buitengesloten
Hallo Lezers,
Ik wil liever even anoniem blijven, dus mijn naam zeg ik niet.
Ik ben 19 jaar en ik heb een probleem, waar ik al een tijd mee rond zwerf.
Mijn ouders zijn al toen ik 11 was uit elkaar gegaan. Sindsdien is het helemaal misgelopen. Ik liep steeds van de ene ouder naar de andere ouder. Op een gegeven moment kon ik niet meer ergens anders heen. Op een gegeven moment werd ik door 1 van mijn ouders het huis uit gezet. Ik ben toen naar mijn vriend en zijn vader gegaan. mijn vriend heeft nog 2 kleinere broers.
Ik woon hier nu al dik een jaar, maar het wordt op de dag steeds erger. In het begin kon ik goed met hun allemaal, maar op een gegeven moment merkte ik dat er oneerlijk werd gehandeld door vader. zijn broertjes liegen en bedriegen alles zodat mijn vriend iedere keer op zijn kop krijgt en hun met een big smile door kunnen lopen. Ik durf hier ook niet naar vader toe te gaan, want ik ben gewoon bang voor hem. waarom? ik heb genoeg met jongens/oudere mannen meegemaakt, dat ik niet zomaar iemand kan vertrouwen.
ook merk ik dat ze mij hiermee opzadelen. Omdat mijn vriend weer iets 'fouts' heeft gedaan, wordt ik er ook de dupe van. (ik krijg vaak gezeur op mn kop dat ik niks doe, terwijl ik iedere dag de was doe, 1x in de week de badkamer, keuken regelmatig schoonmaken etc. ook moet mijn kostgeld bijna iedere maand omhoog) ik krijg ook NOOIT een compliment van iemand.
Nu blijkt dat hun allemaal (2 broertjes, vader en vriendin van vader) volgende week op vakantie gaan en wij dus maar voor boodschappen moeten zorgen en voor de hond moeten zorgen en dit en dat. Ik vind het redelijk als hun ook vragen of wij mee willen. Dit was dus niet het geval. ik vind het heel oneerlijk hoe het gaat tegen mij en mijn vriend!
kan iemand mij hierbij helpen? ik wordt er namelijk zwaar depressief van. heb een aantal keren geprobeerd om het leven uit te stappen, maar ik kon het niet vanwege mijn vriend. hij is daar dan alleen en ik kan hem niet achterlaten.
WIE KAN MIJ ADVIES GEVEN?!
verdrietige, boze meisje (19) | 8 jul 2011, 13:58 uur
Hey,meid;)
Wat een verhaal zeg!
het enige wat ik jou kan zegge is zoek hulp''
zoals vertel je verhaal aan een goede vriendin,of huisarts hun weten vaak wel raad, dat lucht je ook wel op''
Soms kan het leven inderdaad aan de verre kant liggen!
maar onthoud dat het leven ook iets leuks tebieden heeft je bent trouwens net zo oud als ik en AUB geen zelfmoord plegen dat is geen goede optie daar mee los je niets op!
je voeld je erg eenzaam zo tezien aan de naam van de tietel (buitengesloten)
en meid ik leef met je mee hoe moeilijk het leven ook soms kan zijn onhoud god is altijd bij je''
weetje wat mij kalmeerd?
als ik me niet goed voel dan denk ik aan de mensen in arme landen want hun hebben het erger dan mij zo voel ik me tenminste niet de ergste op de wereld.
Ik hou jou op de hoogte,en meid ook al ken ik je niet je bent fantastisch zoals je bent! probeer je negativiteit van je af tezetten en het leven weer positief op tepakken!
Suc6
Een meid (19) | 8 jul 2011, 20:10 uur
