I feel lost..
Zucht, ik wist niet zo goed waar ik dit moest plaatsen, dus maar hier. Ik ben niet echt depressief, maar meer diep verdrietig van binnen. Misschien komt het wel op hetzelfde neer.
Ik zit al jaren met dit gevoel, maar soms komt het er meer uit dan anders, zoals nu heel erg. Het ligt altijd aan de omstandigheden.
Ik kan nooit mijn vinger leggen op de kernoorzaak van mijn diepe verdriet, gepaard met een rare vorm van eenzaamheid en verdwaaldheid.
Ik dacht eerst: het zal wel bij het puberen horen, maar nee, ik ken niemand die zich hetzelfde voelt.
Mijn nu-situatie:
Ik zit in de 5e klas en mijn school heeft me dit jaar uit mijn klas (met mensen waarbij ik al 4 jaar in de klas zit) geplaats en in een klas met allemaal "gedumpte" mensen gezet. Er zijn daar wel mensen met wie ik om kan gaan, maar ik mis mijn vriendinnen. Ik zie ze natuurlijk nog wel, maar het is niet hetzelfde.. Het voelt alsof ik nergens meer bij hoor.
En nu gedraag ik me ook nog zo vervelend met allemaal stemmingswisselingen. Laatst nog gehuild omdat mijn ouders niet op me hadden gewacht met het avondeten (ik kwam laat van school).
Ik weet niet zo goed wat ik met mezelf moet.
Ik weet dat niemand me echt kan helpen, het is gewoon iets waar ik doorheen moet, maar ik vind het fijn om dit te delen en misschien is er wel iemand die me begrijpt.
In de echte wereld lijkt het of niemand me echt ziet.
Invisible girl (16) | 8 sep 2011, 21:08 uur
hey meid, heb hetzelfde gevoel. ik voel me tijden heel down en nu en dan ne dag beter. ik weet dak ni depri ben maar heb een leeg gevoel. probeer gevoelens op te schrijven en zo uit te vinde weer dat diep triest gevoel vandaan komty. ik kan wel niet zegge of het helpt want zit ook nog altijd met dat gevoel. is wel fijn te weten dat ik niet de enigste ben
ann (25) | 9 sep 2011, 14:23 uur
Dankje voor je reactie. Ik begrijp precies wat je bedoelt. Ik heb het gevoel niet altijd, meestal als ik alleen ben. Alsof er iets mist in mijn leven. Jij ook? En je bent zeker niet de enige. Ik weet ook dat ik niet de enige ben, alleen ik ken niemand die het ook heeft, of tenminste, die het laat merken. Ik denk dat heel veel mensen zich zo voelen van binnen, een raar gevoel van leegte. Misschien valt het op te vullen, misschien niet. Het is belangrijk om positief te zijn. Ik voel me nou ook een stuk beter. Meer concentreren op wat er is en niet op wat er mist.. Veel liefs toegewenst.
Invisible girl (16) | 15 sep 2011, 20:19 uur
