ik vind het heel rot voor je dat je dat hebt moeten meemaken.. er gebeuren ongelofelijk rotte dingen in de wereld waar we helaas mee te maken krijgen..

ik had eerst een vraagje aan je..
hoe bedoel je precies, spookte haar stem in mijn hoofd?

je vertelt dat je je schuldig voelt en gedachtes hebt dat je misschien iets had kunnen doen.
knoop in je oren dat jij het niet schuld bent!
er gebeuren verschrikkelijke dingen in de wereld..
probeer zoveel mogelijk te denken in het 'hier en nu'.. het heeft geen zin om jezelf de schuld te geven van iets waar je geen grip op hebt..

misschien helpt je het om erover te praten met vertrouwde mensen.. als je merkt dat je jezelf echt blokkeert in het dagelijks leven, raad ik je professionele hulp aan om je verwerkingsproces door te gaan.. sommige dingen kun je niet alleen. zij kunnen je handvaten geven om ermee om te gaan.
dus, dan even naar de huisarts..

verder heb ik nog een tip:
probeer ipv aan de negatieve dingen, te denken aan positieve herinneringen met haar. schrijf ze op, maak foto collages, zoek er teksten bij, als je een beetje iets hebt met beeldende materialen. het hoeft niet mooi te zijn! je hoeft het ook aan niemand te laten zien als je dat niet wilt! het is van jou, jij mag bepalen wat je ermee wilt.
of maak een boekje waarin je iedere dag heel eventjes (bv voor het naar bed gaan) een leuke herinnering opschrijft van dingen die je samen hebt meegemaakt (waarbij zij dus ook heel veel plezier met jou heeft gehad, dat jij ook een echt toevoeging was bij haar leven!).
of maak een soort van 'cadeautje' voor haar, wat je eventueel op de begraafplek/herdenkingsplek kan zetten.
dit kan soms ook helpen met het verwerken ervan.

Ik hoop dat dit je kan helpen.. ik wens je heeeeeel veel sterkte.. en bedenk dat jij ook een super toevoeging was aan haar leven!! die herinneringen zijn nooooooit verloren.

just someone.. (19) | 19 dec 2010, 18:12 uur