Ik weet me geen raad meer!
hallo,
ik ben een meisje van bijna 20 jaar. Ik vind het eigenlijk maar moeilijk om over mijn problemen te schrijven. Ik denk steeds dat ik overdrijf.. Als je bekijkt hoe ongelukkig sommige mensen zijn en in welke omstandigheden sommigen leven, leid ik eigenlijk een droomleven. Maar toch ben ik ongelukkig.
Dat het zover gekomen is en ik helemaal niet meer weet wat te doen is een samenloop van enkele maanden. In september ben ik verpleging gaan volgen. Maar nu zijn we november en ik zie het niet meer zitten. Ik denk dat ik er niet door ga geraken, het is veel te moeilijk voor mij. Maar ik heb dan niks in handen, en dat wil ik niet! Ik wil tenminste tot in juni verdergaan zodat ik zorgkundige ben. Ik wil mijn moeder niet teleurstellen. Al heb ik dat deze week wel gedaan. Ik heb namelijk een grote zus en zij heeft altijd de vaderfiguur gespeeld in mijn leven, ik ben haar daar dankbaar voor. Maar ik ben nu op een punt gekomen in mijn leven dat ik het wel alleen red met mijn mama. Nu denkt mijn mama dat ze een slechte moeder is, want ik ben ongelukkig, mijn zus is hierdoor gekwetst, en ik heb een broer die nooit meer komt. Ze heeft het gevoel dat ze gefaald heeft. En dat is niet zo! Hierbovenop heb ik ook nog eens het gevoel dat ik mijn vriend aan het kwijtgeraken ben! Hij is net 'ontdekt' door een fotograaf maar ik heb mijn twijfels bij de hele zaak. Ik heb enkel negatieve dingen gelezen op internet over de fotograaf. Maar mijn vriend gelooft me niet. Omdat ik eerder deze week niet wou dat hij shoots liet trekken met een ander meisje. Hij denkt dat ik daarom nu zulke dingen verzin?! Ach, ik weet het niet meer. Ik denk soms dat ik dit leven niet waard ben. Ik wil zo graag verlost zijn van al die vragen, weg van alle problemen. Het spookt de laatste tijd steeds meer door mijn hoofd dat als ik niet meer zou leven, ik eindelijk rust zou vinden. Ik droom erover om mijn medicijnenkastje leeg te pakken, de vrijheid tegemoet gaan.. Geen vragen meer, geen fouten meer die ik kan maken. Alleen de zekerheid van rust. Ik kan hier bijna met niemand over praten, mensen vinden snel dat je overdrijft en dat je je aansteld. Tot nu toe is mijn mama de enigste reden waarom ik er nog ben. Mijn vader hoor ik bijna niet, hij komt 1x in de maand mijn zakgeld geven. Maar mijn stiefmoeder is niet zot van mij. Mijn moeder is wel bezorgd om mij , zij heeft altijd om mij gegeven. Zij weet dat ik me niet goed voel. Maar we zitten blok, zolang dat mijn zus niet tegen ons praat. Ik ben al mijn vrienden kwijt geraakt omdat ik mij opsluit telkens als ik verkering heb, want ik probeer steeds eerlijk te zijn tegen mijn vriendje maar ik blijf maar gekwetst worden, ze sms'en met andere meisjes of erger, ze bedriegen me of ze slaan me,... Ik heb dus bij mijn vriend nu al enorm mijn best gedaan om te bewijzen dat ik eerlijk ben, dat ik te vertrouwen ben, ondanks dat hijzelf al hele kleine misstapjes heeft begaan, sms'jes naar andere meisjes enzo. Maar daardoor kom ik enkel nog buiten als ik moet. Ik voel dat ik dit niet kan volhouden. Ik moet iets doen maar ik weet niet wat.
Alleen dood lijkt voor mij op deze moment nog een uitweg!
Bbiigiirlx3 (20) | 25 nov 2010, 23:03 uur
ik ken je verhaal
echt heel verveld nooit opgegeven zonde om pillen te pakken nooit doen leven is zo kort
ik had ook zoveel vireden maar ik ben ze ook kwijtgeraak door viredjes nu heb ik lieve vriendvan 20 ik ben zelf 16
ik ben ook veel ouder ingeteld ik zou ook graag lieve vrieden willen hebben ik sta er open voor
meid echt je moet gewoon doorzetten
zoek iemand waarmeej e goed kan praten en heb je niemand doehet anoniem wat je nu doet met anndere mensen met probelemen zo als ik bijvoorbeeld
live is so hard (16) | 2 feb 2011, 14:12 uur
been there , done that.
Ik ken die situatie goed genoeg. Je moet gewoon eens rustig praten met je vriendje, zeg op een rustige manier wat er je stoort en babbel het op het gemakje uit, en als er geen overeenkomst is op het einde, probeer dan een beetje aan elkaar aan te passe, dat is nu eenmaal een relatie. aanpassen aan elkaars behoefte en wa nog allemaal. Praat er gewoon eventjes over.
Dood is zeker geen antwoord meisje! dan is er niets meer en dan kwets je de mensen om je heen alleen maar, want die gaan jouw missen en dat wil je toch niet?
Hou je sterk al is het moeilijk. En dat je je moeder teleurstelt daar is nu eenmaal niets aan te doen. Iedereen doet dat wel eens. Denk er aan dat het leven niet altijd gaat zoals je het wilt en je moeder zal dat wel weten.
Zie mijn vader is getrouwd met een asiatische en blijft nu in azië ik zie die nooit meer, alleen als ik op vakantie ga natuurlijk dat ligt me ook heel moeilijk en ik heb boorde veel stress , ik ben al 2 keer van richting veranderd, maar weet je, als ik eens goed rondkijk dan besef ik hoeveel geluk ik heb.
zoals jij waarschijnlijk ook zult hebben. probeer gewoon elke morgen een beetje positief te denken, al is het over de kleinste dingen ;) dat helpt!
en als je echt down bent, praat dan met iemand er over ;) je mag gerust met mij babbelen, als je dat wilt geef ik je direct een email adres, want ik weel al te goed genoeg hoe je je nu voelt.
hou je sterk! xx
NyaMmiE (20) | 12 feb 2011, 19:25 uur
hoi
ik heb jou verhaal gelezen en vind het erg voor jou
maar weet een ding dat problemen in het leven zijn om ze te overwinnen en dat dood nooit een oplossing is want mensen denken vaak dat het over is maar ik denk zelf dat het dan echt begint. je hebt je leven van een schepper gekregen en als je hem in jou leven betrekt zul je zien dat hij heel dichtbij is en jou wilt helpen om sterk te worden.
het is een hele tijd geleden maar ben erg benieuwd hoe het nu met jou gaat?
hoop wat te horen
rozie (36) | 11 dec 2011, 19:34 uur
Er zijn mensen die het nog moeilijker hebben misschin dat dat helpt. Ik ben er eentje van gn school geen baan. diep in de schulde moeilijk om erover heen te komen want met een strafblad wordt het al moeilijk om een baan te vinden soms dnk ik ook is dood nou echt de uitweg. NEE, Ht begint dan pas de mensen om je heen hebben nog meer pijn dan dat jij je ooit hebt kunne voelen. Heb nog maar 1 vriend en soms lijkt het wel dat ie alleen bij je is om je op te krikke omdat hij nog een beetje medeleven voor je heeft. ben blij met de leven die je leidt. zoek iemand die er altijd voor je is. dat is maar een iemand je schepper, zelf ben ik islamitisch en altijd als ik rust zoek, zoek ik naar hem. Die er altijd voor je is
zoolander (20) | 14 dec 2011, 22:50 uur
