Haat Triest eenzaam
hallo allemaal “hier”,Mijn triestig verhaal vertel ik dus aan niemand. Maar het moet even er uit( het moet anders wordt ik gek ). Ik leef elke dag thuis alleen samen met mijn dochtertje die nog niet kan praten. Elke dag zit ik thuis heel alleen zonder volwassen contacten! Het doet me stil aan doordraaien. Ik voel me dommer worden en totaal niet mee met de rest van de maatschapij! Ik krijg vaak kritiek van andere mensen. Maar het interesseert me niet wat ze van me denken. Heb al mijn vriendinnen en kennissen geschrapt uit mijn leven! Het is omdat ze mij toch niet begrepen! Het is nogal triestig voor me “dat ik niet snel over weg kan met andre mensen om me heen”. Het is alsof ik iets mis in het leven een mens die je verstaat ?(Die vind ik niet!).. .. ..Ben ik dan zo ingewikkeld?! Ik voel me vaak onbegrepen heel eenzaam! Ik haat deze geval en voor al dat ik mezelf zo triestig vind en zo stom en dom dat ik van mezelf vies walg!!! Herkend iemand mijn gevoel of ben ik weer de enige met deze eenzaamgevoel
Madame_fyk | 30 jan 2009, 15:52 uur
Het eenzaamgevoel waar jij over schrijft is bekend bij velen. Alleen het lef om het kenbaar te maken heeft bijna niemand. Als ik wist hoe je uit die eenzaamheid kon komen zou ik het je vertellen. Zelf ben ik ook nog steeds zoekende naar begrip, hulp en steun.
Dumpie | 19 mrt 2009, 13:48 uur
Als je jezelf nou eens openstelt voor anderen en wat vaker activiteiten buiten de deur onderneemt dan zal je vanzelf inzien dat het allemaal wel meevalt. Ga jezelf niet issoleren omdat je jezelf niet begrepen voelt,maar ga juist de discussie aan en leg het van jouw oogpunt uit!Je mag misschien dan wel anders denken of overkomen,maar men zal je altijd waarderen om je eerlijkheid probeer het maar eens,want wat heb je nou te verliezen?
The One (24) | 20 mrt 2009, 00:32 uur
