Ik heb dit gevoel ook, vooral als ik naar de tandarts moet ofzo, ik weet dat er niets gebeurd, maar toch ik die gevoelens ook wie jij hebt! ik weet dat het rot is en het is moeilijk om hier met iemand over te praten, want niet veel mensen hebben dit gevoel. wat ik meestal doe is; ik neem altijd iemand mee als ik ergens heen gaa! maakt niet uit wie het is, mijn vriendin, mijn zusje of mijn moeder. daardoor voel ik me een stuk beterder in. En wat je verder kan doen weet ik echt niet, als ik het weet laat ik het wel weten.

ezraa (18) | 1 jun 2008, 18:53 uur

nou het is wel een geruststelling dat ik weet dat ik niet de enige ben met dit ‘‘probleem’‘ !!!! ik kan alleen niet iemand mee nemen, heb geen zusjes/broertjes en vaak moet ik gewoon alleen gaan (denk aan werken etc.) hopelijk leren we er gewoon mee ‘leven’ xx

samira (24) | 1 jun 2008, 22:12 uur

Ik begrijp wat je bedoeld meid , heb er zelf ook last van. Precies wat je daarboven beschreven hebt. Ik heb dat met mijn stage ik ga met erge tegenzin daar naar toe. terwijl als je het zo bekijkt het niet zo erg is daar , ik heb steeds het gevoel stel je voor ze geven me een moeilijke taak die ik niet kan uitvoeren etc. of dat ik slecht word beoordeeld ik ben daar heel erg bang voor dat ik vaak de dag of dagen voor dat ik naar mijn stage mij heel depri en terug getrokken voel. Ik wil er graag iets aan doen en weten waarom ik zo bang ben om naar mijn stage te gaan. Maar zou niet weten waar ik beginnen moet. XX

Sanae (19) | 3 jun 2008, 20:06 uur

heey Samira. Ik heb precies wat jij ook hebt. Ik ben supergebekt en ik kan mezelf geweldig beschermen, maar ik ben voor alles zenuwachtig. Dan heb ik zown een ongelooflijke tinteling in mijn buik, waardoor ik helemaal misselijk wordt en nergens meer heen wil gaan. Tegenwoordig ben ik superbang. Als iemand anders schrikt dn schrik ik nog tien keer erger van zijn/haar schrik. IK durf ook niet alleen naar de winkels, ook niet als ik snel een boodschap moet halen. Ik probeer altijd iemand mee te nemen. Ik weet eerlijk gezegd niet waardoor dit komt en hoe je ervan af komt, maar wat ik bij mezelf heb gemerkt, dat me dn heel erg bezig moet houden. Als ik naar de dokter ga dan doe ik altijd wat lezen, want ik houd et anders echt niet vol! Ik zou zelf ook graag weten waardoor dit gedrag veroorzaakt is en ik hoop dt je er snel vanaf bent! kusj

confused (17) | 4 jun 2008, 12:48 uur

hey lieverds!! ik hoop dat jullie er gauw vanaf komen (incl. ik) het is idd een vreselijk gevoel. En wat CONFUSED schrijft, precies hetzelfde als bij mij!!!! heel raar, sobhannallah… deze dagen gaat het weer wat beter, hemdl…. gair inchallah!

samira | 9 jun 2008, 21:32 uur

Dag allemaal, Wat erg allemaal, onzekerheid heb ik ook maar echte angst niet (bv. om naar de supermarkt te gaan e.d.) Het lijkt me heel belangrijk zeker als je echt last begint te krijgen van angst om dit eens te bespreken met je huisarts of eventueel naar het maatschappelijk werk / psycholoog te gaan. Deze kan samen met jou kijken wat je hieraan kan doen. Zonder je hele leven open te hoeven leggen! Zij hebben hier ervaring mee.

george (21) | 10 jun 2008, 10:49 uur

Ik heb ‘hier’ ook last van.. Soms is er een oorzaak aan te wijzen waarom je je zo voelt..Ik heb bijvoorbeeld een fobie. Ik ga momenteel naar een psycholoog, het lucht op om je gevoelens kwijt te kunnen. Maar of het echt helpt weet ik nog niet. Afleiding, zoals al eerder werd genoemd; kletsen met een ander helpt mij wel. Verder is het heel rot en weet ik ook niet zo goed wat te doen. Weet wel dat je niet de enige bent..dat scheelt misschien! Succes ermee allemaal.

regina. (19) | 11 jun 2008, 19:13 uur

dat is t m nou juist, ik durf er met niemand over te praten! bang dat ik voor schijterd/gekkerd word verklaard… het woordje psycholoog bezorgt me al angst, laatstaan dat ik er heen moet! zou t te maken hebben met mijn jeugd?

samira | 12 jun 2008, 19:40 uur

Haai Samira, Ik val niet in de leeftijdsgroep, ik ben namelijk een stukje ouder. Ik vind het super dat je dit onderwerp aanhaalt. Heel veel mensen, jong en oud, (her-)kennen dit gevoel. Zelfs de mensen die jou als antwoord geven, ach jij? nee toch, weten exact wat je bedoelt. Laat het maar gewoon gebeuren en maak er geen big deal van. Je zal zien dat het dan voor jou een acceptatie wordt als een stukje van je leven. Het wordt dan ook minder vervelend. Gaat het weg? Geen idee, het wordt wel milder. Ik wens je succes.

lotgenoot (iets ouder) | 2 nov 2008, 13:10 uur

heey Samira, Ik heb precies het gevoel wat jij beschrijft.. Vooral nu ik zit in mijn examenjaarr, en elke dag dat ik naar school ga heb ik zoiets van waarom ga ik eigenlijk, ik haal mijn diploma toch niet! En als ik weer thuis ben heb ik het gevoel van zo erg was het toch ook weer niet. En dan komt de toetsweek eraan, maak ik mezelf helemaal ziek, letterlijk met overgeven, koorts hebben enzovoorts. Ik zou je graag willen helpen om dit gevoel te laten verdwijnen, maar zoals je kunt lezen.. heb ik hetzelfde probleem en sta ik er op dit moment ook machteloos tegenover. Ik wens je veel sterkte en hoop insallah dat alles goed komt! Gr, Firdevs

Firdevs (17) | 8 nov 2008, 21:39 uur

ik begrijp wat je bedoelt maar bij mij is het echt buikpijn en zo ik moet over 2 dagen afrijden. ik zit er zo mee ik ben namelijk al 2 keer gezakt daar was het echt extreem echt dat ik mijn hart voel kloppen.

rijbewijs (23) | 22 dec 2008, 22:14 uur

Heey ik heb er ook last van. je bent gewoon bang dat er iets foutgaat. je ligt in je bed en je bedenkt de ergste dingen zo erg allemaal dat je de hele nacht van te voren niet kunt slapen. en bijvoorbeeld ook lichamelijke klachten krijgt : buikpijn of hoofdpijn. en je zweet soms heel erg en trilt en misselijk. ik moet morgen ook voor de 1e keer naar stage en ik ben heel zenuwachtig nu. kan ook echt niet in slaap komen. je word er echt gek van, maar het hoort bij me dus . het is minder geworden met de jaren. Gr JC

JC (18) | 26 jan 2009, 00:02 uur

ik zit met het zelfde als jou. heb ook overal zenuwen voor. ben een jongen van 24 en ben normaal niet echt een watje maar zodra ik iets moet word ik vet zenuwachtig. het komt ook een grotendeels doordat mijn zelfvertrouwen vet laag is. ik heb een baas die vaak boos is en daardoor ben ik zelfs al zenuwachtig als ik hem vrij moet vragen of zo iets en voor de tandarts en het afrijden was ook bij mij een drama. niet slapen en beroerd zijn van de zenuwen. en niet eten. zodra ik met het afrijden een foutje maakte waren de zenuwen over. dan had ik al zoiets van heb het toch niet gehaald. mij rijinstructeur zei ik snap er niks van als je afrijd ben je zo gespannen dat je niks goed meer kunt doen. vaak stoeprandje meepikken of zo iets. en tandarts is ook vet drama heb 2 weken van tevoren al zenuwen als ik de datum weet. ik bel altijd en vraag dan of ik zo snel mogelijk kan komen. maar heeft niemand hier een oplossing voor wand lees nu dat veel mensen dit hebben maar enege oplossingen kan ik niet echt vinden zou er heel graag af willen maar weet echt niet hoe

reinder (24) | 23 feb 2009, 18:36 uur

ik heb dit ook. als ik uit wil gaan ofzo …ik wil wel..maar dan dat gevoel, dat ik niet sterk ben, totaal geen zelfvertrouwen meer en ook trillen en buik gevoel. door dat gevoel heb ik veel leuke dignen overgeslagen

jook12 (21) | 4 apr 2009, 16:31 uur

Hallo, ik heb ook zo’n probleem. Ik ben ook enorm zenuwachtig bijvoorbeeld wanneer ik naar school ga. Als ik voor klas een vraag moet voorlezen of een rollenspel/presentatie moet geven. Soms heb ik de nijging om bijvoorbeeld niet te gaan naar een vak. Dan denk ik bij me zelf van dat kan ook weer niet. Ik weet echt niet wat ik moet doen. Ik had een pilletjes gekocht, maar het hielp niet, toen ben ik naar de huisarts gegaan en die zei als het je leven belemmert moet je terug komen, dan gaan we er nog dieper op in. Maar ik durf alleen niet, ik ben bang dat hij me naar een pyscholoog stuurt. Als ik het naam al hoor ben ik bang. Ik kijk ook regelmatig op internet sites, maar ik kan er niks uithalen.

leyla (18) | 12 mei 2009, 12:38 uur

hoi Ik herken me in wat jullie allemaal zeggen. Vooral wat leyla zegt. Angst hebben om de kleinste dingen. Ik heb selectief mutisme. Misschien hoort deze angst hierbij. Ik weet het niet

flower (17) | 15 mei 2009, 16:55 uur

Dag allemaal, uit ervaring kan ik vertellen dat je over angst heen kan komen en dat je met zenuwen kan leren omgaan. Allereerst wil ik zeggen dat een psycholoog hierbij kan helpen. Psycholoog klinkt altijd zo zwaar, maar in feite is het iemand die je helpt nadenken over een oplossing voor je “probleem”. Je gaat samen zoeken naar een manier hoe jij hier het beste mee om kan gaan of hoe je het kan oplossen. Dat lijkt mij juist in bovenstaande gevallen heel fijn. Als je er zelf niet uit komt, dan kan een psycholoog jou helpen. Schaam je dus vooral niet om naar een psycholoog te gaan. Naar mijn mening is er niks beters, dan te werken aan jezelf en te zorgen dat jij gelukkig wordt! Mijn advies: Als het je zodanig in de weg zit dat je sociale leven er onder gaat lijden, dan zou ik zeker met een psycholoog gaan onderzoeken hoe je dit zou kunnen oplossen of hoe je om kan leren gaan met spanning. Hierbij wat tips: 1. Breng je angsten in kaart. Je bent vast niet overal bang voor. Het kan heel verhelderent zijn om eens te kijken waar je nou eigenlijk echt bang voor bent. 2. Accepteer je angsten voordat je ze gaat oplossen. Angsten los je niet op door ze dom te vinden of raar. Jij hebt deze angst op dit moment en dat hoort blijkbaar bij jou. Iedereen heeft angsten, de 1 meer dan anderen, maar je bent zeker niet de enige! 3. Ga onderzoeken wat je eventueel tegen jouw angsten kunt doen. Lees boeken, bezoek websites (zoals deze) of praat met vrienden/vriendinnen over je angst (iemand die hier open voor staat). Ga op onderzoek uit. 4. Als je zelf aan je angsten wilt werken, overdrijf dan niet. Pak het stap voor stap aan. Ga niet meteen een busreis plannen van 100km als je angstig bent om in de bus te reizen, maar pak eerst 1 halte. Ik noem maar even een voorbeeld. Ik hoop dat jullie hier wat aan hebben. Veel succes en sterkte!

Seth | 15 mei 2009, 20:01 uur

Nou meid, ik heb zelf soms ook weleens zo iets gehad, vooral op school om voor de klas te staan open dagen etc. je moet je van te voren niet bedenken wat er gaat gebeuren, of het gevoel dat je krijgt, praat er bijvoorbeeld met je moeder over, of iemand anders die je zo juist vertrouwt, zo niet, als dat niet helpt, of geen zin heeft, kan je misschien naar een psychiater gaan, die kan je dan gaan helpen, en jou van het probleem af te lossen, of je kan ook aan yoga doen, goed voor je imago, en het ontspant, hopelijk zijn dit wel goeie tips, Groetjes Anoniempje

Anoniempje (15) | 16 mei 2009, 01:54 uur

Lieve allemaal, zelf ben ik ook veel zenuwachtig en dat kan lastig zijn, want ik studeer aan een opleiding (bijna afgestudeerd) waar ik regelmatig op het podium sta. Ik heb vorig jaar een essay geschreven over podiumvrees, maar de tips die erin staan, kunnen wellicht ook helpen voor als je niet op het podium hoeft te staan, maar toch zenuwachtig bent. Hopelijk helpt het een beetje.. Hieronder een deel eruit: Tips &Trucs Het is helemaal niet slecht om zenuwachtig te zijn, want als je gespannen bent, maak je minder snel fouten en ben je veel scherper. Maar naarmate je meer zenuwen krijgt, werken ze averechts. Je voelt je hart racen, bent je te bewust van je lichaam en voelt je ongemakkelijk worden. Je gedachtes gaan met je op de loop en je raakt afgeleid. Vandaar een aantal tips & trucs tégen de zenuwen: Voorbereiding Doing your best is more important than being the best. (Zig Ziglar) * Goede voorbereiding is het halve werk; het geeft veel meer rust en minder stress * Stel duidelijke doelen en richt je op taak voor taak, niet allemaal tegelijk * Veel oefenen, juist ook voor publiek (bijvoorbeeld voor je ouders of vrienden) * Jezelf opnemen en naluisteren * Kleding dragen waar je je lekker en ontspannen in voelt * Wees er niet tot het laatste moment mee bezig, maar neem ook rust * Zorg dat je niet voor verrassingen komt te staan en regel dat alles klaar staat * Oefen ook op het moment dat je zenuwen voelt, dan wen je eraan en overkomt het je niet * Pas op met contact met andere zenuwachtige mensen (ik!) die jou weer zenuwachtig kunnen maken Ontspanning It takes 112 muscles to frown and only 13 to smile. (Onbekend) * Diep in- en uitademen om rustig te worden (ook voor je opmoet) * Een kwartier voor opkomst mediteren * Ga op tijd slapen en ga de volgende ochtend niet gehaast weg * Luister naar prettige muziek onderweg en leid jezelf af door op je omgeving te letten * Stretchoefeningen om je lichaam warm te maken (vergeet je gezicht niet) * Goed inzingen om de stem warm te maken * Seks hebben (als je die optie hebt), is ook erg ontspannend * Vermijd teveel oppeppende middelen zoals koffie en chocola. Teveel cafeïne kan je onrustig maken. * Voor echte zenuwpezen is het wellicht slim om aan meditatie, yoga, Pilates of Tai Chi te gaan doen. Gedachtentraining Man is what he believes. (Anton Tsjechov) * Je zit in een leerproces, daarom is het niet erg als iets een keer niet lukt * Denk eraan dat het heel normaal is om zenuwachtig te zijn, soms brengt die gedachte wat rust. * Positieve gedachten herhalen: – Ik heb controle over wat ik doe – Ik beleef plezier aan wat ik doe – Ik heb vertrouwen in wat ik doe – Ik heb er zin in * Niet proberen na te denken over het verleden of de toekomst, maar in het heden blijven, bijvoorbeeld door je gedachten te sturen naar bovenstaande zinnen * Glimlachen (hierdoor ontspan je je gezichtsspieren, maar ook je uitstraling) * Sommigen helpt het om te denken aan hongersnood en oorlog en dan te zeggen tegen zichzelf: Waar maak ik me druk om? Ik heb zoveel mogelijkheden en anderen hebben honger! Dit helpt misschien, omdat je jezelf dan een stuk minder belangrijk maakt. * Eenmaal op het podium: negeer je zenuwen niet, maar zet ze juist in en accepteer dat ze er zijn. Middelen * Pas op met middelen uit de reguliere geneeskunde, deze zijn vaak veel te zwaar * Kies liever homeophatische middelen. Deze houden de geest helder en haalt je creativiteit niet onderuit. Je kunt van de verschillende kruiden thee maken, in bad of onder de douche gaan, maar sommigen zijn ook in pilvorm te krijgen. Lees wel goed de bijsluiter, vaak moet je deze middelen een paar dagen innemen voor ze goed werken. * Rescue-druppels van de Bachbloesem-remedie * Melisse is kalmerend en opwekkend, het is een stokoud middel tegen overspannen zenuwen. * Valeriaan werkt kalm en slaapverwekkend. Ook als pillen te krijgen onder de naam ‘Valdisper’. * St. Janskruid is een heel oud middel tegen slapeloosheid en depressieve toestanden. Alleen mensen die reguliere medicijnen gebruiken, kunnen dit kruid beter links laten liggen. * Tijm werkt hoofdzakelijk voor de luchtwegen en zenuwen. Goed om als olie op je borst te smeren. Hoe kun je het beste omgaan met podiumvrees? Dat is de hoofdvraag van mijn essay. Mijn conclusie is dat de beste manier om ermee om te gaan is om het te leren accepteren. Het is nou eenmaal iets wat bij het vak hoort en te pas of te onpas zal verschijnen. Natuurlijk zijn er veel dingen die je kan doen om het te verminderen, of die je helpen rustig te maken, maar een echt pasklare oplossing is er niet. Voor mij is dit een eye opener. De verhitte zoektocht naar dé manier die voor mij werkt om niet meer zenuwachtig te zijn, heb ik nooit gevonden. De ene keer ben ik veel zenuwachtiger dan de andere keer, maar het zoeken naar een manier om het te laten verdwijnen of verminderen, maakt het alleen maar erger. Ik denk dat ik daar veel aan heb in de toekomst. Ik denk zelfs dat die acceptatie tot mooie dingen op het podium kan leiden. Door je zenuwen in de armen te sluiten, stel je je veel kwetsbaarder en opener op en geef je het publiek veel meer om te zien, dan wanneer je een deel van jezelf probeert te negeren. Je kunt je gevoel meer in het spel proberen te leggen en daar hoort podiumvrees ook bij. Nog een laatste quote die ik gekregen heb van een docent, waaruit blijkt dat zelfs de grootste kunstenaars er wel eens last van hebben: In een Albee-productie waarin een bekende actrice en ik samenspeelden, gebeurde het avond aan avond dat ik haar (de grande dame van het toneel, met al haar ervaring) letterlijk op moest duwen omdat ze niet durfde. Als we het dan over zenuwen hadden, zei ze me wel eens: “Ach kind, leg je er nou maar bij neer; het wordt met de jaren alleen maar erger. Ik heb er vrede mee gesloten. Ik mis het zelfs als ik niet zenuwachtig ben… daar kan ik dan weer zenuwachtig van worden.” Succes allemaal! Groet, Louise

Louise (22) | 19 jun 2009, 23:54 uur

vakantie is voorbij en ik heb dat gevoel ook en ik weet ook niet wat ik moet doen maar gewn niet aan denken helpt ook maar dan plotseling denk je er opeens aan hoe dat komt weet ik nie school is een plaats waar je ieder jaar naar toe gaat waar je je. vrienden terug ziet opnieuw dat gebeurt ieder jaar het is een deel van ons leven en daar kunnen we niks aan doen we moeten school niet zien als een probleem maar als een hulpmiddel we moeten positief denken van het lukt, het is zo over. niet van het gaat niet lukken en hoelang gaat het duren. we kunnen er niks aan doen aan het feit dat we ieder jaar naar school moeten wat ik wil zeggen is denk eens positief aan school kijk naar de mensen in afrika die zo graag in onze schoenen willen zitten die graag naar school willen gaan zodat ze iets kunnen bereiken je moet altijd een doel hebben.als je kon kiezen tussen een arbeider die koelkasten maakt of de baas zijn van de arbeider die de koelkasten maakt wat zou je kiezen. ik hoop dat jullie hier iets aan hebben gr

ldriss (15) | 25 aug 2009, 15:05 uur

Hey Samira,

Ik heb dat ook heel erg. Allen heb ik het dan bij toetsen of ik iemand leuk vind. En ik ben ook zoals jou niemand verwacht het van me. Ik was vroeger een bruutaaltje, duurfde alles en had ook me woorden klaarstaan. Nu is dat wel wat minder gewoorden niet door de faalangst ofzo maar omdat ik denk dat mensen dan raar over mij gaan denken en dat is ook zo omdat ze bij me thuis best een neagtief beeld over mij hebben. Het is altijd van jij bent niet goed blabla en waarom moet jij zo zijn. Ik heb hier wel mee leren leven hoor. Alleen is mij angst voor toetsen pas echt gekomen op het middelbaar. Ik wil heel graag goed presteren alleen lukt dta altijd niet. Maar wat je moet doen is gewoon eerst bij jezelf denken van het gaat me wel lukken ik kom er weldoorheen. Ik help me zelf en ik kan trots zijn op me zelf jullie zien mij maar als hoe jullie mij willen zien ik ben wie ik ben en dat is Samira klaar. Je mag best eens bang zijn hoor jij hebt ook gevoelend je bent ook maar een mens. Zorg er wel voor dat je die brutaliteit een beetje weg laat vallen want dta is inderdaad een schild. Een masker waar achter je de echte Samira verbercht. Ik merk dat bij me zelf namelijk. En plak anders een briefje op je spiegel Ik ben wie ik ben en ik ga er tegenaan als je dat elke morgen doet als je even naar je zelf kijkt dan vergroot je je zelfvertrouwen wel hoor. Zorg er gewoon voor dat je wel dat zakelijk gesprek aan gaat en de tandarts binnen stapt bijv. En wees open tegen de mensen om je heen laat gewoon zzien dat jeniet altijd een groot meisje bent want hier is niets mis mee. Ga dingen die je niet durft of een raar gevoel bij hebt gewoon zien als een uitdaging! denk bijje zelf als ik dat niet doe komt het nooit goed dan gaat het me nooit lukken om me vreemde gevoelens weg te krijgen. Ik xou het ook wel leuk vinden als je jou reactie op de tips geeft die de mensen voor je hebben achter gelaten Veel succes want je lijkt wel beetje op mij en het lukt mij ook beetje bij beetje om er over heen te komen

Noordafrikaantjé (14) | 11 sep 2009, 20:02 uur

hej meid,
wat kan ik me toch precies relateren aan jou verhaal.
bij mij was het dat ik vroeger een grote bek had, ik was heel vrolijk, druk, spontaan, grappig. ik leefde van dag tot dag.
ik was niet echt zenuwachtig voor iets. maar ik kampte tegelijkertijd wel weer met een depressie, en onzekerheid.
heel dubbel dus.
het is helemaal omgeslagen, ben heel stil, vreselijk zenuwachtig voor alles en nog wat.
maar ik ben erachter gekomen dat ik zo zenuwachtig ben, omdat ik verwachtingen schep!, ik stel me voor hoe het tijdens die situatie gaat verlopen, soms wil ik een topindruk maken, wil ik dat het goed verloopt, en dan wordt ik zenuwachtig!
mischien helpt het dus om er gewoon niet aan te denken, om jezelf bezig te houden, je ziet vanzelf wel hoe het gaat wanneer je naar de tandarts gaat, de dokter, je vriendin, werk of school.

meidvan17 (17) | 20 sep 2009, 18:42 uur

zit je nog op school ?
dan heb ik een hele goeie tip voor je .
bij ons zit er ook iemand in de klas die faalangst heeftt.
en die had gevraagt of ze faalangstraning kon krijgen en dat mocht en bij ons doen ze dan elke dinsdag het 6de uur 1 uur lang zoon faalangsttraning doen. ;)

x

LiboMemberrr (13) | 28 nov 2009, 11:13 uur

Ik herken mezelf in jullie verhalen.
Ik heb dat gevoel ook heel erg. Ik word altijd heel erg zenuwachitg als ik ergens heen moet, zoals werk, school…dan kan ik s’avonds niet slapen en heb ik een heel naar gevoel. Want ik ben altijd bang om iets fout te doen etc. Dit gevoel heb ik al jaren. Ik denk altijd dat ik de enige ben. Dit gevoel maakt mijn leven zo moeilijk, omdat ik niks meer wil doen. Ik wil dit gevoel niet hebben. Ik weet niet wat ik er aan kan doen. :(

Angel (24) | 4 dec 2009, 22:59 uur

Hallo Samira,

Het is heel erg vervelend voor je, maar wel goed dat jij daarbij stil staat. Misschien is het toch goed om met een vertrouwd persoon erover te praten, wel iemand die jou serieus neemt.
Het is niet gek wat er staat ik herken dit zelf ook, maar heb hier geen last meer van.

Hoe vaker je eraan denkt dat er iets zou kunnen gebeuren hoe erger het wordt. Ik zou afleiding zoeken (sporten) en zo vaak mogelijk mijn hart uiten bij iemand die ik vertrouw.

Samira ik neem aan dat jij een moslima bent…

Salaat houdt je verstand helder, en door uit de koraan te lezen of dua’s zal Allah swt je helpen inchaallah, ameen.

Gr. Siham

Siham (21) | 9 dec 2009, 14:59 uur

ik heb hier ook last van vooral als ik naar school met de bus dan krijg ik een raar gevoel en dan gaat mijn buik helemaal door het dollen heen en dan moet ik heel nodig naar de wc en ik weet niet hoe ik dit kan verkomen ik heb hier erg last van

greetzz

anoniempje (17) | 15 mrt 2010, 23:03 uur

Volgens mij heb ik hier ook last van. Ik heb het altijd voor het meetrainen of meevoetballen in een wedstrijd. Want ik zit op voetbal en dan moet je aan het einde van het jaar meetrainen en meevoetballen met een hoger/ouder team. Op het moment dat ik dit typ heb ik het ook, want moet morgen meevoetballen in een wedstrijd. Ik baal hier erg van en zit nu te huilen in bed. Wat kan ik doen om minder zenuwachtig tezijn? Op school heb ik genoeg vrienden en vriendinnen en ben ook helemaal niet onzeker of iets. Het laatste genoemde is vaak een oorzaak van het ‘gevoel’ maar ik ben helemaal niet onzeker. Hoe kan het dan dat ik het ‘gevoel’ toch heb? Gr. 15 jarige jongen

Anoniem (Voetbal angst) (15) | 19 apr 2010, 22:09 uur

ik heb een heel raar gevoel van binnen als ik aan mijn vriendin denk! Ik weet niet precies wat ik voel, maar kan het zijn dat ik haar niet meer leuk vind ofzo, of niet meer verliefd op dr ben? Want ik hou zoveel van haar!
Kan iemand mij A.U.B antwoord geven?

anonymous (17) | 26 apr 2010, 14:53 uur

Hey Samira. Ik ben vandaag voor het eerst opzoek gegaan naar informatie over zenuwachtigheid omdat ik er de laatste tijden steeds vaker mee te maken kreeg. Ik kwam terecht bij jou verhaal en je omschreef precies wat ik ook meemaak en voel.. ik ben echt blij om te zien dat ik niet de enige ben. Meestal kan ik het gevoel best wel goed verbergen en houd ik me rustig, maar van binnen is het echt een chaos. Zelfs van praten met bekende mensen of buren kan ik al totaal in paniek raken ik weet dan niet welke kant ik moet op kijken en voel me heel opgejaagd ofzo.. ik vind het moeilijk om uit te leggen hoe ik me voel maar het is in ieder geval geen prettig gevoel. mijn handen trillen ook vaak als ik in zulke situaties terecht kom en ik weet me dan vaak geen houding te geven. het liefst wil ik op dat moment gewoon dat het zo snel mogelijk is afgelopen en gewoon naar huis toe lekker in mn eentje muziek luisteren ofzo..ik kan er ook niet tegen als mensen me te lang aan kijken ik word er gestresst van. Zoals ik me nu omschrijf kent niemand me.. Het is ook heel wisselvallig de ene keer heb ik dit gevoel helemaal niet bijv bij mensen bij wie ik me prettig voel maar de andere keer heb ik het soms zelfs bij mn beste vriendin ik wil liever ook niet dat mensen het weten dat er zo een grote onzekerheid in me schuilt.. Ik kom meestal zelfs zelfverzekerd over maar eigenlijk is dat helemaal niet zo. Soms heb ik het gevoel dat ik me zelf voor de gek houd omdat ik iemand speel die ik eigenlijk niet ben.. Als mensen wisten hoe ik me echt voelde zouden ze heel anders tegen me aankijken…

Naamloos (17) | 1 mei 2010, 15:05 uur

Hoi allemaal,

Ik heb de verhalen gelezen en ik heb precies het zelfde last van.
Ik ben ook heel zenuwachtig als ik bijv. bijna 3 kwartier moet reizen met de bus.
Ik wordt er erg zenuwachtig van en moet daardoor ook steeds naar t toilet.
Ik ben eigenlijk nu sinds 2 weken wagenziek in de bus, omdat ik 3 a 4 weken geleden erg beroerd ben geweest in de bus.
Ik had ook elke keer veel last van mijn darmen en heb elke keer het gevoel als ik zenuwachtig ben dat ik bijv. of misselijk wordt of dat mij maagzuur omhoog komt.

Ik ben toen na de huisarts gegaan en hij wist mij te vertellen dat ik waarschijnlijk een spastische darm heb.
Niet prettig dus!
Ze kunnen er weinig aan doen en nou gaan ze binnenkort een foto maken van mijn darmen en een kweek testen.

Dus blijft dit te lang aanhouden, ga dan alsjeblieft na de huisarts!
Doe je zelf dat niet te lang aan.

Groetjes!

M (19) | 11 mei 2010, 10:33 uur

hee, ik heb precies wat jij hebt!
maar dan net wat erger..:$
op school, als de les net begonnen is, (10 min ofzo) dan ineens krijg ik heel veel last van mn zenuwen, en begin ik te trillen, krijg ik een raar gevoel in mn buik, en moet ik ‘ineens’ heel erg nodig plassen.. soms, krijg ik het dan ook nog benouwd, een angstaanval, en last van flauwvallen.. zo maar op eens!
ik heb dit ook als ik bepaalde winkels in loop, naar de tandarts ga, huisarts, supermarkt, vakanties, zelfs als ik gewoon naar een vriendin ga!
en ik heb geeeeeeen idee hoe dit kan, en wat ik er aan kan doen..
iemand tips of opmerkingen? ****@live.nl ;)

mariekeevelien (16) | 17 mei 2010, 22:07 uur

Weet je, dat heb ik ook!
Ik ben bang voor niks eigenlijk… Dan zit ik gewoon achter de computer of tv en opeens krijg ik een bange gevoel, dit is volgens mij een vorm van depressie.
Ik weet niet wat je eraan kunt doen, ik denk dat je echt hulp moet gaan zoeken, ik denk dat je dat liever niet wil, maar als je er vanaf komt!!
Succes!

Ikk (13) | 1 jun 2010, 20:25 uur

salaam 3alaikoem

Het lijkt wel of ik dit verhaal getypt heb
Ik heb precies hetzelfde zonder verklaarbare reden in paniek raken, en bij mij wordt er ook grappig over gedaan terwijl je hierdoor niet meer kan functioneren
ik raad je aan veel roqya te luisteren en te bidden dat heeft mij geholpen en inchaAllah jouw ook probeer het zal ik zeggen je wordt er vast kalmer van al krijg je deskundig hulp er is geen verklaarbare reden waarom je je zo voelt problemen moet je bij de kern aanpakken, maar waar is de kern?
Ben ook heel gebekt en deins nergens voor terug dus het is wel vreemd dat er angst op komt in bepaalde situaties maargoed gairr inchaAllah ik wens je het beste.

rayhana (19) | 4 jun 2010, 21:16 uur

Ik herken zoveel van wat jullie allemaal hebben!!… Altijd gebekt en iedereen zegt tegen je dat jij maar moet gaan presenteren omdat je toch nooit zenuwachtig bent!.. maar ze zien niet hoe je me vanbinnen voel! je draagt een masker op! bij mij werd het zo erg dat ik wel 4 paniekaanvallen op een dag had en ook de hele dag zenuwachtig! ik durfde nergens meer heen! er is een cursus ‘geen paniek’ wat bij absoluut geholpen heeft. Je krijg niet voor niks angstklachten! daar moet wat achter zitten. misschien kun je zelf denken waar het aan kan liggen en anders is het verstandig om professionele hulp te gaan zoeken! probeer doelen voor je zelf te stellen. bijv. (over 3 weken kan ik weer alleen naar de supermarkt) als je zenuwachtig word probeer dan diep in te ademen door je neus vanuit je buik en rustig uitademen via je mond. dat is heel moeilijk maar na 10x gaat het helpen. als je het in een ergere mate hebt pak dan een zakje en adem op dezelfde manier alleen hou het zakje voor je neus en je mond! het is zo energievretend die ‘aanvallen’ omdat je niet meer weet wat je moet doen en je je nergens meer op kunt concentreren! ik heb er zelf ook nog steeds last van. en de ene week is het erger als de andere week maar probeer er vooral rustig bij te blijven! iedereen heel veel sterkte ermee!!

Peetj (19) | 8 jun 2010, 10:44 uur

hallo ik heb het gevoel nu ook omdat ik naar een nieuwe school moet iniedergeval denk ik dat ik daar zenuwachtig voor ben en ik weet ook niet wat ik er tegen kan doen maar ik denk maar zo na regen komt zonenschijn maar ik ben erg blij dat ik nu weet dat ik niet de enige ben

loeloe (13) | 30 aug 2010, 20:12 uur

ik heb dat ook en ik weet niet wat ik er aan moet doen

suzan (18) | 6 sep 2010, 11:22 uur

hallo mensen een paar tips:

- bedenk als je iets moet gaan doen wat je spannend vind, bv naar een nieuwe school of vreemde plek, dat er altijd meerdere mensen zijn die zich voelen als jij, het komt zo vaak voor.

-bedenk ook waarom je zenuwachtig bent, is het dat je bang bent wat de mensen van je zullen vinden, heb jij over iedereen gelijk een mening dan? en zoja, spreek jij die gelijk tegen diegene uit? vast niet.

- stel jezelf soms eens kwetsbaar op, dat kan al een grote last zijn die van je schouders valt, zeg bijvoorbeeld voordat je met iemand in gesprek gaat eerlijk dat je nerveus of bang bent, daar is niks ergs aan, ze zullen je alleen maar meer respecteren.

- hou van jezelf, dat is heel belangrijk, misschien wel het belangrijkste, als jij van jezelf houdt heb je al een solide basis, waardoor je je al zekerder zal gaan voelen.

-Lach om je eigen onzekerheid, dat ben jij en daar hou je van, je bent uniek met je eigen goede en slechte kanten, iedereen heeft wel wat, en jij bent onzeker, so what?

Als je het moeilijk vind schrijf dan eens op wat jouw goede en slechte kanten zijn, en ga die onthouden, dat haalt de chaos weg in je hoofd en je leert waar jouw grenzen leggen.

-Schrijf ook voor ieder spannend moment je gedachten en gevoelens op en na ieder spannend moment, leg het naast elkaar, en kijk waar het bij jou steeds misgaat, of misschien viel het achteraf steeds mee, probeer daarvan te leren.

Succes, ik spreek uit ervaring tis niet makkelijk, maar zeker niet onmogelijk, en gezonde spanning blijft altijd.

helpje (20) | 14 sep 2010, 10:18 uur

ik heb dat ook!!!
ik zou met je enige vriendinnen omgaan
en proberen toch te praten
en harder praten dna jij gewend bent.
xx

esther (15) | 17 sep 2010, 14:20 uur

Ik heb deze week 2 spreekbeurten, één in het nederlans en in het engels.
Ik doe het niet graag, ik ben altijd zenuwachtig et ik verspest mijn spreekbeurt daardoor.
Wat moet ik doen om niet zenuwachtig te zijn?
Please S.O.S !

Blackberry*** (15) | 10 okt 2010, 20:08 uur

EEeeej dat is echt kut
mahn dat heb ik ook
ook als ik gewoon naar school ga
en dat had ik gister ook in de avond
ik was aan het trillen ik had het koud
en ik dacht aan dat er iets gaat gebeuren van iets met de wereld bijv. tsunami aardbeving en toen ging ik ff tv kijken en opeens ging ik kotsen ik dacht heee ik vond het echt raar
maar ik moet binnekort auditie doen voor my name is 2011
en daar zit ik ook mee
van ga ik het wel goed doen
want met spreekbeurten moet ik altijd huilen enzo
dat is echt niet leuk ik wil er gewoon van af :S

Randa13 (13) | 19 okt 2010, 13:30 uur

Ik heb het precies op dit moment ook!
Ik ben super zenuwachtig, ik heb helemaal een brok in mijn keel.
Maar ik zou niet weten waarom, het enige wat ik ga doen is vanavond naar de film.
Ik ben super bang dat het een voorgevoel is. Dat er iets gaat gebeuren.

Zenuwpees (14) | 17 nov 2010, 15:13 uur

ik heb er ook last van, als ik ergens naar toe ga waar ik niet vaak kom en dan vooral als ik alleen ben als ik iemand bij me heb is er niks aan de hand, ik ben verlegen maar niet altijd maar wel bij mensen die ik niet ken. ik zit in de derde klas vorig jaar had ik twee vriendinnen waar ik elke dag mee naar school fietste maar die zijn nu naar een hoger niveau dus fietsen we wel samen maar ik moet alleen naar binnen gaan en dan in het fietsenhok word ik heel zenuwachtig en moet ik ineens heel nodig naar de wc.
maar ik zit in de pauze altijd bij een vaste groep en dan krijg ik meestal alle aandacht en heb ik allemaal verhalen en doe ik zo gek als maar kan !

x

nienke. (15) | 23 nov 2010, 17:14 uur

Hee,
Ik heb er ook last van. Ik heb het vooral als ik ergens
heen moet waar veel mensen zijn of mensen waar ik "tegen op kijk". Ik ben bijvoorbeeld niet eens mee geweest om mijn broer zijn diploma op te halen. Ik durfde gewoon niet. Ook als ik een één op één gesprek moet houden met bijvoorbeeld de mentor ofzo dan houd ik het echt niet meer. Maar bij mijn vriendinnen en familie ben ik meestal vrij luidruchtig en zeg ik altijd wel wat. Ik heb het ook wel eens een soort van gezegd maar dan zeggen ze dat ik me niet zo moet aanstellen. Ik vond dat heel irritant en heb er toen verder ook niet meer met iemand over gesproken. Ik dacht dat het gewoon aan mij lag, en nu zocht ik dus even op internet en kwam ik hier op. Ik ben dus niet de enige! Maar ik wordt ook altijd heel snel rood, en dan niet gewoon blozen maar echt mijn hele hoofd is dan knalrood en als mensen dan zeggen 'he je bent rood' wordt ik alleen nog maar roder. Dat vind ik echt heel genant en ik schaam me er ook voor. Ook ben ik bij andere mensen zoals leraren bijvoorbeeld heel erg verlegen, en ook dat ben ik niet bij vrienden en familie.
Maar hier kan ik in ieder geval mijn verhaal even kwijt!
Groetjes!

Anna (14) | 1 jan 2011, 22:09 uur

Hey allemaal,

Zelf herken ik me ook heel goed in jullie verhalen.
Ik ben ook voor de 'stomste' dingen zeunuwachtig en ook al een aantal keer ziek geweest van de zenuwen (overgeven etc.).
Ik ga dan helemaal trillen, weinig eetlust en krijg last van mn maag.
Als ik een wat lichtere vorm van zenuwen heb, dus niet echt last van mijn maag heb, dan wil het bij mij weleens helpen om even een paar keer te springen (wat misschien wel raar klinkt). En het kan ook weleens helpen of even een aantal keer diep in en uit te ademen.

Ik las ook dat iemand schreef dat die dacht dat dit een vorm van een depressie is. Zelf weet ik eigenlijk niet of dat waar is.
Bij depressie kom je meestal uit dat je minder zin in leuke dingen hebt, je somber voelt, stemmingswisselingen, snel geirriteerd, snel gespannen. Maar daarbij komen ook symptomen die bij faalangst voorkomen zoals: snel zenuwen, weinig eetlust, misselijkheid.
Zelf ben ik hetstellende van een depressie, ik zit daarvoor ook in therapie en ik kan je dus zeggen dat het me wel goed doet. Voor mij was de drempel ook hoog, je moet als je last hebt van een depressie ook dan eerst accepteren dat je een probleem hebt die je niet alleen op kunt lossen en dus hulp gaat krijgen.
Ik heb het bij mijn psycholoog nog niet echt gehad over mijn faalangst maar het alweleens laten vallen. Als ik weer therapie heb ga ik dat over faalangst maar meer ter sprake brengen.
Iets wat heel belangrijk is als je in therapie gaat bij een psycholoog is dat het klikt en je jezelf daar op je gemak voelt.

Owja ik gebruik zelf voor de faalangst bach rescue remedy druppels. Het is gemaakt van natuurlijke producten. Wat ik je zeker kan aanraden.

Anoniempje2 (21) | 2 jan 2011, 11:50 uur

meid,
ik heb dat ook altijd
maar je moet zo denken : ik kan het ik doe het en zo moet je er nog meer bedenken elke dag tegen je eigen zeggen dat helpt! en het gewoon doen
je moet het meerdere xeren achter elkaar zeggen want dan voel je je ietsje sterker!
xxxxxxik weet dat het heel moeilijk is maar just try that! ik weet dat je het kunt!

myselfxxxxxxxx (16) | 4 jan 2011, 19:14 uur

Ik heb al altijd een beetje faalangst gehad, vooraan in de klas staan is een hel en een meisje uitvragen durfde ik al helemaal niet :(
Het is pas de laatste maanden dat ik me veel beter in mijn vel voel. Ik denk niet dat het iets is dat je gemakkelijk weg krijgt, maar het is wel iets waar ik elke dag aan werk.
Faalangst heb ik door de slechte eigenschappen van mezelf, als iets mislukt, steek ik het daarop. En na een tijdje begin ik dat dan zelf te geloven. Ik heb drie slechte eigenschappen,
Mijn haar, mijn neus en mijn stem.
Elke dag kan ik er meer en meer mee leven met deze dingen,
mijn haar was altijd zo iets tussen krul en plat, en nu begint het lekker vrolijke krulletjes te krijgen, dus dat begint minder een probleem te worden. Mijn stem is semi eentonig, maar de meeste klank die ik maak komt van mijn gitaar, dus ook daarop heb ik iets gevonden :)
Bovendien heb ik een lijst opgestelt: 20 things to do this year
Waaraan ik me ga houden!!
Op nummer 1 staat zingen voor het meisje van wie ik hou,
2 van mijn grote angsten in 1 zin, maar ik ga het zovieso doen

Dus ik denk dat ik zogoed als mijn faalangst onderdrukt heb,
door het niet op mijn slechte eigenschappen te steken.
De faalangst zal er altijd zijn, maar doordat hij nu zwakker is, zijn er andere gevoelens die sterker zijn ♥

A Crazy (But Happy) Fool (16) | 13 jan 2011, 19:02 uur

Daar heb ik ook last van heel veel zelfs.
Op donderdag hewb ik altijd stage, me vorige stage daar had ik nooit echt last van zenuwachtig heid, maar ik loop nu stage in een cafateria, Soort snackbar, en vorige week was me eerste keer daar en toen was ik niet zenuwachtig maar die eerste dag was echt niet leuk. Sterker nog Ik haaaaaat het daar. Maar dat komt omdat ik niks weet hoe alles werkt en alles. Mischien dat het nog leuker word. Ik ben ook altijd zenuwachtig, als ik te laat in de les kom en ik de klas in moet en al die mensen kijken je altijd aan, Me keel knijpt zowat dicht van de zenuwen en krijg het stik benauwd. Het is zo vervelend. Ik ben met alles zenuwachtig, nieuwe school, toetsen, Stage's, werk, Tandarts dat sorrt dingen. Bestaat er eigenlijk iets waardoor je minder zenuwachtig word ofzo? Ben echt benieuwd.

Kussssk (15) | 26 jan 2011, 20:39 uur

ik heb dit als ik ga zingen zingen is mijn levens deel maar ik ben echt zo

Maartje Akkermans (10) | 31 jan 2011, 17:55 uur

Hallo Allemaal,

Ik heb zelf ook altijd last gehad van zenuwen. Het zit bij ons in de familie. De ene keer heb ik ze wel en de andere keer heb ik ze niet onder controle. Wat bij mij helpt is relativeren. Soms is het juist goed om zenuwachtig te zijn. Iedereen is dit in een bepaalde situatie.

Als je bijvoorbeeld iets doet waar je nerveus van wordt, probeer dan je gedachten om te buigen in iets positiefs. Bijvoorbeeld iemand vind het eng om over straat te lopen omdat andere mensen je dan aankijken. Hier wordt diegene dan onzeker van omdat ie denkt dat deze mensen hem raar vinden.

Dit is iets wat in je hoofd zit, want bijna alle mensen kijken elkaar aan die langs elkaar lopen. Niet omdat ze elkaar raar vinden, maar gewoon omdat het iets is wat mensen doen. Kijk jij zelf naar een ander omdat jij diegene raar vind die langsloopt? Meestal niet, met uitzonderingen natuurlijk. Maar dat geeft helemaal niet. Je neemt gewoon je omgeving in je op.

Zulke gedachtes komen voort uit onzekerheid. Ze noemen deze gedachtes "jumpers". Je kan ze ombuigen door jezelf het tegenovergestelde in te fluisteren. Jij denkt: 'Als ik over straat loop dan kijkt iedereen mij aan omdat ze me raar vinden.' Denk positief en zeg dan tegen jezelf: 'Iedereen kijkt elkaar aan op straat, omdat het gewoon automatisch gaat. Het is niks persoonlijks.' Probeer te relativeren met zulke gedachtes en stel jezelf ermee gerust.

Als jij later een oude man of vrouw bent en je kijkt terug op je leven... Zou jij dan gewild hebben dat je altijd zo angstig was en de momenten niet ten volste beleefd zou hebben? Natuurlijk niet! Want dan krijg je pas spijt dat je niet helemaal je zelf bent geweest. Deze gedachte geeft mij altijd zelfvertrouwen. Hoe zou ik gehandeld willen hebben als ik erop terug kijk.

We kunnen het! Liefs van mij.

Het is mij (23) | 12 feb 2011, 09:37 uur

ik heb het zelfde maar ga bidden

ra (19) | 13 feb 2011, 11:36 uur

Heey,
Ja het is echt vre-se-lijk.
Ik heb ook angstige gevoelens.
En daardoor voel ik me super zenuwachtig en daardoor word ik dan weer misselijk. Ik krijg dan ook last van trillen enz. En ik ben snel emotioneel. Ik heb dit nog niet zo lang. Sinds afgelopen zaterdag. Iemand een idee? Ik heb het de hele dag door. bv. Als ik naar bed ga en als ik uit bed kom en ik probeer dan ergens anders aan te denken maar dan ga k dat weer vergelijken met de dingen waar ik bang voor ben. het beste hulpmiddel is.. praten. Ook ben ik hierdoor afgevallen. het is niet leuk.

grtjs

anoniem (14) | 18 feb 2011, 12:07 uur

Hallo,

Ik kan hier ook over meepraten!
Het faalangstige kwam ik vaak tegen bij mijn opleiding.
Ik nam gedachtes in mij op van dit is niet goed, Andere hebben het veel beter, ik doe het fout, ik ben de enige die het zo doet enz...
Deze gedachtes kom ik werkelijk overal tegen. Als ik naar nieuwe plek ga vind ik het heel belangrijk wat mensen ervan vinden
Mijn reacties zijn hier vaak uit dat ik begin te trillen en dat ik dan helemaal niet meer mijzelf ben.
Ga ik naar de dokter ben ik altijd bang dat ik iets doms vertel en vind het uiteindelijk niet meer zo belangrijk waardoor ik niet ga.

Op school ben ik hiermee aan de slag gegaan. Aan de hand van de RET-methode ben ik hieraan gaan werken. Deze methode zegt dat ons denken bepaalt hoe we ons voelen en hoe we ons gedragen.
Dit moet je maar eens opzoeken op internet!!

Ik ben met deze methode aan de slag gegaan met het schrijven van artikels. Als het dan mis ging en ik begon weer te trillen en zenuwachtig te zijn ging ik hiermee aan de slag. Het kost wel even tijd en is wat werk maar ik begon later te ervaren dat ik meer zelfvertrouwen kreeg. En wanneer je meer zelfvertrouwen hebt gaat alles wat gemakkelijker.

Silvia (20) | 18 feb 2011, 19:14 uur

Hallo, ik heb hier ook last van, dan wordt ik wakker en ben zwaar zenuwachtig mijn hart klopt sneller en krijg last van mijn darmen. Heb het soms ook paar keer door de dag heen heel vervelend. Gebruik zelf ook die bach spray en meestal helpt die wel. Soms word ik zo bang dat ik denk dat ik naar het ziekenhuis moet omdat mijn hart niet rustiger word en hun niks voor me kunnen doen, en daaardoor wordt het gevoel alleen maar erger. Krijg binnenkort ook therapie voor angst/paniekaanvallen en hoop dat die mij kunnen helpen ermee om te gaan. Ik heb hier al zo lang last van vanaf mijn 20e en ben nu bijna 25 en toch elke keer bang.
Ik ben een alleenstaande moeder en dan ben ik ook bang als ik alleen thuis ben wil dan dat mensen langskomen(maar toch ook weer niet) en blijven slapen maar doe dat ook niet meer omdat ik het toch alleen wil doen. Ik weet dat er uiteindelijk goede tijden komen, ik moet het gewoon verwerken. Heb ook meerdere lichamelijke klachten maar elke dag iets anders zodra ik eraan denk. Meer mensen last van??

mama (24) | 19 feb 2011, 10:41 uur

"Het komt goed. Er gebeurt niks. Het komt goed. Er gebeurt niks. Het komt goed. Er gebeurt niks. Het komt goed. Er gebeurt niks. Het komt goed. Het komt goed! Het komt goed! Het komt goed!!!!"
en dat blijven herhalen tot je weer rustiger bent. Dat werkt bij mij áltijd.

starlight (18) | 23 feb 2011, 22:18 uur

Ik ben vaak ook zenuwachtig en word dan heel snel misselijk. Ik ben zelfs van mijn sport moeten afgaan, omdat ik elke ochtend als ik een wedstrijd had heel erg misselijk was. Ik heb hier 1 tip voor: Ik geloof in God en Hij kan je altijd helpen. Als je heel zenuwachtig bent kan je vragen of Hij je wilt helpen. Dit geeft mij altijd rust.
Veel succes!

persoonm (16) | 7 apr 2011, 08:57 uur

met naar een nieuwe school gaan heb ik ook last van
en ouders doen er altijd te simpel over
ik denk dat het beste is om met mensen op die school aftespreken zo dat je bent ingeplant en niks kan gebeuren

thijs (16) | 11 apr 2011, 01:58 uur

Lieve mensen,
Ik heb ook dit zelfde probleem.. Alleen daar komt bij dat ik moeilijk contact kan maken met mensen. Ik kan andere niet aankijken of voor de ergens me ding doen zonder het gevoel te hebben worden bekeken. Ik durf er zelf ook nie over te praten ik kan ht niet. Ik ben in de 2 jaar geleden bij een psycholoog geweest omdat ze op school zorgen maakte. Na dat ik er 3x was heen geweest wist de psycholoog niet zo goed wat ie moest, hij zei voor mij is er geen doorkomen meer aan dat het niet zal lukken te veranderen. Daarna moest ik praten met een intern begeleider, het helpt echt om met andere te praten maar je moet het durven.. Dat heeft me een wel geholpen alleen nog zit ik met de zelfde probleem, waar ik op school straat tegen aanloop. Ik ben aangemeld bij de gzz en daar word gekeken hoe ik verde kan komen. Ik denk dat ook jij Samira het moeilijk hebt omdat je een ander cultuur bent, je word niet of anders begrepen dat probleem heb ik namelijk tis moeilijker om het uit te leggen. Ik hoop dat iedereen hier verder komt, want ook ik weet hoe het is. Kusjes

Romaisa (15) | 14 apr 2011, 20:35 uur

Ik snap wat je bedoeld ik ben ook vaak zenuwachtig ik ga bijvoorbeeld binnenkort met mijn school naar londen we zitten daar in gastgezinnen. Ik zei laatst tegen mn moeder dat ik erg zenuwachtig was toen zei ze iets heel handigs: waar ben je zenuwachtig voor? Toen ging ik goed nadenken en bedacht ik dat het vast wel goed zou gaan. Ik was namelijk erg bang dat het gezin niet aardig was maar ik ben er achter dat overal een oplossing voor is... Natuurlijk is dat voorgevoel vervelend maar je moet maar zo denken voor ieder probleem is een oplossing!!

Michelle (13) | 23 apr 2011, 16:18 uur

Ik herken dit probleem ook wel. Vooral, net als in het verhaal van Michelle, als ik met mensen op reis ga (behalve mijn familie dan) naar een plek waar ik nog nooit ben geweest (bijvoorbeeld met school). Erge zenuwen van te voren, me helemaal niet op m'n gemak voelen. Maar naar mijn mening is gerust laten stellen (met iemand over praten) of afleiding zoeken toch de beste oplossing voor dit. Nog succes ermee iedereen.

Anne (16) | 7 jun 2011, 18:55 uur

Hallo allemaal,

Hebben jullie ooit wel een stil gestaan dat je misschien add hebt? Onlangs is mijn zoontje getest op adhd en blijkt dit te hebben. Nou is het zo dat vaak een van de ouders of adhd of add heeft. Ik heb toen gegoogled naar add en wat dacht je? Het vervelende gestresste gevoel in mijn buik dat ik al mijn hele leven heb komt gewoon daardoor! De hele waslijst met symptonen sloeg gewoon op mij! Ik heb mij laten testen en hoor binnenkort de uitslag, ik weet nu al voor 100% zeker dat ik het heb. Ik vergeet alles, zoals afspraken, sleutels en kleine dingetjes. Kan mij niet concentreren (kan geen boeken lezen). Heb constant een zenuwachtig gevoel, ben heel onzeker, hierdoor heb ik boulimia ontwikkeld. Ik ben de hele dag aan het denken wat ik straks moet doen (onrustig in mij hoofd)ben met van alles en nog wat bezig door elkaar heen. Was vouwen, oh wacht ik moet mij vriendin nog bellen, he daar ligt mijn agenda, ff kijken wat ik vandaag allemaal moet doen. Was wordt vergeten, vriendin wordt niet gebeld en doe weer allemaal andere dingen. Kortom een chaos in mijn hoofd..Als de uitslag add blijkt te zijn neem ik medicijnen en hoop dan dat dit onrustige gevoel in mijn buik wegneemt...zucht

Linda (32) | 23 jun 2011, 23:09 uur

beste samira, ik snap wat je voelt ik heb ook vaak een heel zenuwachtig gevoel vooral als mensen verkeerd over me denken of boos tegen me zijn dan blijft dat gevoel zo in me zitten dat mijn ademhaling een soort van hypert van binnen terwijl hij niet snel gaat ook heb ik veel hartkloppingen. ik weid het aan gebrek aan zelfvertrouwen en veel onopgelost verdriet dat je van binnen depressief maakt, ook van mij verwacht niemand dat ik problemen heb ik ben heel spontaan en sta voor iedereen klaar.nu moeti k pas op de plaats houden terwijl ik eigenlijk wil helpen is erg moeilijk maar dit soort forums helpt me wel dus bedankt het gevoel er niet alleen voor te staan. tipje, ga eens doen wat jij leuk vind!!!!! in liefde is geen angst en misschien toch medicijnen daar denk ik nu ook aan ps ik ben ook hooggevoelig daar heeft t ook allemaal mee te maken bij mij.

gr. annelieke

annelieke (28) | 26 jun 2011, 12:15 uur

HOI ALLEMAAL,

ik heb het helaas ook sinds een paar weken.

eigenlijk sinds ik terug ben van mijn vakantie.

ik ben zo bang dat ik gek hierdoor ga worden en nooit meer beter wordt.

gr

hoe kan je leven ineens zo veranderen

ikkuh (26) | 17 aug 2011, 12:07 uur

wow, ik wist niet dat zovéél mensen dit hadden!
Het is bij mij inderdaad ook begonnen met zenuwachtig voor dingen als uitgaan, nieuw schooljaar of iets anders wat nieuw was. maar sinds een tijdje is het zelfs zo erg dat ik voor het eten zelf al zenuwachtig ben, ik ben dan bang dat ik meteen daarna moet overgeven... :( weet iemand nog tips om hiermee om te gaan? xxx

Lady (Ha)Gaga(L) (18) | 23 aug 2011, 19:36 uur

Heel veel van jullie hebben het over een 'voorgevoel', maar zijn dat niet gewoon de zenuwen die je in je maag voelt. Ik heb zelf heel erg als ik iets nieuws ga doen, dat ik daar dan ook zenuwen/spanning voor heb. Ik kan dan niet eten, ben ook trillerig en misselijk. Ik denk niet dat die dingen dan ontstaan omdat ik een voorgevoel heb dat er iets slechts gaat gebeuren, maar dat ik bang ben dat er iets gaat gebeuren. Ik heb inderdaad ook gemerkt dat als je jezelf dan bezig houd, je de zenuwen minder voelt. Ook vind ik het fijn om dan muziek te luisteren.
En ja... zenuwen voor een spreekbeurt of iets anders waarbij je voor een groep moet spreken, dat heeft echt bijna iedereen. Mensen zullen ook niet raar opkijken als iemand zenuwachtig is om voor een groep te praten, dus maak je daar maar niet zo druk om.

Mr Tril (16) | 29 aug 2011, 11:19 uur

Hallo allemaal, ik heb ook erg veel last van zenuwen en het enige wat mij eigelijk helpt is als je bijvoorbeeld een pand of lokaal binnen loopt te denken aan de route naar buiten toe!
Bij mij heeft dat voor veel 'overwinningén' gezorgt

waarom?

ik weet het niet, het geeft me een goed gevoel om te weten dat ik binnen 1-3 minuten buiten kan staan weg van iedereen waar je zo nerveus van word. Hoop dat iemand hier wat aan heeft!

Anoniem (20) | 30 aug 2011, 14:47 uur

Hooi!

Ik heb hier ook erg last van!
Vroeger hadi k t zo erg dat ik niet eens naar de supermarkt durfde bang was om een bekende tegen te komen en dan niet wist wat ik moest zeggen of bang was dat ik een rood hoofd kreeg. Dat krijg ik snel een rood hoofd en daar schaamde ik mij altijd voor. Dat als ik er een kreeg snel weg liep of mij ging omdraaien. Hier heb ik nog steeds last van hoor en als ik ze krijg probeer ik mij ook afteschermen van anderen. Die spanningn heb ik heel erg. Voor een sollicitatie gesprek/werk/school/verjaardagen. Ik denk dan echt, waarom!? waar maak ik mij druk om? Zijn allemaal mensen niemand is peefect & als het niet goed gaan genoeg mensen die je kunnen helpen zodat het wel goed gaat!
Morgen begin ik aan mijn nieuwe opleiding en moet donderdag & vrijdags stage lopen!? Maak mij hier nu al druk om..Sagerijnig buien uit het niets, zenuwachtige gevoelens, buikpijnen. Ik heb het niet onder controle en word er een beetje moe van. Nu ik dit lees ben ik wel blij dat er ook andere zijn want dat had ik nooit verwacht. Ik dacht echt ben de enigste.
Ik kan het al bij de kleinste dingen hebben. Vroeger had ik ook faalangst maar dat word steeds minder. Die onzekerheid vind ik erg vervelend, terwijl als mensen mij zijn niet snappen waarom!? Ik zie er leuk en goed uit en lig goed in de markt. Maar van binnen zit het toch niet helemaal goed! Ik ben soms zo jaloers op mensen die dan wel alles kunnen & doen en overal scheit aan hebben! Maar iedereen heeft er wel last van alleen toont het minder of heeft het onder controle. Ik ben nu van plan om naar een pshyciater tegaan. Het word vind ik al vreselijk en vind het eng om er naartoe te gaan. Maar nu ik ouder word en denk ja misschien helpt het wel, wil ik het toch proberen. Mensen die het ook hebben gedaan zeggen ook: ik dacht het werkt niet etc. Maar achteraf heeft het hun allemaal geholpen! 7 werkt het niet ja dan heb je het in ieder geval geprobeerd. Je heb niets te verliezen!

Anoniempje (20) | 4 sep 2011, 16:35 uur

Ik heb hier ook heel erg last van, ik ga nu naar een nieuwe school, de middelbare. Ik had er heel veel zin in. maar op de introductie dag ging het al mis. ik had een brief niet gekregen en ik had dus niks bij me. Ik voelde me vreselijk misselijk en ik kon niet eens meer normaal lopen. ik had het gevoel dat ik moest huilen. ik had het tegen mijn mentor gezegd en hij zei dat het geen probleem was. ik voelde me toen alweer wat beter, maar het ging niet weg. Ik ging de volgende dag weer naar school. alleen kon ik niet slapen die nacht en ik kon niet eten die ochtend. Ik had gelukkig wel al mijn schoolspullen bij me. Ik ga nu al een week naar school maar ik heb nog steeds dat gevoel: zenuwen in mijn buik, misslijk, hoofdpijn... ik kan er niks aan doen. ik lees hier dat ik niet de enige ben en dat het verschillende oorzaken kan hebben. Ik zou het niet weten. maar mijn ouders denken dat ik er zelf wel weer boven op kom en dat ik alleen moet wennen. ik hoop het maar. Ik kan nog steeds niet met 'plezier' naar school. dat deed ik altijd wel. ik hoop dat alles goed komt. en zo snel mogelijk want om dit nog 5 jaar vol te houden dat trek ik niet.
Ik voel me hierdoor heel onzeker.

aardappel1 (12) | 11 sep 2011, 20:16 uur

Ik heb precies het zelfde als wat het meisje hier boven zegt ik ben ook net naar de middelbare school gegaan en ik ben ook heel zenuwachtig als ik naar school moet ik kan s'nachts ook niet slapen en ik eet niet en ben ook misselijk en hoofdpijn laatst dacht ik zelfs dat ik moest flauwvallen maar in de pauze's sta ik vaak ook alleen want ik heb moeite om contact te maken met andere kinderen ik ben zelf soms ook niet naar school gegaan of ik ben eerder naar huis gegaan ik ga nu weer naar een andere school omdta ik deze school echt verschrikkelijk vind maar ik ben nu weer heel erg bang dat het zelfde ook op die school gebeurd. ik weet niet zo goed wat ik moet doen

blablabla' (13) | 26 okt 2011, 19:06 uur

Ik was ook vaak zenuwachtig. En kon er niets mee. was bang om nix. Ik ben zelf vaak gepest daarvoor. Ik ben nu een cursus aan het volgen op www.zenuwen.net en dat helpt wel iets. Ik voel me nog wel vaak zenuwachtig met dingen. Zoals een spreekbeurt. maar nu weet ik een paar dingen die ik doen kan als ik me zo voel.

rait (17) | 8 nov 2011, 00:38 uur

Het is niet fijn om te lezen dat er zoveel zijn met dit probleem,maar wel fijn om te lezen dat je niet de enige bent,want dat denk je meestal,van deug ik wel word ik gek!,Ik heb dit probleem al heel lang voor dat ik weg moet het kan de tandarts zijn of huisarts maar zelfs naar de winkel gaan kan een hele opgave zijn,Snelle hartslag misselijk,trillen.Ik probeer dan mijn aandacht ergens anders op de focussen niet makkelijk maar ik heb er wel baad bij.Van te voren wat lezen even tv kijken,je aandacht niet de hele tijd hebben op dat gene wat je gaat doen.Het heeft even geduurt maar ik merk dat het wel helpt.En denk om je ademhaling!!,ook niet onbelangrijk!

didi (34) | 17 nov 2011, 19:31 uur

ken de verhalen...ik ook in de winkel..vreselijk gevoel in mijn hoofd en dan in de buik,lekker misselijk worden en dan weer overgeven...pure angst nergens voor nodig het overkomt me inneens...goed gebekt zie er goed uit..maar het overkomt me gewoon..zweten,trillen en een enorm vlucht gedrag ik wordt inneens bang voor mensen...duizelig in het hoofd...ik ervaar het gewoon als angst...kan er niks aan doen maar het overkomt me regelmatig..

jessie (30) | 11 dec 2011, 15:35 uur

ik heb het ook ben zo misselijk dat ik bijna over mijn nek gaat,kan s nachts niet slapen en de tandarts ja daar heb ik ook last van en dan heb ik ook geen goed gebit lekker is dat. der zijn geen med zijn er voor ,maar ik probeer van dokter voghel stress dat zijn pillen moet zeggen die helpen wel maar voor de rest zou ik het ook niet weten wat echt help

mb (35) | 2 jan 2012, 05:59 uur

hallo allemaal,
ik herken mezelf heel erg in jullie verhalen. bij mij is na een psygologische test uitgekomen dat ik lijd aan een angststoornis. ik ben al een paar jaar obder behandeling bij een psygiater (klinkt erger dan het is)
ik raad iedereen aan om optijd aan de bel te trekken want je sleurt jezelf steeds meer in die angst!! een angst om eigenlijk helemaal niks..
succes xx

xxxx (21) | 11 jan 2012, 00:40 uur

Ik loop ook al een tijd met dit probleem rond. Om precies te zijn zolang ik mij kan herinneren. Ik heb er ook last van op momenten dat ik geen afleiding in mijn hoofd heb en dus de ruimte krijg om mij er druk over te maken. Het zal denk ik al wel duidelijk zijn dat dit allemaal tussen de oren zit en het je dus jezelf hebt aangeleerd om op die manier te denken zodat je nooit iets tegen zal vallen. (Altijd van het ergste uit gaan) Met mijzelf gaat het de laatste tijd al met vlagen beter. Ik heb zelf een boek gekocht (ik wil er ook met niemand over praten) waar in staat waarom mensen zo denken en hoe je dit kan ombuigen naar positieve gedachtes. Ik weet niet of ik hier reclame mag maken maar het boek wat ik heb is "Denk je sterk" door Fred Sterk en Sjoerd Swaren.
Het belangrijkste wat ik kan meegeven is dat je moet geloven in jezelf en dat je er zeker van bent dat het wel over gaat. Op die manier ga je er niet meer zo'n waarde aan hechten en ga je het vanzelf vergeten en dus gaat het ook over.
Veel succes ermee allemaal! Het gaat wel over :)

San (25) | 11 jan 2012, 11:02 uur

Lieve Samira,

Als ik naar de tandarts moet, of een presentatie moet houden sta ik echt helemaal te shaken. En als ik dan weer thuis ben dan denk ik, nou dat ging eigenlijk helemaal niet zo slecht.
Een citaat van ene Anais:
Als je 90% van je aandacht richt op die 10% die niet goed gaat in je leven,
dan ga je naar verloop van tijd denken dat 90% niet goed gaat.
Dus, ga er gewoon voor en bedenk dat je niet de enige bent die het heeft. Namelijk, ik heb het OOK!!

Liefs, Lot

Lot (17) | 24 jan 2012, 17:27 uur

dat heb ik ook ik gebruik mij grote mond als een schild en gedraag me stoer maar ik ben depri en heb faalangst en ben heel erg onzeker misschien gebruik jij het ook als schild weet niet maar ik ben altijd zenuwachtig wnnr ik een groep van mensen zie

darkpurple (16) | 25 jan 2012, 09:02 uur

Heb ik ook helaas altijd zenuwachtig gevoel.. krijg je niet echt weg het is heel vervelend omdat je hart dan ook snel is en je het warm krigjt en ziek voelt

Maaaarloeesie (17) | 27 jan 2012, 18:04 uur

hallo ik zit nu nog maar een paar maanden in groep acht en ga dus bijna naar de middelbare. ook heb ik nu in deze tijd veel toetsen en ben daarom ontzettend zenuwachtig. voor alles wat komen gaat. ook vind ik het niet makkelijk om dingen op me af te laten komen. maar mijn ouders zeggen dat ik als ik een zenuw aanval heb ik aan iets leuks te moeten denken maar dat kan ik echt totaal niet. ik moet dus ook regelmatig huilen.
wand ik heb geen idee waarom ik die zenuwen heb.
ook heb ik elke ochtend als het een schooldag is nooit honger ik ben dan hartstikke misselijk.maar het is wel moeilijk wand ik en mijn ouders hebben geen idee waarom ik dit heb
ik heb ook Faalangst.

maar ik heb wel een tip voor als je je net zo niet fijn voelt als ik
en iedereen die hier iets schrijft
PRAAT EROVER EN HUIL HET ERUIT TRANEN SPOELEN DOOR
EN PROP DIE DINGEN ZEKER NIET OP DAN GA JE JE ECHT HEEL SLECHT VOELEN
groetjes girl

girl (12) | 3 feb 2012, 10:01 uur

hallo ik zit nog maar even in groep acht en dan ga ik naar de middelbare school scary ik heb echt zenuwen (voor niets )
vind ik zelf dan wand ik weet zelf eigelijk niet wat het hoe het komt wand op een schooldag heb ik bij het ontbijt helemaal geen honger en ben dan hartstikke misselijk maar als ik dan op school kom is het helemaal over en heb ik harstikke honger en ben ik niet meer misselijk
help me mijn moeder heeft het over een iemand waar ik mee ga praten en gaat helpen hoe we het kunnen oplossen

zelf heb wel wat tips om je zenuwen even de baas te zijn
maar je kunt ze niet meteen weg doen ze komen echt wel weer terug :(

1: praat er over door dat te doen gooi je het eruit
2: prop het niet op wand als je dat doet gaat het zeker niet beter met je
3: als het kan moet je het soms even uithuilen bij iemand die je vertrouwt ( tranen spoelen je gevoelens even door)
4: leid jezelf af ga iets leuks doen
5: denk er niet te vaak aan zeker niet elke minuut


hopelijk hebben jullie er wat aan
succes !!!!

girl (12) | 3 feb 2012, 15:06 uur

ik heb het ook, soms heb ik het zelfs heeeeeeel erg als ik naar school moet, een gewone school dag. Ik ben op de basisschool veel gepest maar nu niet meer. En ik heb het als ik alleen ben en mijn vader even weg is naar een verjaardag bijvoorbeeld, mijn moeder leeft helaas niet meer. Maar tijdens eten heb ik er ook soms last van, dan gaan alle happen die op het bord liggen er heeeel langzaam in en lijkt het wel alsof ik gewoon veel te lui ben en totaal geen zin in eten heb, maar ik ben nog in de groei en ik weet dat ik goed moet eten. Ik heb geen last van faalangst omdat ik weet dat als ik ergens voor ga, dan ga ik er ook echt voor. Ik ben wel 'somewhat' onzeker, niet heel erg maar soms als ik alleen voor school ergens heen moet fietsen, vind ik dat best spannend. op de basisschool ben ik veel om mijn ADHD gepest, maar ik was vaak niet eens heel erg druk ik maaktte gewoon soms gekke geluidjes, maar als ik mijn medicatie slik heeft niemand er last van en dan is concentratie ook ineens weer iets wat bij me hoort. ik vind het gewoon vervelend om altijd maar zenuwachtig te zijn, VERSCHRIKKELIJK!!

ik hoop dat jullie mijn een beetje kunnen helpen

alvast bedankt

A.NouNyMous (14) | 4 feb 2012, 08:48 uur