Lieve anoniempje, Ik zou zeggen ga even langs de huisarts zodat deze je kan helpen hierbij. Misschien heb je wel een depressie, want dan voel je, je ook zo neerslachtig en onzeker. Zoek depressie op, op internet en ga na of jouw symptomen overeen komen hiermee. Zo ja, dan kun je dit ook duidelijk maken aan je huisarts. Zo niet, dan zou ik even het verhaal uitleggen aan je huisarts. Misschien heb je (on)bewust veel meegemaakt en kun je het niet helemaal plaatsen.. Denk goed na waar het aan zou kunnen liggen..want alleen jij weet hoe je, je voelt, niemand anders.. Ook een huisarts kan niet binnen bij je kijken om na te gaan hoe je, je voelt. De huisarts zal ook vragen gaan stellen om erachter te komen waarom je, je zo voelt. En als laatste, veel mensen lijden ook aan een winterdepressie. Dit noemen ze zo omdat er minder (zon)licht is in de wintermaanden en daardoor kan je lichaam zich slapper aanvoelen.. Zoek ook dit op, op internet en ga de symptomen na… Succes en veel sterkte meid! KNUFFEL

Nadia (20) | 16 jan 2009, 16:57 uur

hoi ik weet wat je voeld mechien heb ik het nog erger ik heb 3 kinderen een hele lieve man en alles gaat goed ik heb eigenlijk alles wat veel vrouwen willen hebben maar met mij gaat het minder ik heb elke dag pijn in mijn lichaam steken en tintelingen over mijn hele lichaam ik wordt er gek van en ben ik bang dat ik dood ga ik ben al heel vaak naar de huisarts geweest en die zegt je hebt niks je bent gezond en toch voel ik elke dag pijn in mijn lichaam het wordt altijd erger als mijn man weg moet of zo voor ze werk dat wordt de pijn erger maar ik probeer altijd sterk te blijven het is moeilijk maar dat moet je echt doen of ik drink wel eens druppeltjes dat heet valariaan dat is plantaardig daar word je wel rustig van probeer aan andere dingen te denken en sterk te blijven het echt moeilijk dat weet ik veel sterkte

irene (27) | 13 mrt 2009, 10:21 uur

Bste allemaal,

Ik heb ook exact dit , ze hebben bij mij wel een schildklier afwijking gevonden maar dit schijnt niet alles te verklaren,

daarnaast denken ze dat alles tussen mijn oren zit en helpen ho maar..

zijn jullie er al achter wat het is?!

liefs,

Daan

p.s.

het gevoel dood te gaanhoe gaan jullie hiermee om?!
ik wordt er erg verdrietig en moe van. en probeer het te relativeren

Daan (23) | 14 sep 2009, 19:52 uur

Ik voel me precies zo..
Ik denk vaak dat ik niet besta, omdat het zo onlogisch lijkt. Dan lig ik in bed, en dan denk ik: Ik kan hier niet zijn, ik ben een droom, alles wat ik zie is een waas. En dan lijkt het alsof ik gek wordt, en dan duw ik mijn hoofd in mijn kussen om de gedachtes weg te krijgen. Maar ze blijven terug komen.
Ik heb het idee dat ik hier alleen ben. In een droom.
En inderdaad ook dat ik elk moment weggehaald kan worden.
Ik snap niks meer.

Heleen (17) | 25 okt 2009, 19:47 uur

Ga gwn naar een psygater ofsow dat kan je echt helpen of neem een dagje vrij ofsow
iets leuks doen of een weekje vakantie ofsow

:Pgaat je niks aan:P (13) | 23 nov 2009, 20:12 uur

heee allemaal,

ik heb ook erg/hevig last van paniek & angsten..
het begon 3 jaar geleden ong.
sinds de zomervak. is het echt heviger geworden, en durf soms ook niet meer naar buiten soms:s.
ben aantal x naar huisarts geweest, en die heeft ook meerdere onderzoeken gedaan naar mijn lichaam.
maar bleek, kerngezond te zijn…
ik zelf heb het idee/angst dat ik echt wel wat heb:S
heb last van hoofdpijn,trillingen,doofheid,vaak koud,duizelig,onwerkelijk gevoel.. net alsof alles nep is en dat ik niet echt leef ofzow:S heel vaag maarja.. heb ook de angst om zomaar dood te gaan of weg te vallen. heb al paar x hyperventilatie gehad.
ik ga nu ook voor hulp naar ggz;) heb ook vaak licht gevoel, net alsof ik zweef.. en ook vaak gevoel/angst dat de wereld valt:S
herkend iemand dit?!
graag reactie;)
verder alemaal sterkte;)

dubbelepuntkomma (15) | 8 dec 2009, 18:49 uur

sjors.ja ik hèb het al vanaf me 18tiende. en ben nu 23.gevoel dat je dood gaat en is dat eindelijk weer een keer weg dan weer een raar gevoel dat je verslaaft raakt aan de drugs of dan weer dat je gek woord.kortom het kan van alles zij .en dat gevoel dat je wazig ziet of dat je buiten je lichaam leeft of het gevoel dat je miselijk woord of trillingen of wat dan ook zweet handen.is niet depresief wat ik vaak mensen hoor zeggen.want depresief ben je maar een periode.en dit gevoel wat jullie en ik ook hebben heb je op eens een week of dan weer bijvoorbeeld twee dagen dan weer een dag dat je je klote voelt.en je kan er niks mee dat weet ik je moet vooral positief blijven denken en dat is moerlijk terwijl je gevoel zegt dat je naar de klote bent.(om het maar zo uit te drukken)en je denkt ook vaak alles doorelkaar heen toch?altans ik wel.we zijn teveel met de realiteit bezig denk ik .dus teveel denken.kort om je gaat niet dood ofzo want dat bestaat niet . het is hieperventelatie en paniekaanvallen.ik heb het ook nog steeds en ga er voor in therapie ik weet niet hoe je dat er uit krijg maar we zien wel. je moet maar denken alles komt goed en dat is ook zo of het woord in iedergeval beter. maar niet door een psychiater dat helpt niet. ohh ja nog iets. weet je wat ik ook vooral erg vind dat je je zo voelt zo onwerkelijk en zo nep netalsof je in een spel zit ofzo maar dat al de mensen om je heen vrolijk door leven.dat voelt raar.en dat je daar niet uit komt. sterkte iedereen maar onthou er kan niks gebeuren( moerlijk alemaal he) gr sjors

sjors (23) | 20 dec 2009, 03:28 uur

woow, ik heb dat ook van dat het lijkt alsof alles nep is enzo;
weet iemand wat er tegen te doen is ?

Sanne (14) | 16 jun 2010, 20:14 uur

ga naar vrienden of familie

♪♪♪♪♪♪♪♪♪♪♪♪♪♪♪♪ (13) | 23 aug 2010, 01:38 uur

ik heb gezocht op internet, het kunnen wss 2 dingen zijn:Dysthemie of Dissosicative Persoonlijkheidsstoornis (ik weet nii of k het goed schrijf)

xxx

Lola (13) | 23 okt 2010, 10:44 uur

ik ken veel van deze gevoelens sinds kort ook (14 sept) ik schrok op een nacht wakker met het gevoel dat ik dood ging. Sinds toen is niet meer weggegaan , daarvoor eigenlijk nooit . En nu is die angs om dood te gaan elke dag overdreven aanwezig en beinvloed me dagelijkse leven . Ook het gevoel van onwerkelijkheid ken ik maar al te goed . Soms voel me hart te rustig kloppen(overslaan) en krijg een heel naar(onheilspellend) gevoel alsof ik dood ga heel eng allemaal en daardoor voel ik me constant somber , ben al naar de dokter paar keer geweest en die verwijst me naar een therapeut door . Maar twijfel of het me zal helpen. Ben iniedergeval blij dat ik niet de enige ben die het kent. Wie heeft wat goeie tips ??

said (25) | 24 okt 2010, 02:47 uur

goededag allemaal

ben ricardo, sinds mijn 15 ofzo heb ik last van paniek aanvallen,
bang dat er iets erg aan de hand is met me, vaak denk ik dat ik dood ga, ben ook vaak bij de dokter geweest en die zegt ook dat ik gezond ben. ik sukkel er ook al jaren mee, en wordt er zelf ook erg gek van in me hoofd pijn in me linkerarm boven benen hartkloppelingen tingtelende vingers zweed handen, duizelig wazig zien. me vriendin zegt ook altijd dat ik niet dood ga maar het is moeilijk je gedachten op iets anders te zetten.
dan gat het een paar dagen weer goed en dan weer een dag niet of paar dagen niet.

het is gewoon een kut gevoel en weet het ook niet.

ricardo (23) | 24 dec 2010, 11:19 uur

ik heb ook precies hetzelfde dat ik dood ga of dat ik ineens schrik kei wazig is dat. Ook heb ik soms een raar gevoel in miijn handen of zzie ik wazig en denk dan dat het allemaal nep is. Ik heb op internet opgezocht wat het kon zijn en het zijn bepaalde angststoornissen. Er is hiervoor wel een oplossing! Overal is een oplossing voor en zo moet je blijven denken ... Wat ik bedoel is dat je positief moet blijven en probeer het beste te doen. Ga bijvoorbeeld mensen helpen zodat je een goed gevoel krijgt of veel geld vedienen of een wandeling maken of fietsen maakt niet uit als je maar ergens een goed gevoel over krijgt dan moet dat wwel over gaan dat kan gwn niet anders. Wat miss ook helpt (ik probeer zo zelf mensen te helpen wat mij weer een goed gevoel geeft) is jezelf te gaan verdiepen in godsdienst en datje bijv. In het hiernamaals gaat geloven wat ik nu ook meer in begin te geloven dan denk je miss eeder zovan laat de dood maar komen als ik hierna wel naar a better place ga.. Ja toch? Kzou het leuk vinden als ik iemand goede raad heb gegeven of dat je het fijn vond om dit te lezen...

Alvast sterkte en succes iedereen

alfonsooo

alfonsooo (19) | 26 jan 2011, 02:47 uur

ik denk dat bijna iedereen dat wel is heeft
dat iemand hard denkt aan de dood dat je ooit doodgaat.
dat je niks meer van deze wereld gaat zien dat vind ik zelf vreselijk je kan er niks aan doen maar soms is het goed dat je er aan denkt dan weetje wat er kan gebeuren in de rest van je leven.

niels (13) | 15 apr 2011, 23:03 uur

Direalisatie kan een rol spelen, zoek het op wat het betekend. Ik heb het ook dat ik gevoel hebt over het realisme dat ik leef, ofwel besta, en dan krijg je duizelig gevoel,huilen, onzeker, en denk ga je denken mischien heb ik wel een kwaadaardig ziekte in me zoals: tumor, etc,

Zoek hulp bij een psycholoog!
Zelfs bij mij is CT scan gedaan en alles goed!
Bloed is goed!

En toch nog onzekerheid in me!

Alleen denk mischien dat ik Depressie pillen ga aanvragen maar hoor daar veel negative reacties over van bijwerkingen.

Veel sterkte allemaal!! x

Semy (22) | 29 mei 2011, 14:35 uur

ik ken dat gevoel het is een rot gevoel hopelijk groei ik er over heen gr mo

mo (23) | 10 jul 2011, 19:52 uur

mensen kan je zeggen dat geen dokter jullie kan helpen wat je mist is god in je leven ik voelde me ook slecht niks gaat goed en altijd die zelfde stemmen in me hoofd die me slecht laten voelen voelde me waardeloos denken dat ik beter af zou zijn als ik dood was drm ben ik ook op deze site gekomen. zat op te zoeken of het wel pijn deed als je dood ging toen kwam ik op deze site en las ik jullie verhaal ik dacht dat ik me alleen zo voelde wat ik kan zegge is hou vast wat je lief heb en blijft posetief denken het leven van zelf is een strijd en hard en denk eraan dat er mense zijn die om jullie geven en houden en iemand altijd naast je staat en dat is god hopelijk heb ik hier mee iemand kunne helpen ik lees het wel hier als er iets posetief in jullie leven is gebeurt of een verandering ik zou zegge deel je ervaring met andere misschien help je meer mensen dan je denk Groetjes

A (22) | 14 aug 2011, 17:01 uur

hoi allemaal,

ik heb hetzelfde. een tijdje last gehad van paniek/angstaanvallen na een hele lange periode met heel veel stress. het heeft mij echt veranderd als persoon. ik was vroeger hartstikke spontaan en ik nam graag risico's en zocht grenzen op. nu krijg ik op sommige momenten (zonder in een paniek/angstaanval te zitten) gewoon het idee dat ik niet lang meer te leven heb. ik voel allerlei verontrustende pijnklachten over mijn gehele lijf, maar geen enkele dokter wilt naar me kijken (en geloof me, dat zijn heel wat dokters) en schuift het allemaal af op stress. nou ben ik bang dat ik wel degelijk een ernstige ziekte heb, dus is het echt frustrerend als er niemand naar je wilt kijken. ik slik al valeriaan, diazepam, naproxen en paracetamol. mn ouders worden er nou ook wel zat van dus begin ik er niet meer over. maar ik weet gewoon ergens dat ik jong dood zal gaan. hebben er meer mensen last van...? ik wil gewoon als het effe kan echt niet dood!

ayla (17) | 31 aug 2011, 22:30 uur

Ik ben ook in een depressie geraakt, voor mij heel onduidelijk waarom. Ik word er helemaal gek van, dat ik er niet achter kan komen. Ik dacht in het begin heel veel aan de tijd voordat ik een depressie had. na een tijdje ging ik heel veel me gedachten analytiseren. Als ik nu met vrienden ben denk ik de hele tijd waar ik het vroeger over gehad zou hebben en weet ik niet wat ik moet zeggen. Ik ben bang dat ik door deze depressie een totaal anders peersoon word. Door dat overdreven nadenken over alles in me leven heb ik ook vaak het gevoel van dat nepachtige alsof je zomaar opeens kan verdwijnen. Ik weet gewoon niet hoe ik van die klote gedachtes af moet komen. Herkend iemand dit??

Tim (19) | 5 sep 2011, 01:02 uur

Dag allemaal,

Toen ik 16 jaar was, had ik te kampen met bijna alle genoemde problemen hierboven. Net als vele anderen had ik last van paniek aanvallen en dacht ik dat ik gek werd. Ik had het gevoel dat ik leefde in een droomwereld.
Het gevoel is eigenlijk alleen maar te ´voelen´ en is nu ik het probeer eigenlijk niet te beschrijven. Na het een tijdje aangekeken te hebben hield ik het niet meer vol. Ik begon soms ook te huilen tijdens een paniek aanval waar mijn vriendin bij was. Na een uurtje ging het weer over, maar het kon zo elk moment weer terug komen.
Toen ik er echt helemaal klaar mee was, besloot ik het tegen mijn moeder te vertellen. Die stuurde me door naar de dokter, die me vervolgens naar een psycholoog stuurde. Volgens haar was het probleem dat ik teveel op me nam en alles wegstopte, en uiteindelijk weer alles naar boven kwam. En juist dat laatste zorgde voor de paniekaanvallen.
Maar na 3 maanden zag ik nog geen vooruitgang dus kwam niet meer opdagen bij de psycholoog.
Mijn beste vriend zijn moeder is ´paranormaal´ en helpt patienten van problemen af door middel van bloesem en bepaalde druppels. Toen ik geen uitweg meer zag besloot ik mijn problemen ook aan haar te vertellen.
Ze keek me eventjes aan en vroeg nadat ik mijn problemen opgerateld had, of ik drugs had gebruikt vlak voor de problemen. En ja ik had een joint gerookt, die niet helemaal lekker viel. Maar daar was ik helemaal niet bij stil blijven staan. Toen barstte ik weer in tranen uit. Ik kreeg 2 weken lang druppels en na die 2 weken kreeg ik weer andere voor een week lang. En geloof het of niet, maar ik was er gelijk helemaal van af! Nog steeds heeft het invloed op mij. In de tijd van de paniekaanvallen dacht ik ook heel veel te vergeten, dus wilde alles zoveel mogelijk onthouden. En nu op dit moment ben ik 20 jaar en een beetje een perfectionist geworden. Een voordeel naar mijn mening.

Ik wil alleen maar zeggen, dat het ook aan drugs als cannabis heel goed kan liggen. Ik had toen ook nog op andere forums gekeken en daar lag de oorzaak grotendeels aan jointjes etc.

Gino (20) | 6 sep 2011, 12:24 uur

Heb je meer info van die moeder van je vriend?? Ik weet echt niet meer wat ik moet doen.

tim (19) | 17 sep 2011, 14:41 uur

burn out als je het mij vraagt ;) neem rust, en doe niets waar je geen zin in hebt. mocht je ergens heel erg mee zitten vertel het aan iemand uit je omgeving

sterkte

littlegirl (20) | 17 sep 2011, 22:23 uur

Beste mensen,

Dit gevoel zoals jullie schrijven heb ik zelf ook gehad.
Toen ik dit aangaf bij GGZ bij mijn spv`er en pshygiator
bleek dat ik een zware depressie had en een vorm van een pshygose had.
mijn pillen hebben de boel gevlakt en nu weer gestabiliseerd.
De gedachte is er nog maar ook de acceptatie het is niet meer beangstigend zoals de voorgaande jaren.
Je voeld je al een stuk rustiger als je accepteerd dat je op een dag sterft.
Als je dat eenmaal gelukt is word het lichaam ook rustiger en zal je daardoor minder stres hebben want ook dat kan een persoon helemaal gek maken.

Geholpen (27) | 21 sep 2011, 22:56 uur

ik ben 16 jaar en ik was van plan om nu te gaan slapen.. maar opeens kreeg ik een soort gedichtje in me hoofd over mezelf, dus heb ik die maar opgeschreven in een boekje met de datum erbij.. en toen kreeg ik opeens een heel naar gevoel, wat als ik er morgen niet meer zou zijn, zouden mijn ouders dit gedichtje dan hebben gezien dat dit dan de avond ervoor was. Ik kreeg en soort beeld van me eigen begrafenis voor me ogen, ik werd helemaal gek. Toen dacht ik, ik ga wel even naar beneden en bij mama liggen maar die sliep al en maakte ik wakker, en ze zei toen nee nu even niet, ik ben aan het slapen. En toen kreeg ik ook een beeld van me ouders op mijn begrafenis dat ze moesten huilen en zeiden hadden we haar maar wel bij ons laten liggen in bed... en toen moest ik huilen ik werd helemaal gek, ik ging dingen opzoeken op internet en toen las ik bij zo'n medium dat elke emotie een signaal zou zijn van je ziel, maar wat zou dat betekenen? dat dit een soort signaal is, voor dat ik morgen doodga of dood ben? het is echt te eng, en ik word echt gek kan iemand mij helpen en vertellen dat dit gewoon verbeelding is allemaal?!

Naadje (16) | 26 sep 2011, 23:27 uur

Hallo ik heb wat ik allemaal lees erboven ik heb al die symptomen het lijkt net of ik buite mij lichaam sta rillingen steken in me lichaam moeite met ademen hoofdpijn duizelig veel moe tegen mij zij de dokter dat ik last van paniekaanvallen had dus die ben ik aan het ondeRdrukken maar steeds komt er iets nieuws by dan wordt ik wEer bang en dan denk ik ook steeds dat ik dood ga en ik leef met de dag want ik denk dat ik elke momens ken neervallen ofsoo,, soms lijkt het net alsof ik heel gek wordt ik vraag me af of het wel bij die paniekaanval hoort er is paar keer ambulance gekomen omdat ik ineens op de grond door me knieen zakte is echt heel eng allemaal kan iemand mij vertellen wat ik nu moet doen??

LiefMeisj (16) | 2 okt 2011, 00:50 uur

Hallo allemaal,

Alles wat hier boven staat beschreven is erg herkenbaar.

Ik heb nu ongeveer acht jaar lang hyperventilatie. In het begin waren het kleine aanvallen, maar naarmate de tijd verstreek werden de aanvallen erger. Sinds 2,5 jaar heb ik er ook paniekaanvallen bij. Nou ik kan je vertellen dat is geen pretje.

Je denk dat de hele wereld onder je voeten weg valt. Alsof je zweeft en je in een droom leeft.

Symptomen die ik kreeg waren: trillen, zweten, hoge hartslag, vlekjes voor de ogen, het idee dat je de controle gaat verliezen (flauwvallen)e
Als t je de eerste keer overkomt dan denk je idd dat je dood gaat. Je gaat denken dat alles mis is met je lichaam.

Ik heb verschillende psychologen bezoekt, maar dat heeft mij uiteindelijk niet geholpen, aangezien ikzelf alles heel goed kon relativeren, en geen handvaten kreeg hoe ik er mee moest omgaan.

Heb ook 6 weken intern (de gelderse roos) gezeten. Dit heeft mij een stuk in de goede richting gebracht. Confronterend maar zekers de moeite waard! Je leert veel over jezelf en het was heel prettig dat je in een omgeving komt, waar niemand je kent en geen vooroordeel heeft. De mensen die daar allemaal verblijven begrijpen elkaar.

Uiteindelijk heeft de medicatie + doorzettingsvermogen mij het meest geholpen. Je moet overal de schijt aan krijgen! Hoe moeilijk dat ook is..

Advies:
Zorg dat je 's avonds lichamelijk moe bent dmv een stuk wandelen
Koop een rescue spray van ** bij een reformwinkel, dit helpt tegen onrust in je lijf.
Sluit je aan bij de nieuwsbrief van *** (zoek google ***) deze man heeft jaren lang paniekaanvallen enz gehad. Hij heeft een heel programma opgezet dmv zijn eigen ervaring. Veel mensen hebben baat bij zijn nieuwsbrieven en opdrachten.
Bezoek een haptonoom/haptotherapeut deze mensen helpen je bij de ademhaling
Eet/drink niet teveel koffie of chocola, aangezien dit aanvallen kan opwekken.
Volg een cursus ontspanning of doe ontspanningsoefeningen.
Vraag de dokter om een rustgevend middel die je uitsluitend alleen gebruikt als je erzelf niet meer uitkomt, uit de aanval bedoel ik.

Groetjes

Hulpmix plaatst geen persoons- en/of contactgegevens.

positief blijven denken (24) | 10 nov 2011, 03:17 uur

hey allemaal, ik ben 16jaar en ik heb sinds sebtember last van raare gevoelens in mijn lichaam. er is xtc in mijn drankje gedaan en toen ben ik ´bad´ gegaan. sindsdien ben ik niet meer hetzelfde. psygologen zeggen dat het een traumatische gebeurtenis was en dat ik een angststoornis heb gecrieerd. ik heb ook last van paniekaanvallen. dit kan soms de hele dag door zijn. ik denk dat mijn hersenen beschadigd zijn door het pilletje, maar volgens doctoren, psygologen etc kan dat niet vanwege de dosis. (het was te weinig). ik heb een raar gevoel in mijn lichaam en hoofd en heb geen tijdsbesef. alles wat ik doe lijkt onwerkelijk en ik vergeet heel veel dingen. ze zeggen nu dat ik overspannen ben, maar ik weet zeker dat dat nare gevoel daar niet van is. weet iemand wat er met me aan de hand is? ik ben zo bang

anoniem (16) | 5 dec 2011, 14:49 uur

Ik heb precies het zelfde als de gene hierboven.

Alleen is er geen xtc in mijn drankje gegooid, maar ben ik 1 keer erg 'naar de klote' geweest en sinds dien heb ik dat rare gevoel.
En dat is ongeveer een half jaar geleden.

Het lijkt alsof ik elke dag droom, dingen niet echt zijn en dat alles veel sneller voorbij gaat.

het is niet anders.. (17) | 12 dec 2011, 22:28 uur

lieve anoniempje,

Ik zie dit bericht omdat ik het ook voelde en dus heb gegoogeld op gevoel dood gaan, ik ben een 13 jarige yugioh en manga fan en ik kreeg het gevoel net na een extreem sneue en zielige yugioh aflevering geen idee of het daardoor komt. Ik heb het gevoel alsof ik alleen in een lege witte kamer zit en alles stil gaat, alsof ik ieder moment in slaap val en misschien nooit wakker wordt of letterlijk vervaag tot ik weg ben. Geen idee of ik je kan helpen maar je bent de enige.

Groetjes Maud 13jaar

Maud (13) | 15 dec 2011, 20:28 uur

degene die dit heeft geschreven: Ik heb precies het zelfde als de gene hierboven.

heb jij hulp gezocht voor deze klachten?

anoniem (17) | 21 dec 2011, 15:57 uur

Hey allemaal,
ook ik heb diverse klachten! Ik denk dagelijks dat ik dood ga. Iedere keer als ik iets lees in de krant of op internet over jonge mensen die een zomaar een hartaanval krijgen, zelfs sporters die gezond leven, dan wordt ik gek. Ik denk dan dat ik zelf ook ieder moment dood kan neer vallen.
Ik moet erbij vertellen dat ze bij mij chronische hyperventillatie constateert hebben. Heel lang liep ik met vage klachten en ik voelde me constant ziek. Ik ben nu 28 jaar en altijd een vrolijke en gezonde meid geweest. Tot een jaar geleden. Ik was uiteindelijk wel blij dat het CHV was en niks ernstigs, maar toch blijft het aan me knagen dat ik ook ziek kan zijn.
En juist door die lange periode van onzekerheid ben ik met steeds meer gaan realiseren dat het morgen zomaar over kan zijn. Heb zelfs al een draaiboek voor mijn eigen begrafenis gemaakt, zo erg is het.
Het gaat dagen goed, maar dan weer heel slecht. Ik denk dat het tijd wordt dat ik hulp ga zoeken want het beheerst mijn leven. Vooral als ik weer iets in de krant lees over een jong iemand die gestorven is. Ik denk dan, zie je, ik krijg weer een teken dat ik jong ga sterven.
Ik weet dat het heel extreem klinkt, maar toch voel ik me zo! Iemand die hierover mee kan praten?

Zomira (28) | 24 dec 2011, 17:37 uur

Hallo iedereen,
ik heb nu 1,5 maand last van alles wat hier staat! maar ik wil er echt heel graag van af.. ik durf nog wel naar buiten naar vrienden te gaan enzo maar meer ook niet.. ik stap alleen maar af op mensen die ik vertouw! voor stel je voor er gebeurt wat met me, dan kunnen die mensen me altijd helpen! Maar het raarste is nog dat ik elke dag aan de dood denk.. ik heb last van mijn linker arm, drukkend en stekerig gevoel in mijn borst en enorme.hoofdpijn! ik ben nog niet naar een psycholoog geweest maar daar wil ik binnenkort wel een afspraak mee maken en kijken of dat helpt.. ik heb hierbij ook nog heel erg last van paniek, hoe verder ik van huis kom hoe erger het word! het gevoel dat niemand mij dan kan helpen.. ik weet niet of mensen nog tips voor mij hebben maar dat zou heel erg fijn zijn!

Bedankt alvast!

ntp (17) | 26 dec 2011, 05:36 uur

Beste iedereen
Het is zo raar om jullie verhalen te lezen. Het voelt alsnog nep. Alsof jullie dat zeggen om mij gek te maken o.i.d. Het klopt in mijn ogen gewoon niet. Iedereen behalve ik zou lachend rond moeten lopen terwijl ik er elke dag een eind aan wil maken. Niemand lijkt dit door te hebben en ik heb het gevoel dat ik er niet eens ben. Alsof alles opgezet is en niets bestaat. Ik vind het ook raar om dit te schrijven, om mijn gedachtes te ordenen. Over 5 minuten zal ik waarschijnlijk het gevoel hebben dat ik geprogrammeerd was om dit te schrijven.

Ik weet het allemaal niet meer
Ik voel me alleen
Alsof ik midden op de dansvloer sta, terwijl niemand mij ziet

Y20 (20) | 10 jan 2012, 00:55 uur

Goede dag, Beste mensen.

Ik ben egt gaan googlen naar dit. En na jullie reacties te vinden. Dacht ik gellukig ben ik niet de enige. ik ben pas 20 en echt mijn heel hoofd wil barsten ,Soms denk ik dat ik dood ga door de pijn die ik moet dragen, En dat ik de volgende dag niet wakker word. En denk dan altijd dat niemand mijn pijn ziet.. Ik heb een vriendin en ik vertrouw haar niet, alles wat ze doet , doet zei om mij pijn te doen of zo.
Soms bellen we en barst ik met tranen uit maar weet ik niet of het haar wel wat doet. Ze reageert met een heel heftig stem alsof ze het zat is om het steeds mij zo te moeten horen. Mijn pijn komt eigenlijk allemaal door haar. Ik denk steeds dat ze vreemd gaat. En dat ik te weinig voor haar ben ga al langer dan 5jaar met het meisje . Heb uit elkaar willen gaan maar dat lukt me niet. Dus als ze nie normaal gaat doen.. Dan ga ik dood moeten. En dit meen ik. En b.t.w. Wij zouden dit jaar trouwen, maar ik vertrouw het niet ze heeft niet alleen mij denk ik.. maar tog het lijkt alsof ik niet doe wat ik vvoel. alles gaat van zelf
Groetjes. Reda

reda (20) | 13 jan 2012, 00:56 uur

Y20 (20) jij gaf voor mij de doorslag ook te reageren!! Wow wat herken ik dat, dat dubbele gevoel, die extra ogen die op jezelf neerkijken en jezelf besturen.
Ik herken ook alles wat hierboven verteld wordt en ik ad er echt werkelijk geen idee van dat meer mensen hebben wat ik heb. Maar weet je hoe dat komt, het gevoel dat ik voel verteld me dat 'dat gevoel niet bestaat'. Het is een heel onheilspellend, onbehagelijk, en vooral onmenselijk gevoel. Ook denk ik dat het geen diagnose is, maar 'werkelijkheid', waar je vanzelf in terecht komt als je te veel over het leven nadenkt. En dat is ook weer heel beangstigend want dan betekent het dat als je te slim bent je niet aan dit kan ontsnappen. Het is echt een onmenselijk en ver weg gevoel en ik koppel ook los van alles wat aards is, van mijn moeder, mijn spullen. Het hele leven voelt waardeloos, omdat je toch doodgaat. Het hele leven is niks, omdat je toch doodgaat. Dus dan kom ik ook weer in de paradox met 'wat wil ik nou met dat nare gevoel terwijl het toch niet uitmaakt want ik ga toch dood'... Het wordt soms bijna zo erg dat ik denk de enige uitweg ís de dood. En dan wordt ik weer rustig, blijkbaar is het dus ook een soort van een angst vóór de angst voor de dood. Het is het allerafschuwelijkste wat ik ooit heb meegemaakt. Het maakt je eigenlijk 'levend' dood. Alsof wat je voelt en denkt allemaal niet kan en niet past en niet bestaat in deze wereld. Ook omdat je de hele tijd tegelijkertijd met je denken op jezelf terug kan kijken en weer denken. In cirkelredenaties terecht komen.. enz enz..
Het valt me op dat er maar zo weinig over bekend is en dat er eigenlijk geen diagnose voor is en dat versterkt het gevoel enorm, of is zelfs het gevoel zelf. Mijn psycholoog zei: 'niemand heeft antwoorden op de dood'. Misschien is het iets van de laatste tijd?
MAAR, laat ik ook positief blijven, dit alles kan ook door iets anders komen. Bij mij is net autisme gediagnostiseerd (ik ben verder een heel normaal mens het is niet aan de buitenkant te zien:) ), gevoelens van onwerkelijkheid schijnen veel bij autisme voor te komen. Ook heb ik gelezen over depersonalisatie/derealisatie ik raad erg aan om daar op te googelen. Ook vond ik een artikel op internet over 'leven in het nu', heel erg fijn en dat hielp echt! Probeer allemal terug te gaan naar het hier en nu en gedachtes los te laten. En ja de ansgt wekt de angst op daar trappen we allemaal in. En zou het ook goed kunnen dat bijna alle mensen die hier gepost hebben heel intelligent zijn?

Veel sterkte iedereen en laat vooral wat horen, ik raad wel aan om in therapie te gaan. Belangrijk los te komen van ons eigen gedenk. Liefs Lillian

Lillian (20) | 17 jan 2012, 21:51 uur

na heb oke de laatst paar dag een raar gevoel van binnen
en gister kreeg ik het Spaans benauwt en het gevoel of je elk moment in jank uit kan barsten ik weet wel waar door het komt de laatsten 10 jaar is niet over rozen kleur en maan schijnen gegaan me vader heeft 9 hersens invaarten gehad en nog wat tia tussen door en daarna kreeg hij helaas longkanker en kon geopereerd worden met heel veel risico maar is er goed door heen gekomen we dachten de kanker eindelijk weg was na dus niet zat in de hersens heb hem altijd met al me liefde verzorg en dag en nacht bij hem hij is helaas overleden dag je eindlijk alles gehad te hebben 7 week naar de begravenis staat je huis in de brand gelukig dat me hondje me wakker maakt maar zins ik nu een week weer in me eigenwoning woon heb ik het vakker benauwt en voel me raar van binnen snap er niks van waar dat in 1 vandaan komt zelf ben ik wel een postief en beste wel een sterk iemand en ontzekker ben ik oke niet echt maar snap niet dat ik in 1 met dat gevoel zit en dat je het gevoel kan hebben dat je het zo benauw kan hebben en elkmoment flauw kan vallen heb dit nog nooit eerder gehad kan me niet voor stellen dat ik een paniek aan val had
maar het was zo een raar gevoel heb dit nooit eerder gehad

isa (30) | 27 jan 2012, 19:04 uur

Hoi mensen,

Wat zijn er veel die zich 'niet echt' voelen. Ik heb dit ook twee jaar gehad...het komt volgens mij door het meemaken van een intensieve tijd, waardoor je daarvoor normale denkpatroon op de proef wordt gesteld. Je geest kan heel veel grapjes met je uithalen. Probeer( en het klinkt stom) jezelf en de klachten een paar dagen niet zo serieus te nemen. Ik had op een gegeven moment overal angst voor. En door die angst(ergens dood neervallen of geen controle over mijn lichaam hebben) weer de lichamelijke reacties zoals hyperventileren enz. en daaroor nog negatieveren depresssies. Het maakte me allemaal niets meer uit. Op zo'n moment dacht ik na 2 jaar; ik ga alles doen wat ik nu normaal achter wegen laat. Ik ga naar een drukke disco(merk daar dat hyperventileren me niet doodmaakt en laat t maar gebeuren....hetzelfde in de zee: eerst denk ik: ik ga niet zo ver, stel dat ik mijn bewustzijn verlies....conclusie:gewoon gaan en merken dat je je sterk gaat voelen. Elke dag deed ik zoiets, en merkte dat het hele leven een speelhuis met enge clowns is, waar ik zelf de regie over heb! tips: sporten als je je zo voelt _ in een koud zwembad springen_heel veel water drinken_dingen plannen en dan ook nog doen!

Funhouse (24) | 28 jan 2012, 00:14 uur