn als je weet dat je opnieuw kan beginnen en vrede hebt met je zelf en om je heen…
elke begin is zwaar….en jah wonderen bestaan niet hahaha….
fijn om weer eens een keertje van je te horen…
heel erg bedankt..kort maar krachtig…
groetjes…
meisje_** (20) | 19 mrt 2010, 21:42 uur
