Zo ver weg, maar toch dichtbij

Mijn gevoel kan ik niet zo goed plaatsen in de linkerkolom van de gevoelens, maar het eenzame gevoel sluit er het beste bij aan.
Ik heb echt veel vrienden hoor, een warm gezin en steunende familie, dat is het zeker niet.
Eigenlijk gaat het hierom,, ik heb iemand leren kennen zo'n 3 maanden geleden ongeveer. Er was meteen een klik, we spraken vaak af en hadden een leuke tijd. Echter is dit niet voor zoveel mensen geweten, vandaar dat ik hier ook graag eens mijn verhaal kwijt wil. Zo'n anderhalve maand geleden is hij vertrokken naar het buitenland voor te werken. In het begin kwam miste ik hem wel, maar dit viel wel mee. Echter hoe meer de tijd vordert, hoe erger dit gemis wordt.. Ik krijg zelf soms echt dat eenzame gevoel vanbinnen. Het gevoel dat je niemand meer hebt, terwijl ik echt wel weet dat dit helemaal niet zo is.

Ik kan er gewoon niet zo goed mee om, ik vroeg mij af of er nog meerdere jongeren zijn die dit hebben meegemaakt of voor hebben?

Venus (19) | 10 mei 2011, 21:33 uur