Ik kan niet meer vechten
Hallo,
In mijn verleden waren mijn ouders nooit thuis, ze dumpte me altijd bij andere mensen. Ik heb leren praten, lopen, dansen, dichten en tekenen van mijn oma en opa. Die beschouw(de) ik altijd als mijn ouders. Maar na de dood van mijn opa wist ik niet meer waar ik naar toe zou moeten gaan. Alles was in een klap verandert. Mijn oma die ging mensen in de familie de schuld geven over de dood van mijn opa. Hij was wel ziek en leed veel pijn dus het was ook beter voor hem. Maar ik kon in die tijd niet goed nadenken erover. Ik dacht dat alles alsnog bij het oude zou blijven maar dat had ik mis. Ik werd niet langer bij mijn oma gedumpt maar moest maar voor me eigen gaan zorgen. En dan zat ik thuis op een avond kwamen me ouders dronken binnen en begonnen ze tegen mij te keer te gaan. En zo was het altijd gebleven en nu nog. Maar nu bijt ik van me af en heb echt al zulke grote ruzies gehad, en dan telkens krijg ik te horen van me moeder: we wilde jou nooit hebben je was een fout van de drank of ga alsjeblieft mijn huis uit en kom niet meer terug. Zulke dingen krijg ik telkens van haar te horen. Ben ook al een keer weg gelopen naar mijn tante toe. Maar daar kon ik niet blijven. Toen ik weer thuis kwam was het eerste wat mijn moeder zei: je doet het allemaal zelf. En misschien heeft ze ook wel gelijk, maar wat doe ik hier dan nog? Ik wil gewoon niet meer vechten voor een familie die mij niet moet. Maar hoe kan ik mijn ouders duidelijk maken dat ik dit niet meer wil, dat ik gewoon normaal tegen ze wil praten.
Ben nu ook niet thuis, de ouders van een vriendin hebben tegen mij gezegd dat ik hier een tijdje kan slapen, omdat ze zien dat ik er echt aan leid. Ik heb hierdoor ook 4 zelfmoord pogingen gedaan en mijn armen open gesneden. Ik wordt gewoon zo gek thuis.
M. (16) | 19 dec 2011, 00:13 uur
je moet echt hulp gaan zoeken want je kan dit niet alleen oplossen
en buitendat het is schandalig wat je ouders doen
maar ga a.u.b hulp zoeken want dit gaat fout als je het niet doet
ga hulp vragen aan kindertelefoon of ga naar de kinderbescherming
-Rissygirl
Rissygirl (12) | 19 dec 2011, 10:58 uur
Hallo M,
Ga eens met je huisarts praten, hij of zij weet waar je deskundige hulp kunt vinden want die hulp heb je momenteel nodig. Geloof me, een huisarts heeft altijd het beste met je voor, dus schaam je niet en denk ook niet dat het jouw schuld is, verre van dat!
Ik ben 56 jaar en heb ook het e.a. meegemaakt. Soms worden problemen zo groot dat je ze zelf niet meer op kunt lossen, dus M, pak de telefoon en maak een afspraak bij je huisarts. De dingen die jij daar verteld worden nooit doorgespeeld naar je ouders, die blijven daar.
Ik hoop dat het zonnetje weer gaat schijnen voor je!
robbedoes (56) | 30 dec 2011, 00:05 uur
