Hoi, Ik kan je helemaal begrijpen, ik denk dat je aan genderdysforie leidt. Ik heb het zelf ook. Ik ben een meisje maar ik voel me 100% jongen.

Het is ontzettend moeilijk om op deze manier door het leven te gaan. Ik ben inmiddels 23 jaar en ik zie eruit als een meisje maar van binnen ben ik gewoon een jongen. Ik heb en kan het in mijn omgeving niet vertellen. Ik zou direct verstoten worden en ik raak alles en iedereen kwijt als ik zou zeggen dat ik een jongen wil zijn.

Maar voor jou is het nog net op tijd. Je zit nog niet helemaal in de pubertijd dus alles kan nog veranderen bij jou. Ik ben totaal niet gelukkig met wie ik ben. Ik zou graag een jongen willen zijn maar helaas gaat dat niet. Het was voor ons allebei makkelijker geweest als we bij de geboorte gelijk het goede geslacht hadden gekregen.

Ga naar je huisarts en praat erover. Zorg dat je op tijd bent met ingrijpen. Dit kan je hele leven gaan bepalen. Ik wil niet dat je net als ik dood ongelukkig wordt in het verkeerde lichaam. Dus als ik jou was dan zou ik met een arts gaan praten. En als het kan dan moet je het aan je ouders vertellen.

Sterkte er mee.

Hoop (23) | 18 apr 2011, 00:39 uur

Ik vind dat je altijd voor je eigen geluk moet gaan. mensen die echt om je geven zullen schrikken maar daarna begrip hebben.
Ik zelf heb een nichtje die 17 is en een jongen is. Ze gaat nu naar het vu en wil graag veranderen in een jongen. Ik denk dat je niet in het verkeerde lichaam moet blijven zitten omdat je bang bent dat je andere mensen afstoot of verdriet doet. Op welke leeftijd je er ook achter komt wie je werkelijk bent.
zorg dat je gelukkig gaat worden en de mensen die jouw niet nemen zoals je bent zijn het in mijn ogen niet waard.

i emmie (20) | 23 jan 2012, 22:20 uur