Niet geaccepteert thuis

hallo
ik ben een meisje van 20 jaar. ik heb twee jongere zusjes die alles mogen en mogen maken. ik ga zelf vaak op stap maar sinds ik een baan heb is dit minder aan het worden. ik heb geen vriend. maar als ik thuis kom van het werk en ik wil wat over de dag vertellen zegt mijn moeder alleen maar “ja dat is je werk“toont geen enkel medeleven tewijl mijn zusje terug komt van haar stage is het helemaal van wat ze heeft gedaan enz. alles wat ik zeg of vraag word negatief op gereageerd. als ik dan nog wat wil zeggen is het altijd mijn schuld. tegen over mijn vriendinnen doe ik alsof er niks aan de hand is. ik heb een vriendin waar ik het best tegen durf te zeggen alleen ze zegt alles zo snel door dus ben bang dat dan binnen de kortste keren iedereen het weet.
Maar het ergste is dat ik me gewoon niet geaccepteerd voel thuis om dat ik de oudste ben maar ook omdat ik alles moet doen en altijd word genoemd als er iets is. maakt niet uit als mijn zusjes wat hebben uitgespookt ik krijg de schuld hier van. Ik ben dit allemaal beu maar als ik er wat van wil gaan zeggen of iets van zeg worden mijn ouders boos. of zeggen dat ik zelf eens goed na moeten gaan denken. ik heb het gevoel dat ik me gewoon niet kan uiten omdat dan mijn oudste zusje zich er mee gaat bemoeien. maar als er wat met haar is en ik wil wat zeggen moet ik mijn mond houden.
Ik denk er nu ook vaak over na om te vertrekken. maar weet niet waarheen?.
ik heb ook wel eens gezegd dat ik hier liever niet meer was dat als ik dood was beter af ben. ik heb ook een tijdje gezoch voor zelfmoord pogingen maar dat durf ik allemaal niet. maar het voelt nu wel allemaal alsof ik het er liefst niet meer ben dat hun dan normaal kunnen leven en hun ze zin hebben.
ik weet me geen raad meer kan iemand helpen

van: Keteltje (20)