ik kan hem niet loslaten … hlp mij aub..
ik ben een meisje van 18 jaar en ik woon in noordholland..
ik heb nu 1,5 jaar een relatie met een surinaamse jongenvan 18 jaar.. en hij en ik klikkken niet zo vanaf het begin.. toch bleef ik vanaf het begin hoop hebben dat het allemaal wel oed kwam.. zijn vadermet wie hij woont, mocht my al niet toen hij aleen mn naam hoorde. hij heeft een hekel aan nederlandrs.. terwijl hy hier wel woont. vanaf het beginm stond dat al heel erg tussen ons in.. en hadden we het moeilijk.. ook is mijn vriend erg gesloten.. en moeielijk te bereiken.. naarmatre we langer bij elkaar bleven kwamer er steeds meer kleine dingen die er op wezen dat hij geen respect voor me had ookal zegt hij van wel.. kleine leugentjes… dingen achterhouden stiekem doen.. allemaal dingen die mij stuk maakten.. ook is ht een paar keer gebeurd.. dat we vochten.. dat begon dan at hij my begon te duwen.. en zelfs 1 x heb ik echt een vuist ontvangen op me gezicht.. en dn had ik het volgens hem zelf verdient// dat was met kerst 2008 .. het is een maadn uit geweest .. in juli.. ik maakte het uit omdat ik het zat was.. hij zette weekende lang zn tyelefoon uit n nam niet meer op.. aleen waneer het hemuit kwam.. het deed me vreselijk veel pyn … en ik hebhemvergeven … toen het uit was.. smeete hij mij egt eng veel om me terug te nemen.. en kon niet zonder mij.. dit dat.. en uiteindelijk heb ik dat gedaan… (ik moet eerlijk bekennen.. dat in de tijd dat het uit ws was er een jongen (25 jaar) die heel lief voor me was en zorgde voor afleiding.. ik kreeg gevoelsn voor hem en hij voor mij.. maar ik was nog zo in de war van mij en me ex… en pas na een maand besefte ik pas dat het uit was… toen heb ik het afgekapt met die niewe jongen.. en dat deed mij ookpyn.. want met hem had ik lol .. hij was zo zo lief.. maar ik vond het eng omdat ik dat niet gewent was… zo kwamik weer bij me ex.. en ik ben iemand die altyd eerlijk is… dus ik vertelde hem eerlijk hoe het zat toen het uit was.. het deed hem pijn maar tog sei hij dat hij me terug wou… nu in oktober.. merk ik dat hij afstandelijk doet.. hij heeft al een paarkeer gesegt dt het uit is.. maar de volgnde dag is het weer oke en gaat hij ervoor.. nog steeds wordt de telefoon in me oor opgehange.. maar toch ikhou vanhem .. we hebben ook wel leuke dinge meegemaakt.. maae nu pas komt zijn pijn omhoog dat ik gwoon met andere jongen omging.. en ik wil hem gwoon niet kwijt. ondanks alles , ik heb nog steeds hoop omdat we nog nooit de kan shebben gehad.. (aleen al met zijn vader sgedoe ) we kunnen niet een sbijhem thuis zijn..) we hebben nooit de kans gehad om samen happy te zijn.. en ja hij heeft een moielijk verleden.. en kan ook best agressief zijn.. ik weet niet meer wat ik moet doen ..praten heeft ook niet zo een zin want krijg aleen onduidelijkheid of hij wilt niet prate.. danheeft hij geen zin.. en ik voel me steeds rotter en begin zo langzamerhand depressief te raken.. wat moet ik nou doen ..???please ik heb echt een steuntje nodig xxxx
meid18 (18) | 7 okt 2009, 12:39 uur
Ik zou je aanraden met hem te praten.
Vertel hem waar je allemaal mee zit en wat er volgens jou zou moeten veranderen zodat jullie samen kunnen blijven. Bijvoorbeeld dat hij duidelijk moet zijn, minder agressief en dat hij niet zo vaak moet zeggen dat het uit is terwijl het de volgende dag wel weer goed is..
Als je dit soort dingen met hem bespreekt en duidelijk maakt, dan is het aan hem de keus of hij wil proberen deze dingen voor jou te veranderen. Misschien werkt het wel.
Hopelijk werkt het voor jullie.
Gewoon Iemand (18) | 13 okt 2009, 21:50 uur
Meid18, ik zou eens goed overwegen of je echt bij deze jongen wilt blijven. Als je echt probeert er voor hem te zijn en je best doet, terwijl je weinig terug krijgt, dan is het misschien niet voorbestemd.
Ook dat hij je geslagen heeft baart mij zorgen. Meestal is dat een groot teken dat je het moet stoppen. Ook al komt het door een moeilijke jeugd of moeilijk verleden, wanneer hij begint met slaan zal hij niet zomaar stoppen: daar is echt professionele hulp voor nodig.
Je kunt met hem proberen te praten, maar als hij dat niet wil valt er verder weinig te doen.
Het is erg vervelend dat zijn vader jou niet mag. Ik heb een soortgelijke situatie meegemaakt. Echter, dit is geen reden om het te stoppen. Als je vriend echt van je houdt en jij van hem, kunnen jullie dat makkelijk overwinnen.
Maar onthoud dat liefde van twee kanten moet komen en niet enkel van een iemand.
Succes,
Eva
Eva (20) | 27 okt 2009, 00:16 uur
dankjewel voor jullie reacties.. we hebben indrdaad gepraat en een korte tijd een pauze gehad.. we zijn weer same// het gaat tot nu toe wel beter.. ik durf het niet snel te zeggen want ik wacht graag af .. heel erg bedankt (K)
meid18 (18) | 28 okt 2009, 22:46 uur
is bijna zelfde wat ik mee maakte alleen ik sloeg me ex niet zal ik ook nooit doen.
is al van 26 juli 2010 uit 27 juli ruzie met der broer gehat.
ik wilde niet zo als me vader zijn maar in t begin van de ruzie zei ze dat ik me vader wel was het heeft me zo geraak dat ik het leven niet meer egt zag zitte ik heb me van kant proberen te maken 30 juli 2010 politie is me achter volgt moe2st de mes weg gooien ze hebben me de handboeien om gedaan ik krijg nu elke dag telefoon van een of ander kritiek balhblah.
ik kan haar niet los laten ook altijd ruzie en al.
maar zei was de eerste meisje die ik gevoelens voor kreeg was toen 16 ben ondertussen 19 jaar.
ik heb veel mee gemaak in me verlden praat nooit over me gevoelens leugens noem maar op.
ik weet ook dat ik verbindings angst heb.
maar zei was me leven.
ik mis haar zo veel dat ik soms nog huil dat ze niet bij me is
wat ik dach niet kwijt kon raken ben ik kwijt geraak.
als iemand un tip voor mij heeft zou ik het graag willen weten.
en als je meer info wil weten wat er uis gebeurd om beter te snappen hoe en wat de beste voor me is hier is me e-mail adtres *****
(Op Hulpmix.nl worden helaas geen persoonlijke gegevens geplaatst vandaar dat je emailadres is verwijderd. Jullie kunnen via het forum contact met elkaar onderhouden)
lonely american (19) | 31 jul 2010, 16:15 uur
Ik raad je aan om met haar openhartig hierover te praten als je nog contact hebt soms of nog kan krijgen met haar. Anders zou je het voor jezelf in een brief kunnen schrijven en ook eventueel die brief aan haar geven.
En dan bedoel ik zonder leugens maar openlijk zoals je hier ook doet. Over je bindingsangst en dat je eerder een leugentje vertelde dan je gevoelens blootgeven.
Ook raad ik je aan om nooit meer aan zelfmoord te denken maar eerder te denken : als er 1 deur gesloten is, zijn er anderen weer open. al is dat nog zo moeilijk wanneer je er geen gat meer inziet. Maar weet dan : je bent en kunt meer dan je zelf denkt!
Annie (49) | 17 aug 2010, 22:17 uur
Zo dat is een hele verhaal zeg. Ik herken mijn eigen er heel goed in. Ik wens je alle geluk van de wereld toe. Maar met hem gaat het misschien niet lukken. Jullie hebben te veel meegemaakt. Je moet je vriend observeren. Kijken naar zijn karakter. Soms kan je van iemand houden en erin blijven hangen, ondanks die anderen heel slecht voor je is.
Een vos verliest zijn haren maar niet zijn streken. Ik hoop dat je ogen opengaan en hem ziet zoals hij is. Misschien heeft hij zijn streken wel verloren. Straks ben je jaren verder en dan bedenk je, je dat je toen en toen weg van hem kon gaan maar het niet deed. Het leven is te mooi om het te vergooien aan 1 persoon. Hopelijk is hij echt verandert. Zoniet de wereld staat voor je open.
Ik hoop alleen niet voor je dat je straks naar een blijf van mijn lijf huis moet als je kinderen hebt..... en toch zijn het vrouwen die later weer naar hun man gaan terwijl ze ellende hebben meegemaakt en dan begint het van vooraan.
Ik hou van rust. Rust in een relatie is belangrijk. Je bent niet zijn moeder. Hij moet je op handen dragen en lief voor je zijn. Jij uiteraard ook.............. Een gelijkwaardige relatie houd langer stand. Hopelijk heeft hij van zijn fouten geleerd.
Groetjes, iemand die het met je meent..............
reactie (47) | 17 nov 2010, 13:05 uur
Beste meid18,
Sow, dat is een heel verhaal zeg.. ik begrijp dat je het er moeilijk mee hebt, aangezien het op meerdere vlakken moeilijke situaties zijn.
ik vind het sterk van je dat je je verhaal durft te delen!
het is goed om hulp te vragen. je kunt niet altijd alles in je uppie oplossen.
je hebt in ieder geval wel een doorzettings vermogen, dat is ook iets goeds. niet meteen alles opgeven!
Ik herken je situatie ook wel, met name de agressiviteit/ruzie (en dat hij ook nog eens zegt dat je het verdient), dat het lijkt alsof je geen duidelijkheid krijgt van hem wat hij wil (dan is t goed, dan wil hij het weer uit hebben), het geruzie, en bij mij wil mijn moeder miijn vriend nooit meer zien, hij is hier ook boos om.
ik heb het idee dat je het moeilijk vind om een besluit te maken in wat je wil.. het is ook moeilijk! je houd van iemand maar er gebeuren dingen die je niet gelukkig maken..
wat je misschien kan helpen, is jezelf afvragen wat precies de dingen zijn waarop jullie botsen. Uit welke normen en waarden komt het vandaan? verschillen jullie hier erg in? en zo ja, in wat precies?dan kun je je afvragen wat je hier zelf in wil en kan veranderen.
ook kun je in je achterhoofd houden wat je graag van hem anders zou zien. dit kun je alleen naar hem uitspreken en hij is de enige die zelf kan bepalen of hij hier iets aan wil of kan doen. sommige dingen kunnen mensen niet aan zichzelf veranderen.. en dat moet je accepteren of je moet ervan weggaan, denk ik. als jij er niet gelukkig van word.
het lijkt mij in ieder geval dat hij ook sterk twijfelt, aangezien hij dan zegt dat het uit is en het dan weer goed maakt. ergens zit dus bij hem iets wat zich bindt aan jou (dus de hoop is nog niet op!), maar ook iets waaraan hij erg twijfelt (hierbij kun je kijken of er aan te werken valt of niet). het is belangrijk dat hij dit ook uitspreekt naar jou toe, zodat jij weet waarover hij twijfelt.
probeer hierover te praten met je vriend als je je zelf ook rustig voelt en een beetje weet waar je het over wilt hebben en waar je naartoe wilt (als je wilt dat het meteen goed is, dat is een te groot doel wat je je stelt, wel kun je je als doel stellen dat jullie elkaar begrijpen en elkaar respecteren en even samen 'down to earth' komen zonder ruzie te hebben. goed naar elkaar luisteren, elkaar vragen stellen, zodat je duidelijk krijgt hoe hij zich voelt.).
ik weet niet hoe vaak jullie elkaar zien maar... misschien is het ook goed om even rustig aan te doen. en misschien maar een avondje in de week af te spreken voor een tijd. zo verlies je elkaar neit uit het oog, en kun je toch voelen hoe het is om bij elkaar te zijn, en je weet zeker dat jullie elkaar niet teveel op elkaars lip zitten en dat je je daarom gaat irriteren aan elkaar. en verder ook niet constant contact te hebben via sms/msn enzo. zo krijg je allebei ook rust, en heb je zelf ook tijd om je te concentreren op andere dingen of op vrienden en vriendinnen.
fouten maakt iedereen in een relatie.. kijk alleen goed of dingen veranderbaar zijn of niet. soms willen mensen iets niet veranderen. maar soms kunnen ze het ook gewoon niet. bepaal voor jezelf waar jouw grenzen liggen, wat jou gelukkig maakt en wat je voor lief kunt nemen.
een relatie is geven en nemen.. maar dan wel 50-50!
groetjes van een meisje die zichzelf in jou herkent..
just someone.. (19) | 19 dec 2010, 18:01 uur
Oke, voor mij is dit een duidelijk geval.
Deze jonge houd je voor het lijntje, en gebruikt je.
Niemand, maar ook niemand die echt van een ander kan houden, slaat een ander.
Niemand, maar dan ook niemand, die je voorliegt, houd echt van je. Hoe meer ze het dan zeggen hoe meer ze liegen, gewoon hun ego en niet hun hart.
Je hoeft je niet onderdanig te gedragen en af te wachten tot je hoop uitkomt. Dat het niet klikte vanaf het begin, prima, dan weet je gelijk dat het niet goed is.
Ooit had ik een vriend die mij manipuleerde, ik voelde aan dat hij een moeilijke jeugd had. Ik had bijna medelijden met hem. Ik snapte waarom hij allemaal dingen deed zoals liegen. Toch heb ik hem gedumpt, want het is mijn shit niet.
Shit die hij wel allemaal over mij heengegooid had.
En zolang je bij hem blijft, kan hij je dingen beloven maar die gaat hij niet waarmaken want hij kijkt geen eens naar zichzelf. Hij vind het gewoon fijnvoor zn ego dat hij het op jou kan gooien, zodat jij medelijden met hem krijgt.
Ik herken dit meteen, dit heb ik ook gehad, niet zo extreem maar toch. Je kunt niet samen happy zijn, dus ga nou alsjeblieft niet wachten tot dat ene moment komt. Want die jongen blijft hetzelfde waarneer jij hem geeft wat zijn ego nodig heeft; een speelballetje. Het lijkt wel of er bij jou een elastiekje om zit; hij gooit je en jij komt terug.
Het is allemaal hard gezegd, maar als je dit leest kun je twee dingen doen; snappen wat ik zeg OF nog meer in hem verplaatsen en jezelf vergeten.
Wat denk jij?
Holly (21) | 24 aug 2011, 22:50 uur
