4 jaar durende heimwee
Op mn 8ste zijn mn ouders geemigreerd uit Nederland en zijn in Spanje gaan wonen. Op 8 jarige leeftijd had ik nog niet veel te zeggen en vond alles maar goed wat op een avontuur leek.
Maar op mn 14de begon alles: ik werd depressief, had nergens meer zin in behalve een ding: terug naar Nederland. Terug naar de vrienden die ik daar heb, terug naar de famillie, terug naar de frisse lucht, koude wind, de regen, de sloten, de bomen, de taal… gewoon terug naar Nederland.
Met 15 jaar kon ik natuurlijk niks beginnen. ik had misschien wel genoeg geld om een vliegticket te kopen, maar alles begint pas nadat ik in Nederland ben aangekomen. De slaapplaats, een baantje, mn studie, ga zo maar door.
Alle vrienden die ik had ontmoet op het internet woonden in Nederland. Vaak waren er van die Meetings waar iedereen dan naartoe ging om elkaar in het echte leven te ontmoeten, maar dat was voor mij natuurlijk niet mogelijk, gezien ik ruim 2400km moet reizen om een dagje op die meeting te kunnen zijn.
Ik woonde ook samen met mn ouders en zus op een plek, in een omgeving waar het niet zo gemakkelijk is om “even” langs een vriend of vriendin te gaan. Alleen al naar huis moest ik een berg op van 75 meter die niet te fietsen was.
In 10 jaar tijd dat ik er nu woon ben ik 6 keer verhuisd. Waarvan de laatste keer nu het huis lijkt te zijn voor mn ouders, maar nog steeds is het afstand-probleem aanwezig.
Om ook maar IETS te kunnen kopen, moet ik al 4,2km afleggen. Gelukkig heb ik nu een auto en rijbewijs, maar het feit blijft gewoon dat voor alles wat ik wil doen, de auto nodig heb, terwijl ik de fiets heerlijk vind.
Telkens als ik terug kom van een vakantie in Nederland val ik in een gat. Een terugslag in het gevecht tegen mn heimwee. Gister kwam ik terug van een weekje Nederland. Voor het eerst dit jaar ging ik weer (vorig jaar zomer was ik er voor het laatst) en ik kwam gister terug. Ik ben nu bijna 40 uur wakker omdat ik niet kan slapen door de heimwee, misselijkheid, buikpijn en een brok in mn keel alsof er een pil van 2cm in vast zit. Zo erg is mn heimwee nog nooit geweest.
Het allerliefste wat ik nu zou willen doen, is in de auto stappen, naar het vliegveld rijden en een enkele reis Nederland aanschaffen, maar ik ben bang voor hoe ik me moet redden in Nederland. Ik wil verder met mn studie, ik heb een slaapplaats nodig, ik heb een baantje nodig, ga zo maar door.
Hoe langer ik hier blijf, hoe strakker de strop zich om mn nek trekt, maar tegelijk kan ik niet naar Nederland gaan, want ik heb alles nog niet op een rijtje.
hebben jullie een aantal tips over hoe om te gaan met heimwee? mn ouders weten er vanaf. Ik weet niet of ze weten hoe erg mn heimwee is, maar ze weten wel dat ik niet wil blijven wonen in Spanje.
Mark (18) | 24 jul 2009, 01:58 uur
Zoals je weet zijn er in nederland genoeg mogelijkheden, als je hier geen slaapplek heb kun je altijd nog naar een opvang en vanuit daar rustig beginnen met het regelen van je praktische zaken, zoals je zelf inschrijven voor een studie, een huis etc en daarbij kunnen ze je heel goed helpen. Waar een wil is is een weh alleen je moet durven. Begin gewoon ergens en de rest gaat vanzelf lopen.
Veel succes
saverdinne (18) | 24 jul 2009, 23:49 uur
he wat vervelend voor je. ik leef erg met je mee. ik heb zelf ook last van heimwee. :( ik zeg er alles voor af en ik blijf het liefst overal voor thuis, terwijl ik thuis ook wel eens ruzie heb ofzo. het is echt heel vervelend.
heeft er iemand tips? x ik ben 17 jaar.
alvast bedankt.
anke (17) | 22 mrt 2010, 17:16 uur
Wat naar voor je! Kan je contact opnemen met een Nederlandse universiteit en vragen of je daar je studie mag afmaken? Dat is vast mogelijk. Ga daar dan op kamers in een gezellig studentenhuis, en kijk of al die zorgen echt de moeite waard waren. En zo niet dan ga je het jaar erop weer gewoon terug naar Spanje en ben je alleen maar een ervaring rijker. En bedenk dat het in Nederland ook niet altijd fijn is door de kou en regen. Het gras is altijd groener aan de overkant! Wel knap dat je nog zo goed Nederlands kan na al die jaren.
Esther (17) | 21 jun 2010, 17:15 uur
Hoi. Ik ben Gabrielle ik ben 19 jaar. Ik heb ontzettend veel last van heimwee. Ik heb 4 jaar geleden 1 maand in het ziekenhuis gelegen. En sindsdien heb ik ontzettend veel last van heimwee.
M'n msn is xxx Gr Gabrielle
Gabrielle (19) | 21 aug 2010, 22:44 uur
ik heb heimwee ook.Ik wil al jaren terug naar Spanje.Ik mis de zee ,eten,siesta,familie enz.
Ik geloof dat je eigen land het beste land is.Termminste voor mij wel.Nederland is leuk maar je blijf toch een vreemde hier.
paco (19) | 25 aug 2011, 16:19 uur
Echt heel vervelend voor je idd! Zelf heb ik er ook last van. Ik zit op kamers en ik heb elke zondagavond een klote gevoel dat ik weer naar mijn kamer moet! Een drama, mensen denken dat ik me aanstel! Het is zo lastig!! Maar waar een wil is is een weg voor jou! Durf de stap te zetten, maar kijk ook uit dat je het niet idealiseerd, want het is hier natuurlijk niet rozengeur en maneschijn, maar probeer het iig! Je weet nooit! Sterkte ermee!!
Victorie (18) | 4 sep 2011, 22:13 uur
Hey,
Ik heb ook een hele erge vorm van heimwee,
Totdat mijn neef zijn leg een foto onder je bed als je gaat slapen van wat je mist kijk er eerst naar en ga dan slapen.
Ik ben door dat nu van mijn heimwee af.
En je moet sterk zijn.
Mvg
N.J (15) | 21 sep 2011, 21:37 uur
ik weet precies hoe jij je voelt .. ik woon nu 3 jaar met mijn gezin in texas en ik ben het meer dan zat !!! ik ben letterlijk ziek van de heimwee en de cultuur hier vind ik vreselijk.
het zal nog een vol jaar gaan duren voordat we terug kunnen maar begin 2013 wonen wij weer in nederland ik kan niet wachten !!!!!!
manuela (39) | 17 jan 2012, 22:38 uur
