Heey!

Ik herken het.
Ik denk ook zo, en durf ook niet meer naar buiten te gaan.
Ik dacht dat ik de enige was, maar dat is dus kennelijk niet zo.
Misschien ook een steuntje voor jou.
Dat niet alleen jij zo denkt, en dit hebt. Misschien een andere situatie, maar wel dezelfde gedachtens.

Ik weet niet precies met wie je hebt gepraat, maar ik loop sinds kort met een psycholoog. En ik boek vooruitgang, hen kunnen je helpen je angsten te overwinnen.
En als je al had gepraat met een psycholoog die je niet kon helpen, ga dan naar een andere.

Laat het niet hierbij zitten, want ik weet dat het je breekt.

Uglygirl

Uglygirl (14) | 9 aug 2010, 12:39 uur

Hee lieverd,

ik herken je gevoel en vind het heel rot voor je hoe het nu is
Maar als ik een ding geleerd he is dat het meeste van jezelf komt.
Als je zo negatief in het leven blijft staan, ongeacht hoeveel mensen je ook haten
dan zal je jezelf alleen maar meer naar beneden halen.
Lieverd probeer sterker te worden
Laat niet zo met je sollen
Jij bent ook een persoon, jij bent ook maar een mens.
Laat niet meer de anderen de hand nemen in je leven en je zo naar beneden halen
neem zelf de hand en maak controle over je gevoelens en pijn.
Ik weet dat het makkelijker gezegd is dan gedaan
maar geloof me van een persoon zelf die ook een klote verleden heeft.. ik zit hier nog.
Je kan het aan, doe dingen die jij leuk vind, maak jezelf op, ga lekker een dagje ontspannen.
Vergeet de mensen en de pijn.

Laat de mensen je leven niet zo breken als je het zelf in de hand kan nemen ;)
Sta op en kijk in de spiegel, jij hebt ook recht op een leuk leven, en als de mensen je ervan tegen houden, sla ze aan de kant, want je verdient beter.

Ik hoop dat je hier iets aan hebt, en ik hoop dat je inziet dat je niet langer die mensen en de pijn de controle over je leven moet laten nemen. Geloof me een mens kan meer hebben dan je denkt. Hoe sterker je wordt, hoe sterker je uitstraling is . En onthoudt, je bent niet de enigste in de wereld die het moeilijk heeft, we staan er allemaal bij ;)

Liefss en heel veel sterkte

xxx (18) | 15 aug 2010, 12:58 uur

Haai

Ja, ik herken me er heel erg in, ik ben zo bang om naar buiten te gaan, ik wil niet eens dat er iemand naar me kijkt.
Want als dat zo is, ben ik bang om te huilen en dan is mijn eigen muurtje omgevallen.
Nu ben ik zeer geïsoleerd, kom bijna niet uit mn kamer uit pure schaamte.
Heb een vaag verleden met drugs, snijden en een eetstoornis enzow.
Tja, ik heb net als jou het gevoel dat je het niet meer aankan, wil soms wel hulp zoeken maar dan bedenkik me dat het al te laat is en niks me meer kan helpen...
Het lijkt zo hulpeloos en nutteloos om hulp te zoeken, omdat je al zo ver in je gevoelens zit dat je ook niet meer sociaal bent.
Maar toch, als ik jou was, zou ik hulp zoeken, want nu ik dat heb, voel ik me een stuk beter, ik ben er nog lang niet maar alles gaat soepeler en beter.
Je moet alles gewoon stapje voor stapje doen, dan komt alles goed! :)

Heel veel sterkte,,

Xxx

Brokeninside (12) | 16 aug 2010, 16:41 uur

Hey ik voel me ook zo als ik de deur achter me dicht trek voel ik me gelijk ongemakkelijk en onveilig en dan wil ik zo snel mogelijk weer naar mijn kamer gaan om mezelf dan zeg maar op te sluiten...
Ik denk ook altijd van ik heb niemand wat aangedaan ik luister altijd na andere mensen dan luister ik naar wat ze zeggen wat voor kleren ik aanmoet enzo dan doe ik dat omdat ik bang ben dat ik uit word gescholden of uit word gelachen of iets anders ergs....
De laatste jaren denk ik van wat heb ik nog te verliezen het enige wat ik nog te verliezen heb ik dat ik dood ga en misschien vind ik het wel helemaal niet zo erg om te gaan
Ik heb ook het gevoel dat ik alles alleen moet doen
En mijn ouders heb ik heel veel ruzie mee
En ik vind er gewoon niks meer aan
Waarom doen mensen zo indd het is het ergste wat je mee kunt maken je wordt 's ochtends wakker en denkt van de dag is weer begonnen en je bent gelijk weer moe
ik laat het aan de buitenkant nooit merken dat ik me zo voel maar op een gegeven moment is het ook op en kun je niet meer....
ik heb dit al ongeveer 5 jaar dat ik hier mee loop en er zijn natuurlijk momenten dat je je fijn en vrolijk voelt maar de meeste van de tijd voel ik me moe en verdrietig...
Bang dat je alles fout doet en gelijk wordt uitgelachen of dat je op straat loopt en ze zeggen lelijkert tegen je dan ga je denken van ja dat hoef je niet te zeggen dat weet ik allang en kijk je in de spiegel en denk je van waarom ben ik hier nog ik doe niemand een plezier ik ga zelf helemaal kapot en ik denk dat het boven veel fijner is.... Naar is dat, ik had gehoopt dat ik er alleen zo over dacht omdat het gewoon zo erg is allemaal maar helaas zijn er dus best veel mensen die kapot zijn gemaakt door andere mensen....

Ik weet zelf niet zo goed wat het beste is ik kan ook wel zeggen dat je hulp kunt zoeken dat het oplucht (net zoals mijn vrienden dat zeggen) maar ik durf dat zelf ook niet zelf schrijf ik mijn verhaal op papier ofzo of ik praat met een vriendin hierover maar die wil ik ook geen pijn doen
hoe graag ik je ook wil helpen ik weet het zelf ook niet zo goed maar vind het gewoon erg dat dit gewoon gebeurt door andere mensen durf je niks meer en vind je je leven niks aan enzo....

xxxxxx (17) | 22 aug 2010, 16:19 uur

heyy
ik heb dat ookk!!
heb je een bvriendin??
daar kan je alles aan vertellen!!
ik zou rust nemen door muziek luisteren off in je enetje fietsen
of je huisdier uitlaten!
xx

esther (15) | 3 sep 2010, 14:19 uur