Gevoel dat ik er alleen voor sta, eenzaam
Ik heb vaak het gevoel dat ik er alleen voor sta. Ik voel me totaal nietmeer mezelf de laatste tijd. Dat komt vooral omdat ik nu studeer en het veel drukker heb. Ik sprak vroeger veel met vrienden af, soms wel elke weekend dan en was altijd rond mensen. Alleen sinds dat ik van de middelbare af ben gaat ieder zijn eigen kant op en zit ik niet meer lekker in mijn vel. Ik zat eerst op de opleiding onderwijsassistent. Ik had wel een erg leuke klas en leuke mensen ontmoet alleen het was niet wat ik wou gaan doen inde toekomst..dus ik ging wisselen van opleiding. Nu doe ik SAW Sociaal Agogisch Werker. Het was een gehele nieuwe klas en ontzettend wennen. Er zijn zeker aardige mensen in de klas, en kan wel met iedereen goed opschieten. Maar meer is er ook niet. Het zijn niet echt vrienden. Als ik klaar ben op school ga ik altijd gelijk naar huis en zit ik altijd alleen in me kamer. Ik heb ook amper nog contact met mijn vroegere vrienden. Op dat soort momenten heb ik vaak up and downs. Dan vind ik het niet erg om alleen te zijn en daarna vind ik het vreselijk. Ik was altijd zo gewend om mensen om me heen tehebben, en dat is er nu gewoon niet veel meer. Ik ben oo kwel eens vaak gebruikt als de persoon om in de groep te komen. Dan is er een nieuw iemand die heel clingerig tegen je doet, en als diegene dan in de groep zit dan negeert diegene je totaal. Ik ben open tegen iedereen en vooroordeel nooit iemand. Ik heb wel een goede vriendin maar die woontheel erg ver weg. Mijn vriendinnen houden ook supe rvee lvan uitgaan. IK ben juist meer een persoon die lekker thuis blijft en een filmpje kijkt. Ik heb open verteld waar mee ik zat en hoe ik erover dacht. Sommigen vonden dat maar stom en die hebben me ook genegeerd. Mensen praten ook niet altijd uit zichzelf tegen mij, alleen als ze iets nodig hebben of iets moeten weten. Dat geeft mij ook geen lekker gevoel. Ik word er erg onzeker van en ga twijfelen over mezelf; is er iets mis met mij? ..Ik zit nu haast ook shackend dit allemaal te typen..bah :') Iedereen is gewoon zo druk met hun leven en ik natuurlijk ook, maar ik mis gewoon de sociale contacten. Op msn praat er nooit iemand echt en op school en op het werk doe ik wel erg vrolijk maar van binnen ben ik gewoon een wrak. Normaal huilde ik nooit zo vaak, nu huil ik sowieso wel 1x per week. Ik weet het gewoon niet meer. Ik ben ook niet meer echt mezelf. Ben altijd een vrolijk mens geweest die er voor iedereen is. Alleen nu dat ik haast met niemand meer contact heb is het het tegenovergestelde geworden.
Lilian (17) | 16 feb 2011, 13:40 uur
Ik begrijp je..
gewoon alles wat je zegt heb ik ook, behalve dat ik nog niet klaar ben met mijn middelbare school.
Ik had ook veel vrienden, nu nog steeds hoor. Maar meer tijdens school maar buiten school helemaal niet.
En het lijkt ook alsof mensen me gebruiken om in een groep te komen, en dan leer ik ze aan elkaar kennen en dan ben ik lucht voor ze. ik voel me ook gewoon erg eenzaam. Ook al denkt iedereen op school dat ik erg vrolijk ben, omdat ik me altijd zo voor doe, ze denken ook dat ik buiten school een druk schema heb en met van alles en iedereen om ga, terwijl ik gewoon thuis zit te stikken van eenzaamheid en verveling. Ik jank ook laatste tijd heel veel. Ik wil gewoon dat het stopt..
poehh dat lucht op
julia (15) | 27 mrt 2011, 00:37 uur
Ik weet hoe het voelt, ik heb er zelf ook last van. Ik weet alleen echt niet wat ik er aan moet doen. Het doet zoveel pijn om niet meer je zelf te kunnen zijn. Ik doe nu de opleiding verpleegkunde en vaak lijkt het daardoor alsof iedereen ziek is. Hierdoor zoek ik vaak dingen achter alles wat ik doe en denk. Het is heel vervelend en zit vaak te denken. Ik kan niet meer goed genieten van alles om me heen. Ik zou niet weten wat ik er aan zou kunnen doen, maar wil er heel graag vanaf..
marlies (17) | 30 apr 2011, 12:50 uur
Ik snap je helemaal! Ik zit nog op de middelbare school en k had altijd heel veel vrienden maar laats hebben ze me zomaar 'uit de groep gezet'. Omdat ik mezelf niet meer ben. ik loop elke keer helemaal alleen door de school, zit na school en in het weekend altijd thuis terwijl ik eerst altijd weg was en altijd mensen om me heen. Ik voel me zo eenzaam en ik mis die tijd maar ja geen idee wat ik er aan kan doen, maar iig sterkte meid!
sharon (16) | 30 apr 2011, 23:37 uur
Ik begrijp jullie allemaal.
Ik heb het ook. Gebruikt om in groep te komen en daarna laat ze je stikken.. Vroeger ook veel vriendinnen maar na school naar huis en in mn kamer huiswerk maken. Verder in het weekend woon ik bij mn moeder en dus heb ik daar niet echt vrienden. Mn vader is overspannen en geeft me dus weinig 'aandacht'. Zijn vriendin is weer moe door hem, dus ook daarvan hoef ik niet veel te verwachten. Mn moeder is vrijgezel doordat haar exvriend vreemd was gegaan. Nu gaat ze laatste tijd vaak naar ex en ben ik soms 2 dagen alleen. Ik voel me dan zo eenzaam.. Ook tennist ze veel en blijft ze dan daar 'hangen'. Ook dan ben ik weer alleen.
Ik heb wel een vriendje, maar die begrijpt het soms niet echt..
Hij wil vaak ipv van bij mij zijn en mij vergezellen als ik weer eens alleen thuis ben liever bij een vriend zijn. Ik kan daar zo kwaad om worden, of is dat geen goede reden? Laatste tijd hadden we veel ruzie. Ik deed alles verkeerd en moest me veranderen en aanpassen. Ik ben gewoon mezelf niet meer en ik hou echt heel veel van hem. Ik weet gewoon niet meer wat ik moet.. Ik ben gewoon niet gelukkig.
Sterkte allemaal
Daantje (15) | 11 mei 2011, 22:27 uur
heb precies het zelfde gevoel.
ik weet ook niet wat ik moet doen, voel me niet goed ( niet goed in men vel)
soms heb ik het gedachten dat ik heen wil gaan:(
naar een betere plek dan hier, want ik voel me gewoon heel down ik ga nu naar een psygiather.
maar voel me nog hetzelfde,
ik was vroeger ook heel vrolijk en altijd in voor grapjes,
maar als ik bij een paar vrienden ben in het weekend is het allemaal niet zo gezellig en grappig voel me kut van binnen.
mark (17) | 25 jun 2011, 01:44 uur
