ey

ik ken het verhaal ik maak ook moelijk mensen hebben mij ook laten vallen maar je moet inzien goede vriende hou je bij je de andere zijn gewoon neppe vriende probeer contact te zoeken via msn dat heb ik ook gedaan en maandag dinsdag en woensdag kwam er en vriendin uit groningen langs om me te zien probeer het via het net en als dat niet lukt schakkel hulp in ik hoop dati k je en beetje geholpen hebt

xx

lobbie (17) | 22 okt 2009, 16:15 uur

Beste Irishheart (18) ,

In al die jaren dat ik hier op deze Aarde woon heb ik geleerd dat vrienden komen en vrienden gaan, alleen de echte met een gouden hart om je heen blijven staan!
Jij bent nog jong,wees niet bang,leer van de mensen om je heen en je weet waar je kan gaan!
Vrienden zoeken is moeilijk,je weet niet wie goed of slecht is!Wie lief of aardig is!
Maar de reis alleen om het uit te zoeken is de moeite waard!
Probeer het maar eens.

En wat betreft je rijbewijs en studie Dame je hebt geen flauw idee hoe belangrijk die dingen nu in het leven zijn!
Het leven is zo kostbaar en met de huidige crissis is het beter om deze papieren te hebben om je eigen kost te kunnen verdiennen en onafhankelijk te worden van iemand!

Succes!

The One (25) | 25 okt 2009, 00:01 uur

mn vriendinnen en ik speelden wat bij onze ontmoet plek maar het gepraat van hunwerd me teveel en ik werd er ook niet bij betrokken. en dus zei ik julie irriteren met jullie gepraat een beetje. en ik moest niezen en opeens stonden ze 40 meter verder op ik waszo booos en riep als julli me roepen bel maar en ze geven me nu overal de schuld van en zeggen dat ik bazig ben en dat ik ben weggelopen en dat ik niet weet wat ik doe maar nu heb ik geen vriendinnen meer iedereen zal ***** (een van die zogenaamde vriendinnen die me altijd bedriegt met wie ik dantog speel en nomin verader)boven mij verkiezen ik haat HUN!!!! k heb niemand die mij boven ***** durft te verkiezen iedereen is ***** slaaf geworden

remojo98 (11) | 28 okt 2009, 17:04 uur

Aan alle mensen die problemen hebben met vrienden:
Echte vrienden snappen je, echte vrienden zijn ook een steun en toeverlaat, soms zelfs als je het niet eens door hebt.
(gewoon door hoe ze zijn, of hoe ze doen)

En natuurlijk zijn er wel eens ruzies, maar die zijn er altijd..
En denk ook niet dat iemand perfect is, als iemand een fout maakt moet je die persoon nog een kans kunnen geven.
Als die persoon deze kans niet aanneemt dan zul je helaas door moeten gaan.

En vrienden zijn er overal, wees niet bang voor mensen, maar accepteer en respecteer ze.
Goede vrienden, mensen die je echt helpen, die vind je meestal als het juist slechter gaat..
Toch een kleine/goede herinnering, pas wel altijd op met mensen, vertrouw ze niet gelijk alles toe.
Maar bouw de vriendschap op.

Wat betreft het rijbewijs en de opleiding,
Denk verder dan hoe de tijd nu is.
Je rijbewijs daar heb je heel je leven wat aan, je kunt het zelfs gebruiken om nieuwe vrienden te ontmoeten.

En voor je opleiding geldt hetzelfde, niet alle collegas zijn vervelende zeurkousen die alleen maar kunnen klagen.
In elk persoon schuilt een vriend, maar je moet er wel voor werken.

Verder is je opleiding natuurlijk ook belangrijk voor je gehele toekomst, als je die papieren niet hebt kun je in de problemen raken, en dan is het pas echt moeilijk om ook maar te overleven.

En wie weet, misschien ga je nog eens met die auto op weg naar een feest of evenement.
En je ontmoet de jongen of het meisje van je dromen.
En naar mijn gevoel is dat ook iemand waar je goed en leuk over kunt roddelen met collegas :)

Alex (16) | 29 okt 2009, 00:36 uur

Hee ik begrijp je verhaal!
Ik had ooit ook een beste vriendin en maar ik ben deze kwijtgeraakt door ruzie omdat ik met onze beste vriend ga (nu nog steeds) In het begin ging het allemaal nog goed tot op een gegeven moment kregen we ruzie, deze hebben we nu allang niet meer maar vind het zoooo jammer dat we geen beste vriendinnen meer zijn want toch mis ik dat heel erg!! Ik voel me ook soms erg eenzaam. Ik heb wel wat vrienden maar niet echt beste vrienden. Die heb ik nu misschien maar 1, maar toch mis ik iets! en dat was mijn andere beste vriendin het boeit me niet dat ik alleen ben of dat ik weinig vrienden heb.. maar het is juist dat ik me soms eenzaam voel! want er zijn maar een paar mensen die mij bergijpen en ik heb ook het gevoel dat ik niet op dezelfde golflengte zit als andere mensen.. Zo had ik nog een goede vriendin en die heeft me ook laten zitten. Verjaardagen doe ik ook iet meer want iemand kwam opdagen totdat een vriendin kwam omdat ze het zo erg vond en ze was niet lekker dat waardeer je dan toch wel! Maar ik kan heel moeilijk nieuwe vrienden maken en ben ook heel bang dat ze weer weg gaan! Maar ik geef de hoop niet op, ik ga waarschijnlijk op mezelf wonen en probeer ik het opnieuw en daarbij laat ik mijn enigste goede vriendin niet in de steek! Ik hoop dat jij ook de hoop niet doet opgeven! vooral je rijbewijs en opleiding je kunt er later heel veel mee ook met je (nieuwe) vrienden!
Grzz D.

Day__Z (20) | 1 feb 2010, 18:47 uur

Herkenbaar verhaal, Ik heb ook veel vrienden gehad en een beste vriend. Deze ben ik helaas ook kwijt geraakt na een lange tijd. Omdat hij niet meer eerlijk kon zijn. Hij ging liever met andere gasten om. Daar kwam je dan zelf achter doordat je hem dan tegen komt met andere mensen, maar hij zei dat hij niks ging doen. Ik heb daar best wel een lange tijd moeit mee gehad. Maar nu ben ik iets wijzer geworden. Ook andere vrienden waar ik veel mee ben opgetrokken ben ik kwijt geraakt. Vaak omdat ze dan een vriendin kregen en dan hun vrienden helemaal vergeten. Ik kan niet begrijpen dat je nooit geen tijd meer kunt hebben voor je vrienden als je een vriendin hebt, en je dan ook anders moet gaan gedragen. Dan ben je niet meer jezelf, of juist nooit jezelf geweest. Ik heb altijd tijd gehouden voor mijn vrienden met of zonder een vriendin. Zo leer je je echte vrienden pas goed kennen, dat zijn die jongens/meisjes die in de nacht voor je klaar staan als je auto kapot gaat langs de snelweg. Bedenk je maar eens wie je zou kunnen bellen en je ook ECHT komt helpen... Je zal dan schrikken hoeveel "echte vrienden" je keihard laten stikken en juist de mensen van wie je het niet verwacht voor je klaar staan. Mensen ontwikkelen zich door opleiding, werkervaring en levenservaring. Ze gaan zichzelf daardoor aanpassen en trekken naar mensen die dezelfde interesses en ambities hebben. Dat is dus vaak de reden waarom vrienden uit elkaar gaan. Ga lekker je rijbewijs halen en je opleiding volgen, je komt dan in een klas terecht met waarschijnlijk veel mensen met dezelfde ambitie en interesses. De kans is groot dat je daardoor hele goede vrienden zult krijgen. Succes! GRT

BleuMT (20) | 1 jul 2010, 23:20 uur

hee
heel herkenbaar heb ook mijn bf verloren en daar omheen had ik wat vrienden voor de gelegenheid. nu zit ik op een andere school heeft myn bf het contact verbroken en ben ik alleen . iedereen haat mij gaat uit doet leuke dingen gaat uit op deze leeftijd mar ik zit aan huis gekluisterd ik kan ook niet praten over mijn problemen thuis mijn ouders gaan sinds kort scheiden en heb het heel moeilijk iedereen haat my!!
je bent niet de enige
hou je taai
x

an girl (17) | 2 sep 2010, 21:12 uur

"Mensen ontwikkelen zich door opleiding, werkervaring en levenservaring. Ze gaan zichzelf daardoor aanpassen en trekken naar mensen die dezelfde interesses en ambities hebben."

Zo mooi gezegd. Naar zo'n prachtige reactie ben ik al lang naar op zoek. Soms vraag ik mij af of ik nu verkloot ben als persoon, of of het nu de andere mensen om me heen zijn. Ik ben ook mijn beste vriend verloren, maar zag dit al aankomen omdat het steeds slechter ging.

Zo gaat dat gewoon. Zoals hierboven al werd gezegd, ze passen zich aan. In mijn geval is dit ook gebeurd en zo verwatert het contact.

Soms voel je je dan eenzaam omdat je het contact met een aantal vrienden/beste vriend kwijt bent. Maar ik blijf gewoon doorgaan. Ik weet dat ik m'n uiterste best doe, en meer kan ik niet doen!

De kerel. (17) | 26 sep 2010, 02:04 uur

hey!, ik kom dit toevallig tegen, en ik heb EXACT 100% hetzelfde meegemaakt als jij.

Ik ben er ook achter gekomen dat alles zijn waarde verliest als je geen vrienden meer hebt.
De weekenden zijn niets meer, alles voelt leeg en ik ben erg passief door geworden.

Ook ik maak heel erg moeilijk vrienden, en slijt nu mijn weekenden met spelletjes achter de PC

je bent iig niet de enige

Joost (26) | 20 okt 2010, 20:17 uur

Hoi!

Ik vind het heel rot voor je, hoe je je voelt, en ik leef met je mee, ik heb ook een tijd gehad waarbij ik me zo kut voelde! maar heb altijd wel ´wat´ vrienden om me heen gehad.

Hoe is het nu met je?

Ik hoop dat je je opleiding hebt afgerond, en alles wat erbij hebt. Wanneer je gaat werken zul je merken dat je meer vrienden (collega's) leert kennen en meer contacten legt!

Doe je niet aan een sport? dan is dat misschien wel iets voor je! Leer je nieuwe mensen kennen + je hebt iets te doen naast het internetten :)

ik hoop je te kunnen helpen

Liefs,
Limke

Limke (17) | 30 okt 2010, 00:22 uur

Hey meid, ik begrijp je volkomen. Ik heb dat ook al bijna mijn hele leven gehad en nu nog steeds. Ik heb wel een beste vriendin alleen zij begrijpt mij. Maar jammer genoeg zit ik niet meer bij haar op school. Want ik heb een andere richting gekozen. Maar al mijn klasgenoten haten me of zijn jaloers ik weet niet precies wat er met hun is. Ik ging eerst met een meisje om maar daarna ging ze opeens met een andere groepje om. Ik dacht van oke!? Toen ging ik met 2 andere meiden om maar niet lang deden ze raar! En afstandelijker. En ging dat meisje met wie ik eerst omging met die 2 meisjes om en negeerden me. Dus toen ging ik niet echt meer met iemand om. Maar opeens deed bijna de hele klas raar tegen me. Ik snapte echt niet waarom. En een meisje zei ook in de klas tegen me zo van :(me naam) toen keek ik naar haar en zei ze: er gaan gekke roddels over je rond! En ik had zo een pijn in me hart en sindsdien gaat niemand met me om en altijd in de pauzes ben ik alleen echt heel saai en ik voel me zo depressief en verdrietig en alles maar opkroppen en voelt me hart heel dik! En moet bijna altijd huilen! En ik wilde altijd al een vriendje hebben die me alle liefde en aandacht geeft wat ik echt nodig heb! Ik hoop dat ik ooit gelukkig word en jij ook!

solonely (18) | 27 nov 2010, 17:35 uur

Ik herken dit ook, ik was vroeger iemand die vrienden had maar later bleek dat ze alleen me vrienden waren omdat ik altijd up to date was met de nieuwste consoles en spellen, ik heb altijd erg druk door de weeks werk weekends huishouden. Ik merk dat ik geen moeite hebt om met mensen te praten over de meest onzinnige dingen en ik heb het gevoel dat ik hun of zij mij na het gesprek allang vergeten zijn. Ik denk namate je ouder word het steeds lastiger word vrienden te maken.

herufles (33) | 12 feb 2011, 19:13 uur

Je wilt niet weten, hoe erg het kan zijn.
Over dat eerste verhaal, denk ik echt, is dat alles?
Ik ben nu 39 jaar, en heb nog nooit in m'n leven vrienden, of vriendinnen gehad!
Terwijl ik net als de rest van de mensheid gevoelens heb.
Ik ben echt eenzaam.
Maar wat kan je zeggen, wat kan je doen?
Ik kan mensen niet dwingen om met me om te gaan.
Je kan de mensheid niet veranderen.
Maar dat doet pijn.
Dat is pijn.

Eddyo (39) | 24 feb 2011, 12:14 uur

Beste, ik heb juist het zelfde en ga echttt kapot en voel me enorm eenzaam! :'( door teveel tijd aan men realties te besteden en aleen maar aan me geliefde te denken sta ik nu plots hier aleen nu pas zie ik in dat ik niet aleen moet tijd besteden aan men lief maar aan men vrienden, maarja... TE LAAT niemand heeft nog tijd voor me, of ze negeren me alemaaal! en hoe meer ik aleen ben hoe meer ik denk aan men lief die ik mis maar moet kunnen ruimte geven, we hebben nooit genoeg ruimte aan elkaar gegeven... nu ik wil gewoon men gedachten op iets anders zetten en me amuzeren met vriendinne maar HEB NIEMAND!!!! ween elke dag ier, HELP, wa moek doen :'( ...

GLM (18) | 31 mei 2011, 19:28 uur

mis vriendschap of mis je socialiteit?? het kan heel snel gaan, op een dansschool bijvoorbeeld,of een rondje lopen en een praatje maken met buren waarvan je dan weer op een clubje de familie van tegenkomt, of je doet een cursus en het klikt met wat mensen en wie weet hou je wat contact mensen zijn zo lief en aardig let maar op maar trek erop uit voor jezelf omdat je die sport of dat clubje zo interessant of leuk vind echte vrienden zijn er maar weinig het moet maar net aansluiten net als je ware man /vrouw die is er ook niet zomaar. misschien het je alle mensen afgestoten omdat ze toch niet bij je paste vanuit eenzaamheid handelen gaat geforceerd ga leven.................. doe wat je leuk vind en maak de meest nutteloze praatjes en lach naar mensen en maak jezelf een mooie man of vrouw dat trekt toch aan.
t meervoud van lef is leven..............

annelieke (28) | 26 jun 2011, 12:38 uur

Mooie reactie annelieke.

Ik heb altijd veel goeie vrienden gehad.
Ik ging elke avond een joint roken buiten en dan hadden we de leukste onderwerpen die er maar bestaan.
Op dat moment betekende dat niet zoveel voor mij. Maar als ik er nu aan terug denk besef ik pas wat voor waarde dat voor mij had.

Sinds een jaar ofzo zie ik niemand meer.
Iedereen heeft een vriendin en ze hebben nooit meer tijd.
De tijd heeft hun ook een beetje veranderd en de eenzaamheid mij ook.

Ik heb wel een vriendin, maar ik heb gwn helemaal niet zo'n leuke gesprekken meer. Mijn vrienden snapte mijn humor ook veel beter.
Ik ben heel onzeker geworden en zie het leven ineens niet meer zo vrolijk in.Mijn roze bril is gewoon verbrijzelt.
Het lijkt de laatste tijd ook of ik niet meer weet hoe ik moet doen als een vreemde tegen me praat.
Ik zit in een sociaal isolement. ik verdien me geld achter de pc. thuis. en speel maar videogames uit verveling. Soms wil ik mijn vriendin dumpen. want ze begrijpt me niet helemaal, maar dan ben ik nog eenzamer.

Eigelijk zouden we een ontmoetings site moeten maken voor vrienden.
Waar je je intresses op kan zetten enz

eindhovenaar (24) | 16 jul 2011, 00:42 uur

Hoi

Ik kwam ineens op deze site terecht,en was het eens allemaal aan het lezen hier.Ik herken ook veel wat jullie hier beschrijven.Ik heb ook helemaal geen vriendinnen meer al heb ik ze nooit veel gehad mede doordat ik vroeger erg verlegen was en amper wat tegen een vreemde durfde te zeggen.Maar nu dat ik ouder wordt enzo is die verlegenheid een heel stuk minder geworden ik praat nu sneller tegen mensen dat ik ook sneller contact met ze maak door een praatje met ze te maken.Met de vriendinnen die ik had is het contact op den duur verwatert zodra ze een vriend kregen ben je ineens niet goed genoeg meer.En bij sommige kom je er dan achter dat ze geen echte vriendinnen zijn die je alleen maar gebruiken.En toen dacht ik 1 goede vriendin over te hebben maar die heb ik inmiddels dus ook echt goed leren kennen dus die vriendschap is ook over nu ben ik dus helemaal alleen en daar voel ik me erg vaak rot over en voel me ook heel vaak zo eenzaam:-( dan denk ik echt dat ik de enige ben terwijl er nog zoveel andere mensen zijn die dit hebben.De weekenden zijn altijd het ergst bij me andere gaan leuke dingen doen en ik zit altijd maar saai thuis.Ben wel op een sport gegaan(Zumba)Daar praat ik ook wel gezellig met iedereen maar daar blijft het dan bij.En merk hoe ouder dat je wordt het steeds moeilijker en lastiger wordt om nieuwe vrienden te vinden/maken.

Lonelygirl (29) | 7 aug 2011, 21:43 uur

hee, ik heb ook geen vrienden na iets doms ik had met een jongen die ik blijkbaar niet kon vertrouwens en all irritaties die ik had aan wat toen nog mn vrienden waren zei iik altijd tegen hem niet eens gemeen bedoeld over ze maar soms irriteer je je aan mensen en dat kon ik dus kwijt bij hem, achteraf de domste beslissing van mn leven, toen kregen we ruzie en heeft die alles aan hun verteld en ik werd boos op hem dus nu heb ik hem niet en ook geen vrienden meer en school begint bijna en ik zou niet weten wat ik in de pauzes moest doen of waar ik moet staan dus nu ben ik een pistool aan het regelen en ga ik het eerst bij hem doen en dan mezelf hij zal lijden voor wat die me heeft aangedaan

anoniem (14) | 11 aug 2011, 02:23 uur

Hee ik snap echt wat je bedoelt. Op school heb ik altijd mensen waarmee ik omga, en tot voor kort had ik 2 beste vriendinnen waarmee ik in het weekend omging. Alleen heeft een van die beste vriendinnen iets heel ergs gedaan wat niet meer te vergeven valt! Maar ik mis haar verschrikkelijk. Ze heeft altijd al een slechte invloed op mij gehad, maar ik kon alles met haar delen. Mijn andere vriendin is nu voor een paar weken op vakantie, en nu merk ik dat ik niemand anders meer heb dan haar.. Ik wil weer vrienden hebben en leuke dingen kunnen doen.

nina (15) | 17 aug 2011, 01:30 uur

Neeeeee,,
Ik zie mijn best goede vrienden met een minder goede vriendin en nog twee meisje uit de straat langslopen! Ik ben/was volgens mij ook hun vriendin! Ze weten dat ik thuis ben, maar ze komen niet eens langs terwijl ik bijna elke dag met die ene vriend ben en ik zie die vriendin altijd op school! Ik voel me zo eenzaam:(

Ik heb nu alleen maar nog die ene (nep) vriend en een paar meisjes op school!Die meisje van school zie ik ook nooit in het weekend of in de vakantie! zucht
:(
ik kan wel janken

mymymymymyymy (12) | 19 aug 2011, 17:27 uur

Ik heb geen vrienden :-(. Ik ben elke dag heel eenzaam op school in wc ben ik altijd alleen. Ik heb ook geen online vrienden en ik heb zelfs mijn ouders gevraagd of ze mijn vrienden willen zijn. Maar kennelijk vinden ze mij ook niet aardig.

Wat moet ik doen!!!!!!!

Kees (19.9) | 12 okt 2011, 19:21 uur

Moeilijk

Ganga (18) | 10 nov 2011, 18:49 uur

Als ik deze reacties zo door lees kom ik veel tegen wat ook ik mee maak de laatste weken, ergens helpt het me om te zien dat ik niet de enigste ben met dit probleem.
IK heb altijd mensen om me heen gehad, en velen die schreven en zeiden dat ze vrienden waren en altijd klaar zouden staan als er iets zou zijn.
Ze zeggen wel eens in nood leert men zijn vrienden kennen, en dat heb ik dus gemerkt.
in 2 weken tijd verlies ik mijn baan, mijn vriendin (de eerste na een jaar gescheiden te zijn geweest), en kom in het ziekenhuis te liggen. En dan merk je pas waar je "vrienden" zijn, die zijn dan namelijk NERGENS te bekennen.
Mensen die heel hard riepen van we houden contact en ik zal altijd voor je klaar staan laten ineens totaal niets meer van zich horen, ze reageren niet eens meer op een mail of sms met de vraag WAAROM ? ze niet meer reageren. Door mijn werk heb ik dus niemand meer, met fam. heb ik nauwelijks contact en op internet reageert ook al niemand meer.
Nu weet ik een beetje wat eenzaamheid is, niemand om mee te praten, je hart te luchten of gewoon even op stap te gaan.
Het ergste is dat ik steeds verder afzak, en nergens meer zin in lijk te hebben. Wat me het meeste pijn heeft gedaan is die 'vriendin' die niets meer van zich laat horen op mijn mails/sms/apps, ondanks alles wat ik voor haar gedaan heb, geluisterd toen ze het zwaar had met haar vriendje en er over wilde praten en zelfs mijn eigen baan geriskeerd om haar aan het werk te houden. Ik kan niet begrijpen dat mensen zo harteloos kunnen zijn en iemand 'dood zwijgen' zonder daar een reden voor te geven.
Als je jong bent kun je hier makkelijker over heen komen, ik ben al "op leeftijd" dus voor mij is het een stuk lastiger, ik ga niet meer zo makkelijk op stap, sporten doe ik ook al jaren niet meer.
Ik weet het op het moment ook niet meer, van de ene kant hoeft het voor mij allemaal niet meer, maar van de andere kant misschien dat er ooit wel weer een zonnige tijd komt alhoewel ik dat niet verwacht.

Cammikaze (44) | 17 nov 2011, 11:42 uur

Ik heb zeg maar hetzelfde als kees. Het is nou nog niet zo erg, maar toch... ik heb wel wat mensen die ik aardig vindt en die mij ook wel aardig vinden enzo. Maar dat zijn nog niet echt vrienden. Ik zit ook in de pauzes op de wc heel lonely. Ik had eerst wel vrienden, maar die begonnen met 'andere' mensen om te gaan en toen hebben ze mij laten stikken. Ik heb nu besloten volgend jaar naar een andere school te gaan en daar helemaal opnieuw te beginnen. Ik ben helaas ook niet zo goed in vrienden maken, maar ik hoop dat het lukt. Heel veel erger als dit kan het niet worden toch?

jongstehier? (14) | 19 nov 2011, 20:56 uur

Hoi Lezers,

Helaas voor mij ook een erg herkenbaar onderwerp. Voor ieder een eigen verhaal maar allemaal uitkomend op hetzelfde: Eenzaamheid.

Heb zelf ook een heftige jeugd door gemaakt. Ben gepest, altijd moeite gehad met een houding geven en contact maken, en m'n ouders verloren.
Eenzaamheid maakt depressief, en dat ben ik al minstens 13 jaar. In die jaren heb ik altijd erg gevochten om er uit te komen, en kan het tegenwoordig iets meer sturen.

Even een tip voor de scholieren die dit lezen, (die gepest worden)... Als je niet kan aarden op je school, en dit echt niet op te lossen valt (binnen een jaar), Zoek dan alsjeblieft een andere school!!!!!!!
Ik heb 4 jaar in een hel moeten leven, wat voorkomen had kunnen worden.., andere scholen kunnen superleuk zijn, met andere soort, nieuwe mensen en potentiële vrienden.

Verder kan ik nog als tips doorgeven:

Als je eenzaam en depressief bent, en het niet lukt om er weer uit te klimmen, zoek dan hulp !! (vertrouwenspersoon op school bijvoorbeeld, en of je ouders)

Voor sommige mensen zal vriendschap altijd moeilijk blijven, daar ligt helaas een stukje acceptatie wat tijd nodig heeft maar ook zal komen. Ga daar niet op wachten, en maak iets van je leven! Er kan zo ineens een moment zich voordoen dat er ineens allemaal nieuwe vrienden op je af komen!
De kans is klein dat dat gebeurt als je thuis zit. Met andere woorden, probeer dingen te ondernemen! Een club, vereniging, hobby etc.

Wat mij altijd wel veel geholpen heeft is het hebben van een Hond, daardoor voel ik me zekerder, heb ik meer structuur, en ben ik meer gemotiveerd dingen te gaan doen. Ook heb ik daarbij er een onvoorwaardelijke vriend(in) aan, die altijd op wacht, en er altijd voor me is.

Je moet dan natuurlijk wel van dieren houden, én nog belangrijker, er goed voor kunnen zorgen. voor mij is het een enorme stap in de goede richting, van een tamelijk normaal leven waarin niet alleen de eenzaamheid en depressiviteit centraal staat, maar ook weer ruimte is voor een sprankje hoop en geluk.

Hoop dat iemand er iets mee kan.

hoi (27) | 22 nov 2011, 04:49 uur

ik ken het ook ik had 2 vriendinne nwaar ik alles aan verteldem mar ze geloofde me niet ze zeiden dat ik niet zo veel via social media praten ( facebook). nu doen ze of ik niet meer besta echt ziellig -__-
niemand gun je dit maar als hun iets overkomt dan kunne ze voelen hoe ik me voel!

boos (14) | 18 dec 2011, 20:27 uur

Lieve mensen,

Ik weet wat het is om geen vrienden te hebben.
Nu moet ik wel zeggen dat ik 1 beste vriend heb, dat is dan ook mn ex vriend, ken hem nu al zon 6 jaar, maar die jongen staat alltijd voor mij klaar, ondanks dat we geen relatie meer hebben zijn we wel beste vrienden.
Nu zou je zeggen dat dat voldoende is, maar toch ben ik eenzaam, want verder heb ik helemaal niemand.
Ik kom dan wel mensen tegen, dan denk je vriendschap te hebben, maar uiteindelijk laten ze niks meer weten, terwijl ik er wel veel energie in stop.. en hoor ik niks meer van ze.
Het is moeilijk, en door die ervaringen ga je dan ook twijfelen aan jezelf. Doe ik dan iets fout, ben ik niet leuk genoeg.. wat is er mis met mij? Ik ben op het moment ook bezig met mijn rijbewijs, ben toevallig gisteren voor de 1e keer op praktijk examen geweest, en ben helaas gezakt. En in mijn achterhoofd heb ik idd ook zoiets van.. wat heb ik eraan, als ik toch nergens heen kan rijden. Maar toch zet ik door, het leven veranderd elke dag, je weet niet wat er op je pad gaat komen, maar voor jezelf zorgen en dingen behalen, is heel belangrijk. Ik probeer mijn leven ook niet af te laten hangen van mensen, je moet er toch zelf wat van maken!
Ik heb pasgeleden ook een puppy gekocht, en dat geeft me een goed gevoel.. hoe stom het ook mag klinken, dat is nu mn beste vriend, en voor hem moet ik ook doorgaan, want zonder mij is hij nergens.
Besef dat JIJ ook belangrijk bent, blijf positief denken.. doe wat je moet doen, en dan komt het goed!
Ik heb die instelling nu ook. Heb een zwaar leven gehad, en nog steeds is het niet makkelijk voor me, maar met de juiste instelling, gaat het goed komen.
Ik wens jouw heel veel liefde en succes toe voor in de toekomst, en geniet van de kleine dingen, je mag er zijn!

Lieve Groet,
Butterfly.

Butterfly (26) | 11 jan 2012, 12:28 uur

Ook erg herkenbaar verhaal. Heb altijd twee goede vrienden gehad waarmee ik jaren lang optrekte. Dit contact vervaagde in de loop der jaren zodat ik er alleen voor stond.

Nu ben ik ook "vriendenloos". In het begin had ik er wel moeite mee, maar heb geleerd om mezelf te vermaken en niet afhankelijk te zijn van andere mensen.

Ga nu alleen uit naar feesten ( zeker 3x per maand ) waar je altijd wel mensen tegenkomt en een babbeltje mee maakt. Voor mij is dat een grote uitlaat klep, en ben hierdoor ook van me sociale fobie genezen. Je moet het maar kunnen natuurlijk, maar ik heb mezelf een schop onder me reet gegeven waardoor ik echt keihard ben geworden. Wil niet de rest van me leven zielige wegkwijnen achter de PC, terwijl er zo veel te ontdekken valt in de wereld.

Keep your head up, be proud and live your life to the fullest!

Mramore (19) | 17 jan 2012, 17:41 uur