6 jaar vastgezeten hoe moet ik verder
Hallo, ik ben een meisje van 21 jaar oud. Ik heb een grote fout gemaakt in mijn leven. Sinds ik me kan heringeren, werd ik geslagen door mijn ouders en broer, ik ben altijd het zwarte schaapje geweest. Om alles werd ik geslagen en met alles wat je, je maar kan bedenken, op mijn 14e is het een keer heel eg mis gegaan, ik had ruzie met mijn broer en die sloeg me met een mes, ik raakte in paniek, door al dat bloed, maar had geen pijn, ik was volgens mij al zo gewend geraakt aan alle pijn dat ik het niet voelde, ik ben alleen naar het ziekenhuis gegaan, gelukkig was het niet zo erg, 20 hechtingen. In het ziekenhuis aangekomen kreeg ik allerlei vragen, de politie werd er ook bij gehaald. Ik heb alles bij elkaar gelogen, omdat ik zo bang was.ik was bang om de waarheid te vertellen, maar op dat moment wist ik 1 ding ik moest daar weg, ik moest uit dat huis vluchten, anders zou het ooit me dood worden, of ik zou gek worden. Ik moest weg, maar hoe, en toen kreeg ik dat verschikelijke idee in me hoofd, er was een meisje dat ik vreselijk haate, ze loog altijd over me en zocht altijd ruzie met me. even in het kort, ik ben de volgende dag naar haar toe gegaan en dit keer zocht ik zelf ruzie, we scholden elkaar eerst uit en toen gingen we vechten, maar wat ze niet wist, was dat ik een mes bij me had, ik heb haar ongeveer 5 keer gestoken. Zij belande in het ziekenhuis en ik in de gevangenis wegens poging tot doodslag, gelukkig is alles met dat meisje uiteindelijk goed gekome, maar ze was er slecht aan toe. Ik heb het gedaan om uit huis te vluchten, alleen in de gevangenis kon ik veillig zijn, ik heb 6 jaar gezeten en dat waren de ergste 6 jaren, daar ging het mishandelen door zowel geestelijk als lichamelijk. Mijn familie moest niets meer van me hebben, ik heb nooit bezoek gehad, kleren kreeg ik van een ander meisje met wie ik goed kon en nog steeds kan opschieten. Ben sinds een halfjaar vrij, gelukkig, woon nu op mezelf, leef van een uitkering en moet heel verwerken, ik weet dat het min schuld is, ik had het nooit moeten doen en ik heb er ook zoveel spijt van want een tweede kans krijg ik never nooit meer, ik kan nergens aan het werk, heb helemaal geen familie meer en moet alles in me eentje zien te redden. Ik voel me heel erg eenzaan en geestelijk gaat het al helemaal niet goed met me, ik kan erover praten in de gevangenis heb ik 6 helse jaren meegemaakt en heb zowel overal een beetje gezeten. Mijn eis was een Pij maatregel, TBS maar voor jongeren. Ik d8 te kunnen vluchten voor de rust, maar het enige wat ik kreeg was nog meer ellende, ik werd niet mishandeld door medegevangenen maar door de medewerkers zelf, vooral geestgelijke mishandeling komt daar heel erg voor, ze geven je het gevoel dat je minderwaardig bent en praten je dat in, je hebt geen rechten en met zo’n prodeo advocaat ben je nog veel verder van huis, want die zijn belachelijk, schandalig dat ze zich advocaten noemen. ik ben sinds 6 mnd vrij en ik moet nog heel veel regelen, maar weet niet hoe?kunnen jullie me mischien helpe?Ik moet nog heel wat verwerken, maar weet niet waar dat moet?? Ik voel me zo moe en uitgeput, ik kan zo ie zo nergens gaan werke, met mij verlede, ik ben een crimineel en wordt altijd als crimineel gezien, jammer dat zulke mense als mij geen tweeede kanskrijge?ik heb geleerd van me fout en voor mij never nooit meer de gevangenis, ik zou liever doodgaan. Ik heb een stomme fout gemaakt, was ik maar gewoon naar een vrouweopvang ofsoiets gegaan, had ik maar de waarheid verteld tege de politie, dan was ik zelf wel uit huis geplaats, maar ik kan het helaas niet meer terugdraaien, maar ik hoop dat ik van julie tips kan krijgen en ik wil jullie als tip geven, als je mishandelt wordt geef het dan gewoon aan, want het kan je hele leven bepalen, en verwerking heb je zeker nodig, ondanks dit alles mis ik me familie heel erg, me vrienden van toen, me hele jeugd is me afgepakt vind ik, ik heb m e hele jeugd vast gezeten en dat is verschrikkelijk. maar ik heb nog hoop en zal verder moeten vechten om gelukkig te worden, maar hoe, please help me, want ik ben echt hopeloos.
just a girl wit a storry (20) | 8 mrt 2009, 10:13 uur
Luister dame je kan altijd een 2e kans krijgen!!! En nu je op je zelf bent moet je zelf zien uit te zoeken wat je wilt bereiken in je leven en dus weer een opleiding gaan zoeken. En wat betreft praten dat kan altijd!!!
The One (24) | 8 mrt 2009, 22:37 uur
So dit is een heftig verhaal, Maar je kan zeker een tweede kans krijgen, zoek hulp bij andere hulpverleners die kunnen je zeker helpen met je administratie en het verwerken van je verleden. Praten helpt. Misschien is het inderdaad handig om je opleiding weer op te pakken.
Nieuwelid (19) | 9 mrt 2009, 21:26 uur
Hey Je moet inderdaad een hoop verwerken en je kan twee dingen doen: 1.Veder gaan met je leven, proberen werk te krijgen en En je tweede kans benutten. maak nieuwen vrienden en wees eerlijk tegen ze 2.in de slachtoffer rol gaan zitten en niks doen en zeggen ooh wat ben ik zielig en vervolgens niks doen met het mooie leven dat je geven is 3. professionele hulp zoeken die je helpt met de dingen die vroeger gebeurd is te verwerken, ze helpen je met nieuwen vrienden maken wand dikels word je met een straf blad niet geacpteerd en kom je weer snel in de krinaliet teid …en natuurlijk zorgend dat je een diploma krijgt Maar ik denk dat jij er met de insteling heir boven niet gaat komen hoe moet ik nu vedder ik ben een crimeneel een crimineel ben je alleen als je het wilt zijn laat men lekker lullen… er komt een beteren tijd dta jij die mensen uti de put moet halen omdat ze ouden zuurprijmen zijn en in hokjes denken en vergeet nit dta in ieder mens iets goed zit zelfs in de grooste diktator van de wereld geloof me jij bent bijzonder maar dan moet je het wel durven te laten zien weet je en neit doeloos gaan zitten schrijven van hoe moet dit en dat…… wat haalt dat uit ga het doen….. Ga naar een school en zeg ik wil uitleg geven dat ale dezne kinderen niet net zo als ik was werden… snap je ik heb ooit een ex crimineel op school gehad en nu weet ik waar ik op moet letten wand een ongeluk lichti n een klein hoekje al ik iemand nok out sla en hij si dood draai ik ook de bak in door een fout….. snap je wat ik bedoel ik moet er nu mee kappen Maar als je blieft Ga vedder wees neit bang bewijs de wereld dat je geen crimineel hebt moe watefer doe it don’t dream it do it Varman je zelf xxdanny veel succes en sterkte de wereld zou je vaak teleur stellen… Maar op een gegeven momend maakt hij het goed met je En ben je de beste maatjes met de wereld
Danny (15) | 12 mrt 2009, 17:25 uur
Hey iedereen verdient een tweede kans dus jij ook, Als ik jou was. Zou ik het eerst proberen te verwerken en naturlijk doe je dat niet 1 2 3 maar neem de tijd. Daarna naar school om je school af te maken en vervolgens kom je zelf nieuwe mensen tegen die jou wel respecteren om wie je bent. Als je je leven zowat hebt opgepakt, kun je een bezoekje aan je ouders brengen om ze daar alles te vertellen. 9ps ik ben ook altijd het zwarte schaapje thuis. maar bij mij is het nooit zover gekomen)
Prblem_child (14) | 3 apr 2009, 15:03 uur
hallo ik ben kornelis ik heb ook best wat meegemaakt vergeleken bij jou nog niets dan! ma ik zou graag eens met je willen praten want ik voel me ook kloten
korkie123 | 6 mei 2009, 11:33 uur
hey allemaal sorry dat ik nu pas reageer, heb het zo druk gehad, teneerste wil ik jullie bedanken voor alle reacties, ik geef het niet op, maar ik ben zolang uit dit wereldje geweest, voor mij lijkt het net of de tijd stil is komen te staan en jah eenmaal vrijgelaten mag ik het zelf uizoeken, ik ben blij dat ik niet meer vast zit, terug naar school dat zit ervoor mij niet in, ik ben geestelijk kapot, ik kan me niet concentreren, ben te snel afgeleid en heb vaak last van hoofdpijn. Hulpzoeken dat heb ik gedaan bij een maatschappelijk werkster, maar daar wordt ik nog gekker van, krijg van de raarste vragen, zo kan ik het niet verwerken, het roept meer woede op en angst dus ben ermee gestopt. Ik moet dit zelf doen, ik moet er zelf uitkomen, want ik wil heel graag en contact opzoeken met me ouders of familie dat kan en wil ik niet. Zij hebben mij kapot gemaakt, als ze echt van me hielden dan kwamen ze op bezoek. Ik voelde me zo alleen, iedereen kreeg bezoek behalve ik, ik moest op kamer zitten, zo alleen, zo eenzaam voelde ik me. Voor me ouders ben ik dood, ben ik een schande en noem maar op, maar ondanks alles kan ik het ze vergeven. Dit is mij lot, nu moet ik alleen verder vechten om gelukkig te worden. Ik denk dat ik vrijwilligerswerk ga doen 2 keer in de week ofzo. Ik kom er wel met tranen, bloed en zweet, maar ik zal er komen. Hoe ik het ook wen of keer, volgens justitie, politie ben ik een crimineel of ik nou wil of niet. voor hen zal ik het altijd blijven. 1 ding weet ik zeker ik moet vechten om gelukkig te worden en ik moet de strijd zeker niet opgeven. ik beging bij het beging en uiteindelijk zullen er 2 wegens zijn of ik wordt gelukkig of ik wordt para (gek). Dat eerste moet het worden.
just a girl with a storry (21) | 9 mei 2009, 00:49 uur
Dag just a girl with a storry, Ik ben een vrouw van 46 jaar.Heb zelf twee kinderen.van 19 en 24jaar Heb jouw verhaal gelezen.Om zo iets op een jonge leeftijd mee te maken.Vind ik erg afschuwelijk. Nogmaals blijf niet in de negatieve energie zitten,zoals wat mensen van je vinden enz…Het aller belangrijkste is dat jij inziet wat er met je is gebeurt.Misschien is het een idee om dat meisje het(slachtoffer)contact met haar op te nemen bijvoorbeeld per brief.Zo kan je beginnen met de eerste verwerking.Neem ook contact op met scholen misschien door jouw verhaal en ervaring kan je jongeren helpen.Die misschien ook dingen meemaken in huis.Schrijf desnoods alles op wat je denkt,wat je voelt.Dat is ook een vorm van therapie.Lieve meid, geef de moed niet op.Er zijn heus wel mensen die van je houden.
kreeft (46) | 10 mei 2009, 13:07 uur
Kijk dame,je bent niet alleen! Jouw positieve kijk op het leven zal een hoop goeds voor je brengen. Het zal niet makkelijk zijn om een begin te maken. Ik wens je succes. And if you need a friend,Then you have one right here.
The One (25) | 12 mei 2009, 00:30 uur
Zoek een GOEDE vriend die je vertrouwd, en die je niet de verkeerde kant opleid. Goede vrienden laten je niet vallen en staan altijd achter je
Sqea (20) | 14 mei 2009, 21:05 uur
Wat mij heel erg belangrijk lijkt is dat je toch professionele hulp zoekt. Daarbij is heel erg belangrijk of het klikt met de hulpverlener. Zoek dan ook naar een persoon die bij jou past. Wees duidelijk waar jij behoefte aan hebt. Als er naar jouw mening vreemde vragen worden gesteld kan je vertellen dat jij het idee hebt dat dit jou niet helpt. Mocht het niet klikken, zoek dan een andere hulpverlener. Het is enorm belangrijk dat er een klik is en dat je het gevoel hebt dat je wordt begrepen. Mijn inziens ie het wel heel erg belangrijk dat je hulp zoekt, want dit lijkt mij een te zware kluif om zelf op te lossen. Het is niet niks wat je hebt meegemaakt. Ik vind het uberhaupt al knap dat je zo sterk bent en nu wat van je leven wilt maken. Heel veel succes en sterkte toegewenst.
Seth | 15 mei 2009, 12:06 uur
echt respect voor jou! als ik jou verhaal lees worden mijn problemen gelijk een stuk minder. nog veel sterkte en geluk!
jorieke (16) | 19 mei 2009, 19:27 uur
Lieve dame, Ik heb echt respect voor jou. Je hebt een hel meegemaakt, maar ondanks dat kijk je er positief tegen aan, respect hoor. Jij bent echt een voorbeeld voor velen. Misschien kun je voorlichting geven op scholen over je gehele verleden. Ondanks alle narigheid in je leven wens ik je heel veel sterkte toe.
Bezoeker (20) | 25 mei 2009, 22:21 uur
Beste just a girl with a storry Ik wet hoe het is om vast tezitten, het si inderdaad moeilijk om na je vrijlating en normaal leven te leiden Je weet niet waar je moet beginnen, iedereen veroordeelt je, weest sterk en deo wta met je diplomaas van gevanegnis. ga daar geoon verdre mee Succes met je leven ik hoop dat alles nog goed met je gaat komen jij ben nog jong
lovelygirl (26) | 29 mei 2009, 23:35 uur
Wat erg voor je. Gelukkig is het goed gekomen met de slachtoffer.
Lievedamen (15) | 11 jun 2009, 23:34 uur
So je hebt je vast heel erg eenzaam gevoeld, ik vind het echt knap van je dat je toch nog een goede kijk op het leven hebt. Je bent er, je staat er en je wilt verder koste wat kost. Dat verdient al een 10. en meid iedereen maakt fouten voor jou is er zeker een tweede kans weggelegd, met zo’n positieve kijk. Groetjes
prinsesje (17) | 13 jul 2009, 23:26 uur
hey meid.
dat is een heel verhaal, je moet vooral de fout niet bij jezelf neer leggen. tenminste niet op de manier zoals je het nu doet.
Oké het is fout wat jij deed, maar je moet bedenken waarom je het deed.
Je gevoelens waren je de baas, de wanhoop was nabij.
Je wilde gewoon weg van alle rottigheid en dit was jouwn enige uitweg.
Voor jou was dit goed, dus accepteer het ook.
Je weet dat het fout was en dat je het niet weer zult doen.
Maar je was nog jong 14 als ik goed gelezen heb.
Je moet hulp zoeken, een psychiater ofzo! Daar hoeven niet alleen gekken naartoe,
het is voor jezlef beter, je moet eerst je gevoelens weer in orde hebben, voordat je uberhaupt iets anders kan doen.
Met deze gevoelens kun je zowiezo niet aan het werk als je enige kans hebt voor werk.
Je kan met je huisarts praten die kan je door verwijzen naar een psychiater,
je kan een penvriendin zoeken, als je niet makkelijk praat.
Je moet het verleden eerst afsluiten voordat je verder kan met het heden.
Er zijn zat mensen die je willen helpen ook met dit verleden,
je moet ze alleen ff tegenkomen en dat doe je niet gauw.
Blijf vechten voor jezelf, op een dag krijg je weer vrienden.
Misschien moet je eerst je eigen gevoelens op de rit hebben dan kan je het afsluiten en dan verder gaan, niet er over praten.
Alleen als je denkt dat je echte vriendschap hebt gevonden praat er dan over,
Ik vertel vrienden ook niet meteen het hele verleden, dat doen je stapje voor stapje.
veel liefs.
Linda. (17) | 5 okt 2009, 18:28 uur
Ik vind dit twee kanten hebben!
Ik heb respect voor jou dat je nu hulp zoekt om er weer bovenop te komen!
En ik vind het echt heel erg klote voor je dat je zo mishandeld ben thuis en in de cel, ik weet inderdaad hoe het is om in de cel te zitten ik heb 1 week gezeten en werd helemaal gestoord daar, en ik had voor niks gezeten, ze dachten dat ze me konden pakken wegens: op heterdaad betrappen met een inbraak, mijn oma woonde daar die met vakantie was, en ik was in dat huis, en de overburen kenden me niet omdat het avond was en in plaats van dat ze even polshoogte kwamen nemen belde ze de politie, dus ik was aangehouden op heterdaad betrapt met inbraak, toen kwam me oma 5 dagen later thuis, en toen was de politie naar haar toegegaan, toen zei mijn oma, ja dat is waarschijnlijk mijn kleindochter geweest die voor de kat kwam zorgen, eten ging pakken voor de kat, de post op kwam ruimen en de plantjes ff water kwam geven..
dus achteraf ook nog voor niks..
MAAR even tips enz.. voor jou! – op papier schrijven wat je denkt, en evt bewaren/ weggooien. – een goede vriend zoeken, die echt van je houd, waar jij van houd, jouw stijl, gewoon jouw nieuwe allesje! – gaan sporten, gewoon gaan doen waar jij van denkt dat je rustig wordt.
Misschien werk zoeken, ( als het lukt in de creditcrisis!)
En geloof mij, ondanks je verleden, kan ja aan werk komen!
Als jij je leven echt wil en ga beteren krijg je een baan, een vriend/man en zal je erachter komen dat het leven meer is dan geslagen worden en dergelijke!
Groetjes & heeeel veel succes meis!
tommy hartjeee (18) | 9 okt 2009, 22:29 uur
hallo
Allereerst wil ik iedereen bedanken voor zijn/haar reactie. Het is alweer bijna een jaar geleden dat ik mijn verhaal met veel pijn in mijn hart heb gedeeld, maar ik voel me wel opgelucht. Hoe het nu met me gaat? Jah ik heb met veel pijn, bloed en zweet hulp gezocht bij een psychiater en psycholoog, mijn verleden heeft veel inpact op me, ik heb nog steeds nachtmerries van alles en voel me nog steeds angstig, maar ik ben een vechter, ik wil niet opgeven, ik moet nog heel veel tranen, bloed en zweet laten vallen voordat ik kan zeggen dat ik gelukkig ben, als dat er ooit van komt, mijn verleden blijft me achtervolgen, maar uiteindelijk zal ik winnen. Met mijn familie heb ik nog steeds geen contact, ondanks alles mis ik ze ontzettend veel, wel moet ik erbij vertellen dat ik laats me broer tegekwam, ik kreeg het benauwd, zweete, het was net of ik een hartaanval kreeg, uit angst bleef ik staan, gelukkig was het er heel erg druk en kon een burger zien dat ik in paniek raakte, me broer lachte me alleen uit en zij in ons ogen besta je allang niet meer, je bent dood sterker nog je hebt nooit bestaan, ik ben daar dagen lang van streek geweest, ik heb mezelf opgesloten thuis, vol woede en pijn, maar het heeft me wel sterker gemaakt.
ik heb een goede vriendin, die van de gevangenis, inmiddels is ze ook vrij en we zien elkaar bijna elke dag, ze begrijpt mij als ik even alleen wil zijn laat ze me, jah raar want ik ben me hele leven alleen geweest, toch heb ik wel eens rust nodig. Ik heb nog geen baan, maar voorlopig moet ik me eerst met het verwerken van me leven bezighouden. Met het slachtoffer heb ik geen contact gezocht, ik durf gewoon niet, ik kan het ook niet, nog niet, wel laf, maar dat moet dan maar. Na de zomervakantie wil ik beginnen met en opleiding op MBO niveau.
Ik hoop dat ooit gelukkig wakker kan worden, vergeten kan ik het niet, maar ik hoop wel dat ik mezelf kan vergeven en dat ik alle ellende kan vergeten. Want door deze ellende schrik ik ook heel erg vaak, vooral op straat, maar 1 ding weet ik zeker ik wil vechten voor me geluk, ik wil ervoor strijden, het is niet makkelijk, maar opgeven zal ik nooit,
afz just a girl with a storry
just a girl wit a storry (21) | 8 feb 2010, 23:01 uur
Beste dame,
Wat een verhaal, wat erg voor je. Ik ben misschien wat laat met me reactie, maar je hebt me echt geraakt met je verhaal, echt dame petje af hoor, je hebt en positieve kijk en daar ga je zeker ver mee komen ik hoop echt dat je die studie gaat volgen en halen dat kan al voor heel erg veel afleiding zorgen. Bovendien leer je er heel erg veel en blijf je je zelf ontwikkelen. Ik vind het zo knap en positief van je, dat je vecht en niet opgeeft je hebt moeilijke jaren achter de rug gehad en je was nog zo jong, maar wees niet getreurd het is voorbij en ik wens je nu hele mooie jaren toe en InschAllah zul je je geluk terugvinden.
Heel erg veel succes in je leven toegewenst
Faatje (24) | 7 mrt 2010, 00:33 uur
Beste just a girl with a storry,
Ik vind het heel erg alemaal voor je maar het slachtoffer heeft ook geleden ik zou als ik jou was op z’n minst sorry tegen haar zege als je niet durft moet je haar gewoon een brief schrijve en alles uitleggen, dat lijkt me egt het beste, want zo kun je het misschien afsluiten rn opnieuw beginne.
wat je ook besluit of doet succes ermee
Nieuweling (16) | 31 mrt 2010, 23:22 uur
