Depressief
Hallo,
ik ben een meisje van 14 jaar, en ben depressief.
Ik denk altijd negatief, en vind 't altijd erg moeilijk om positief te denken.
Ik ben niet 100% blij met mezelf, en blijf dus altijd in hetzelfde soort kleding thuis.
Niet dezelfde kleding, maar hetzelfde soort kleding. Dat zijn dus voornamelijk shorts, of te grote truien. Geen strakke, omdat ik me daar onzeker in voel.
Ik blijf dan de hele dag in mijn kamer laptoppen, zoeken wat ik nou kan doen. Als mijn ouders mij uit het huis willen, bijvoorbeeld op familiebezoek dan stribbel ik tegen. Dat lijkt voor mij als een straf. Ik wil rustig in mijn kamer liggen. Met laptop, en televisie, en muziek. Niemand die aan je kop zeurt..
Op school gaat het minder, want vrienden laten mij zonder reden vaker in de steek. Ik verwacht meer van mensen dan ik krijg. Ik heb goede internetvrienden, die me een goed gevoel geven. Maar zij hebben eigen goede vrienden in 't ecte leven, en ik heb alleen maar goede internetvrienden. Als ik eraan denk wie nou een echte vriend is in 't echte leven, weet ik niet zo gauw 't antwoord.. Ik voel me ook meer bang op school, en krijg al trauma's als ik aan de schoolgangen denk, omdat daar hele nare mensen rondlopen met brutale mond. Ze zeggen dat ik er 'schijt' aan moet hebben, maar ik weet niet zo goed hoe. Zo denken is lastig voor mij.
Ik hoop dat jullie mij kunnen helpen!
Alvast bedankt!
Uglygirl (14) | 7 aug 2010, 10:54 uur
Ik snap je helemaal.
Ik heb precies hetzelfde!
Ik vind het ook erg moeilijk om met mensen te praten hier over.
dan moet ik huilen en ga ik schreeuwen.
maar ik ga proberen me over mn angsten te zetten en eerst via internet met iemand praten en daarna in het echt.
naar een psycholoog.
ik hoop dat die mij en jou kunnen helpen.
i have done it. (14) | 8 aug 2010, 22:17 uur
Hey!
Okee mooi dat ik niet de enige ben :).
En ik hoop het ook voor jou.
Dankjewel ;)!
Uglygirl (14) | 9 aug 2010, 12:15 uur
Hee meisje!
Bedankt voor je reacties op alle vier mijn berichten nog, waar je laatst op reageerde, die van die beugel. Ze geven me erg veel steun, het is fijn om de mening van anderen te horen, en om begrip te krijgen. Het gaat nu erg goed met me, maar daarvoor schrijf ik dit berichtje niet, ik wil jou ook helpen.
Erg vervelend voor je dat je je zo rot voelt en weinig vrienden hebt in het echt! En dat op zo een jonge leeftijd. Vrienden maken kan moeilijk zijn, dat weet ik. Ik heb altijd het geluk gehad een kring vriendinnen om me heen te hebben (bij jongens ben ik àltijd verlegen, al kan ik daar merk ik steeds beter gewoon mee praten en zelfs vrienden worden), maar echt nieuwe vrienden maken vind ik ook altijd erg moeilijk. Je moet maar net het geluk hebben aardige mensen tegen te komen. Maar in je kamer achter de tv of de laptop zal dat niet zo snel gebeuren. En vrienden heb je wel nodig om je goed te voelen, dat merkte ik ook toen ik me zo slecht voelde. De aandacht van familie en vrienden hielp me om alles weer wat beter in te zien. Misschien moet je een nieuwe hobby zoeken, naar een sportclub gaan of een cursus volgen. Daar moet je met mensen samenwerken en hoef je niet zelf op ze af te stappen. Je ziet mensen regelmatig en zo bouw je vriendschappen op. Op school zie je natuurlijk je klasgenoten elke dag, maar die hebben allang hun vriendenkringen opgebouwd, en ik als verlegen meisje heb gemerkt dat als je er niet in zit, je er moeilijk tot doordringt. Ook ik mijn vriendenkring was dat het geval, in mijn 6 middelbareschooljaren kwam er maar 1 meisje bij, nu een van mijn beste vriendinnen. Je moet ook maar net het geluk hebben iemand waarmee je het goed kan vinden tegen te komen. Misschien heb jij gewoon hele erge pech gehad met jou klas en moet je overwegen naar een andere school te gaan, tenminste als jij dat wil. Of, als je het durft, ga eens praten met iemand die aardig lijkt, en probeer vrienden te worden, toon interesse. En ja ik weet het, allemaal makkelijker gezegd dan gedaan, maar je kan het! En wees niet al te negatief over jezelf, vrijwel alle 14 jarige meisjes zijn niet tevreden met zichzelf, en vinden zichzelf lelijk, dat vond ik ook hoor, maar er komt verandering in. Ik ken genoeg pukkelige, lelijke en dikke meisjes met bergen vrienden en de leukste vriendjes. Niet dat ik denk dat jij zo bent hoor. Maar dat je het weet. Sorry als ik te langdradig ben, als ik eenmaal begin met typen kan ik moeilijk stoppen ;)
Maar heel veel succes en nogmaals bedankt voor jou reacties!
Esther (17) | 10 aug 2010, 02:15 uur
Hee!
't Geeft niet dat 't langdradig was.
Ik ben er alleen maar dankbaar voor.
En bedankt voor je reactie :).
Ik hoop dat ik volgend schooljaar wat meer vrienden krijg.
Ik zal interesse tonen, en aardig doen.
Want ik sloot me nogal af met die ene vriendin, afgelopen schooljaar. Ik hoop dat t mij gaat lukken.
En graag gedaan, ik help mensen graag :).
Dankjewel voor je reactie :D.
Uglygirl (14) | 10 aug 2010, 11:46 uur
Hee!
Ik herken het helemaal!
Ik ben ook 14 en woon sinds een jaar bij de nieuwe vriend van mijn moeder en zijn kinderen. ( we zijn nu met 6 )
Het is erg druk hier en ik kan niet zo goed met zijn kinderen opschieten. De laatste tijd ben ik dan ook al lang depressief. Dat werd nog erger toen mijn vriend de realtie beindigden na een half jaar. Op school ging het slecht, ik had nergens zin in... En gisteren is het allemaal weer opnieuw gekomen. Ik had inmiddels al weer even een andere vriend die het uit heeft gemaakt. Ik weet echt niet wat ik moet. Ik heb maar 1 goede vriendin, en die heeft natuurlijk ook geen zin om de heletijd met mij over mijn problemen te praten... Iemand nog tips?
Alvast bedankt!
x A
nietbelangrijk (14) | 15 jun 2011, 14:58 uur
Hoi, Uglygril ;)
Toen ik jou verhaal las herkende ik helemaal me zelf er in"
jij bent niet de einigste die zich zo voeld ik namelijk ook heb wel een paar vrienden in het echte leven maar ze geven niets om me, ze gebruiken mij alleen maar!
en dat je erg onzeker over je zelf bent heb ik ook wel hoor''
ik zeg niemand is perfect snap je?
jij bent mooi zoals je bent ik mag jou nu al :)
ook al ken ik je niet en echte schoonheid is van binnen en niet van buiten''
Kusje's van een meid
meid (16) | 18 jun 2011, 22:41 uur
Ik ben al sinds me dertiende al depressief en haatte me zelf.
Mijne was zo erg dat ik aanvallen kreeg als ik eventjes ging stressen.
Praten is een medicijn!
Fatie (17) | 30 aug 2011, 21:51 uur
Hoi Iedereen,
De gebeurtenisen die ik hier lees begrijp ik ook helemaal!
Ik zelf heb ook geen vrienden,verder voel ik me ook heel eenzaam.
Er zijn wel ooit momenten dat ik effe vrienden heb gehad maar die lieten mij ook zonder reden stikken.
Ik heb wel wat mensen op internet waarmee ik kan praten.
Maar ik heb totaal geen vrienden in het echte leven :'(
Heeft er iemand meschien tips om vrienden te maken in het echte leven?
Anoniem (18) | 31 aug 2011, 18:43 uur
hee,
Ik herken het ook, ik krijg hierdoor juist veel ruzie met vriendinnen die er normaal altijd voor me zijn. Tegen m'n beste vriendin heb ik het gezegd maar wel dat ze dit tegen niemand mag zeggen. tegen mijn ouders durf ik het niet te zeggen, ik verberg alles altijd en doe alsof ik heel vrolijk ben daarom...
heeft iemand ideeën hoe ik er vanaf kan komen?
Demi (14) | 13 okt 2011, 21:37 uur
heey,
ik heb precies dezelfde gevoelens.
de laatste maand voel ik me super down, op school doe ik wel vrolijk en als ik met me moeder ben, maar verder niet.
ik wil ook echt alleen maar thuis blijven, en mijn moeder vindt me net een kluizenaar.
ik durf dit tegen niemand te zeggen dat ik denk dat ik depri ben, want ik vindt zelf dat ik me aanstel en niet moet zeiken. omdat andere mensen het stukke zwaarder hebbe dan ik...
Maye (14) | 12 jan 2012, 19:45 uur
