Ik heb het zelf niet,maar zou er wel graag wat meer over willen weten. The One

The One (-) | 27 mei 2009, 17:21 uur

als je er meer over wil weten moet je kijken op www.selectiefmutisme.nl daar staat namelijk heel veel informatie hierover.

flower (17) | 30 mei 2009, 22:29 uur

Oke thxxx zal ik zeker doen. Succes!

The One | 2 jun 2009, 00:25 uur

Hoi flower,
Ik ben groepbegeleidster en ik werk met een vrouw van 29 met selectief mutisme en een verstandelijke beperking. We zijn erg zoekende hoe met haar om te gaan, bemoeilijkt doordat ze met ons niet spreekt.
Ken jij hulpverleners die gespecialiseerd zijn in selectief mutisme die haar en ons verder kunnen helpen?
Ik heb al veel gezocht op internet, maar het juiste niet gevonden.
Heb jij tips van dingen die we wel of niet moeten doen?
Sorrie, want je wil eigenlijk in contact komen met andere mensen die de stoornis hebben, helaas kan ik je daarbij niet helpen, succes.
Gr Mo

Mo (20) | 3 aug 2009, 15:04 uur

Hoi Flower
Ik ben een meisje van 15 jaar en ik heb ook selectief mutisme.
Ik wist zelf eigenlijk niet eens wat het was tot ik er wat over las op internet. Ik vind het zelf ook erg moeilijk om ermee om te gaan, vooral op de middelbare school, want dan moet je je stem echt laten horen.Tegelijker tijd is het voor mij ook een uitdaging, omdat ik telkens probeer mijn angst te overwinnen, alhoewel dat niet altijd lukt. Zelf zou ik er echt veel meer over willen weten, omdat ik het zelf ook heb en ik vind zelf dat sommige mensen er verkeerd over denken en dat je zelfs medicijnen krijgt voorgeschreven vind ik nergens op slaan. Ik ken mezelf en ik weet dat ik niet anders ben dan anderen behalve dan dat ik soms echt stil ben maar dat is meestal alleen zo bij vreemden. Als iemand mij thuis zou zien of met mijn vriendinnen en vrienden dan zou je echt niet van me kunnen verwachten dat ik selectief mustisme zou hebben maar in de klas ben ik waarschijnlijk het stilste meisje in de klas.
Je moet je angst onder ogen zien en beetje bij beetje meer zelfvertouwen hebben.

Rose (15) | 25 sep 2009, 15:21 uur

Ik heb het probleem, dat ik bij familie echt heel stil ben en dat ik thuis wel gewoon praat. Bij vriendinnen klap ik ook heel vaak dicht om geen reden. Als we bijvoorbeeld iets leuks gaan doen, dan ben ik in het begin heel spontaan, maar daarna ben ik gwn muisstil en ik voel me ook heel boos, of nou in ieder geval heb ik dan allerlei negatieve gevoelens. heel raar allemaal, want als ik dan met 1 vriendin afspreek, dan heb ik dat niet! Ik voel me dan verplicht ofzo om wat te zeggen en dan praat ik, hoewel ik wel echt mijn best moet doen, om er wat uit te krijgen! Verder vind ik mezelf ook saai in vergelijking met mijn vriendinnen/ familie! Ik heb dit echt al 4 jaar en ik heb vaker op het internet gekeken hierover! Dus waarschijnlijk heb ik ook selectief mutisme,, ik voldoe zeg maar ook aan de diagnosepunten! Ik zou echt heel graag weten of iemand dit ook heeft, dus selectief mutisme, dus ook bij vriendinnen, terwijl dat wel mensen zijn die je vertrouwt, of zou moeten vertrouwen!

Weirdgirl (18) | 6 nov 2009, 14:55 uur

Heel bekend allemaal wat jullie schrijven.
Thuis er niks van merken.
Maar eenmaal bij andere zijn, merk je het wel.
Ik kan me helemaal vinden in wat Rose zegt.
Op school het stilste meisje van de klas zijn.
En dan nog hierop aangesproken worden is echt vreselijk.

Rose & Weirdgirl, jullie ook heel veel succes met dit probleem!

Flower (17) | 9 dec 2009, 22:04 uur

Ik ben 20 jaar heb ook selectief mutisme en heb al veel bereikt..
maar toch is het vaak nog moeilijk
Ik zou ook graag mensen met selectief mutisme leren kennen
ik zou graag mijn e-mail adres geven maar lees dat dat tegen de regels is…
xx

Gre (20) | 24 dec 2009, 20:57 uur

@ Weirdgirl

wat jij hebt zeg maar heb ik ook.

op school ben ik ook het stilste meisje en bij vriendinnen voel ik me echt verplicht om in ieder geval ‘hoi’te zeggen maar het lukt me gewoon niet!!

en dan word ik gewoon boos op mezelf!

ik denk ook vaak na over hoe ik was als ik ‘normaal’was enzo…

ik heb wel 1 hele goede vriend, ken ik van de basisschool, tegen wie ik wel praat en dat ik me een beetje laat gaan zeg maar, dat ik er niet over nadenk, ook roep ik hem bijv. terwijl er mensen zijn……

en thuis merk ik helemaal niet dat ik zo verlegen ben.

ik heb wel 1 goede vriendin op school die me respecteert hoe ik ben maar hel lukt me niet om tegen haar te praten!!

ik ben wel is bang dat ze me saai vinden omdat we niet kunnen praten!!

en op msn en hyves ben ik (denk ik) best gezellig enzo maar als die gene ‘voor’ me staat dan zeg ik niks meer….

ik wil er zoo graag van af maar ik weet niet hoe!!!

en als ik naar de bovenbouw ga wordt dat vast heel moeilijk voor mij omdat je dan toch echt je stem moet gebruiken…

en de richting ik op wil al heeelemaal..ik wil eigenlijk het liefst naar zorg en welzijn………..

xx

JoBror-Luver (15) | 30 dec 2009, 12:57 uur

Ik heb dat ook altijd met vriendinnen zoals Weirdgirl.
Ik heb ook altijd dat ik me verplicht voel om wat te zeggen en ik ben altijd bang dat ze me saai zullen vinden. Verder heb ik nog 4 andere vriendinnen op school met wie ik echt heel erg veel praat en veel lol mee heb, gewoon net zoals ik me thuis voel. Dat vind ik wel raar want al die andere vriendinnen ken ik ook net zo lang maar toch voel ik me niet altijd zo op mijn gemak bij hen en komt er geen woord uit me keel.
Ik vind het echt moeilijk om van selectief mutisme af te komen en zeker nu ik volgend jaar naar een andere school ga.
Ik wil het liefst richting welzijn.

Rose (15) | 31 dec 2009, 11:45 uur

Ik wens jullie ook allemaal veel succes met dit probleem

Rose (15) | 31 dec 2009, 15:54 uur

Hey Allemaal,
Ik heb ook Selectief Mutisme, ik ben nu inmiddels 22.
Omdat er nog steeds weinig over te vinden is heb ik mijn verhaal online gezet..
en een forum eraan gekoppeld. ZOdat er meer over gesproken gaat worden en iedereen zijn verhaal kwijt kan, en begrepen gaat worden.

Hoop dat jullie er wat aan hebben

Blossomlady (22) | 24 jan 2010, 15:40 uur

Hey, ik heb ook selectief mutisme, ik vind t echt vervelend, op school lukt niet echt alles, thuis praat ik juist wel veel, ik zou er echt graag vanaf willen.

Chantal (15) | 19 mrt 2010, 22:38 uur

Hoi

Ik heb een zoon met selectief mutisme, hij praat wel met ons en heeft heel veel vrienden waar hij mee spreekt.
Alleen op school gaat het spreken niet. Nou zijn jullie allemaal dezelfde leeftijd en ik vraag me af of jullie op een gewoon reguliere voortgezette school zitten of hebben gezeten en hoe de school daarmee om is gegaan.
De school waar mijn zoon op zit vindt het moeilijk om hem te helpen.Misschien dat jullie tips en trucs hebben voor mijn zoon
Mij zoon is 15 jaar,en heeft er veel moeite mee

mama (35) | 2 sep 2010, 14:34 uur

Ik ben een vrouw van 24 jaar. Ik heb selectief mutisme hierdoor is mijn taalproductie onvoldoende, maar ik kan het perfect begrijpen, lezen en schrijven. Hebben jullie er ook last ervan? Ben door dit probleem 2 keer gestopt met mijn hbo opleiding. En werken lukt ook niet door dit probleem. Wat voor werk kan je dan doen met deze ziekte?

joke123 (24) | 11 sep 2010, 18:57 uur

Mijn zoon had selectief mutisme (hoewel ik daar pas net achter ben), want hij wilde in groep 1 niet praten. Eerst was ik niet bezorgd, maar later wel. Het werd ook onderzocht door de schoolbegeleidingsdienst.

Op een gegeven moment heb ik hem gevraagd waarom het was en toen zei hij dat hij nog te jong was omdat hij nog niet jarig geweest was... Nu was hij in april al 4 geworden, maar toen woonden wij in het buitenland. De andere kinderen vierden hun verjaardag natuurlijk al als ze net op school kwamen. Nu ik dit opschrijf bedenk ik dat hij dat geobserveerd moet hebben en daaruit zijn conclusie heeft getrokken... Het was voor hem vast niet zo helder dat een verjaardag thuis net zo veel waarde heeft als een verjaardag op school...
In overleg met de juffen hebben we op school zijn vier en halfste verjaardag gevierd met uitdelen en al. Daarna begon hij langzamerhand te praten. Toen voelde hij dat het mocht.

Gelukkig was hij zelf zo wijs om te vertellen wat hem dwars zat, want anders had hij naar een school voor in ontwikkeling bedreigde kinderen gemoeten.

Overigens heeft hij zich heel lang de jongste van de klas gevoeld, terwijl hij de oudste was...

Nu gaat het goed, hij zit in V4 en heeft veel vrienden.

Dat valt me overigens ook wel op, dat alle reacties aangeven dat ondanks het gebrek aan woorden er wel vriendinnen in het spel zijn. Dit geeft m.i. aan dat die andere meiden misschien minder last van jullie zwijgzaamheid hebben dan jullie zelf...

moeder van zoon van (16) | 24 sep 2010, 09:08 uur

Van selectief mutisme had ik nog nooit gehoord, maar nu ik jullie verhalen zo lees denk ik dat ik er misschien ook wel een lichte vorm van heb. Thuis ben ik gewoon mezelf en zeg ik gewoon wat ik denk zonder erover na te denken, maar zodra ik in een groep ben, bijvoorbeeld op school, klap ik een beetje dicht. Ik denk dan veel na over wat ik zeg voor ik mijn mond open doe, en vaak zeg ik uiteindelijk maar helemaal niets uit angst dat mensen mijn opmerking raar of storend vinden denk ik. Het is erg frustrerend soms omdat ik weet dat ik daardoor veel saaier over kom dan ik van binnen ben. Maar ik denk dat je er ook wel een beetje overheen kan groeien, het is een kwestie van oefenen, gewoon af en toe je mond open trekken en kijken hoe mensen erop reageren, in het begin gaat het met moeite, maar als je merkt dat mensen helemaal niet slecht op je reageren gaat het na een tijdje steeds meer vanzelf. Ik hoor ook van heel veel mensen in mijn omgeving dat ze vroeger verlegen waren en er later helemaal overheen gegroeid zijn. Volgens mij is selectief mutisme gewoon ook een mooi woord voor verlegenheid, kan dat niet? Ik denk niet dat als je er last van hebt er iets mis met je is hoor, mensen stellen tegenwoordig zo snel diagnoses! Gewoon oefenen en er even bij stil staan wat je anders wil doen als je boos bent op jezelf omdat je weer eens niets hebt gezegd waar je dat wel zou willen. Succes iedereen!

Someone (18) | 27 sep 2010, 12:15 uur

Lieve someone en anderen,

Ik ben er van overtuigd dat mutisme geen mooi woord voor verlegenheid is. Ik ben een mama (32) van een heel lief slim meisje van 4 die hieraan lijdt. We zijn er net achter dat dit het moet zijn. Thuis gaat het goed, ze kon al volle zinnen praten toen ze 1,5 jaar was, dus taal achterstand is het niet. Ik las ook dat kinderen vaak problemen hebben met zindelijk worden. Ook hier geldt voor haar: thuis gaat het goed, op school plast ze steeds in haar broek. Ik wil haar zo graag helpen! Morgen gaat ze voor het eerst naar de psychologe. Ben benieuwd hoe het gaat. Ik hoop zo dat ze er voor haar pubertijd overheen is! Meiden en jongens, ik was vroeger erg verlegen maar had geen mutisme denk ik. Ik weet wel hoe het is om faalangst te hebben (in huilen uitbarsten bij een spreekbeurt, en deze dus niet houden en een 0 krijgen, uitgelachen worden door klasgenoten, gepest worden etc.) Ik wens jullie heel veel sterkte en hoop dat dit probleem snel wordt erkend door hulpverleners. Misschien is een soort cursus voor je zelfvertrouwen wel een klein hulpmiddeltje om wat verder te komen. Geef niet op en houd van jezelf. Zo te lezen zijn jullie allemaal slim genoeg.

piepertje (32) | 27 sep 2010, 21:49 uur

aan @Joke123

Hey, ik begrijp precies wat je bedoelt,
ik kan ook prefect lezen en schrijven en begrijpen, maar als je bijvoorbeeld op het werk bent ofzo ,dat je dan ineens onduidelijk praat, terwijl je normaal gesproken wel (heel) duidelijk spreekt. Dat was zeg maar bij mij zo en er werd mij vertelt dat ik niet bij die opleiding ( eentje waar je best wel veel moet praten)thuishoor ,om die reden en omdat ik stil was, maar ik ben absoluut niet van plan te stoppen met de opleiding.
Ik zal bewijzen dat ik het aan kan en dat moet jij ook doen, er MOET een oplossing zijn. Stop niet telkens met je hbo-opleiding, sluit jezelf niet af van de buitenwereld en laat de mensen zien wie je bent, wie je echt bent. Het is juist goed om een baan te nemen waarbij je bijvoorbeeld veel moet praten, want van mezelf weet ik, Zo wil ik niet meer verder met mijn leven. Hoelang heb ik gezwegen, hoe lang ben ik gepest omdat ik niet voor mezelf opkwam, hoelang moet ik nog aanhoren dat ik stil ben en dat ik niet kan praten en dat ik later toch niks kan worden. En nu ben ik het zat, ik zal bewijzen dat ik het kan en dat ik alles en iedereen aan kan maar daar moet je zelf wel honderd procent achter staan.
Je moet tegen jezelf zeggen : Ik kan het aan, ik weet wie ik ben, ik weet wie ik ECHT ben en dat ik niet dat stille type ben.
Wees streng voor jezelf, laat anderen niet met je sollen en kom voor jezelf op, Hoe moeilijk het ook is.

Rose (16) | 10 okt 2010, 15:32 uur

mn dochter van 4 heeft het ook
en het is vrij pittig om er mee om te gaan.
de meeste mensen kijken je raar aan .
als je zegt ze heeft mstoornis.

gr belinda van vugt

julia (4) | 9 apr 2011, 17:31 uur

www.destilte.forum2go.nl
Een forum voor alle mutisten en betrokkenen!

Groeten Blossomlady ( 23 en ook SM )

Blossomlady (19) | 18 mei 2011, 22:19 uur

mijn dochter van 16 heeft ook selectief mutisme. We hebben al van alles met haar geprobeerd. De laatste maanden is zij zelf erg gemotiveerd om te praten. Ze wil het ook zo graag. Zij heeft therapie gehad via Helpende Honden in Opperdoes. Hierdoor heeft zij steeds meer zelfvertrouwen gekregen en dat straalt ze ook uit. Sinds enkele maanden is zij met het medicijn Fluoxetine begonnen: ook dit heeft een goede invloed op haar gedrag en ondersteunt haar in haar streven te praten met anderen. Zij heeft al nieuwe goede ervaringen opgedaan met praten. Ik heb er alle vertrouwen in dat het allemaal goed komt: zij heeft immers een sterke wil en heeft maar een doel voor ogen: praten.

trotse moeder | 2 jul 2011, 19:59 uur

Ik ken een meisje met deze ziekte zij is nu inmiddels volwassen 20 jaar maar heeft totaal geen vrienden en haar moeder stimuleerd haar op geen enkele manier. Haar moeder is een zeer dominante vrouw die haar op geen enkele manier los zou kunnen laten. Zij heeft nu een uitkering en slijt haar dagen op de bank. Ik vind dit zo zielig voor haar. Je zou het mishandeling kunnen noemen. Zij denkt dat dit het leven is terwijl ze met de juiste begeleiding zoveel meer uit het leven kan halen. Ook begrijp ik het uwv niet dat zij haar totaal niet stimuleren om onder de mensen te komen en haar eigen leven te leiden...... ze mist zo ontzettend veel zonder dat ze het zelf weet. Ik ben blij om te horen dat het toch ook anders kan. Toch weet ik niet wat ik met deze situatie aanmoet als buitenstaander.

bezorgd (22) | 9 sep 2011, 02:01 uur

heb ook selectief mutisme ben 15 en heb nog nooit (behalve als t moest) iemand uit mezelf aangesproken. Nu ben ik zwaar depressief en zie t leven nie meer zitten

anoniem (15) | 9 okt 2011, 17:12 uur

Lieve Anoniem, Mijn dochter van 16 heeft hetzelde als jij.
Hoe eenzaam het ook lijkt, je staat er nooit alleen voor meid.
Wat jammer dat ik hier geen gegevens mag zetten want ik denk dat het goed zou zijn jullie allemaal eens bij elkaar te brengen zodat je kan zien dat je niet alleen bent.
Hou je taai lieve anoniem, in de pubertijd komt dit extra hard aan maar ook jij zal straks meer zelfverttrouwen krijgen.

Mom (41) | 18 okt 2011, 17:30 uur

ik weet niet zeker of ik het heb, maar wat het dan ook mag zijn ik heb serieus nog nooit iemand uit mezelf aangesproken, ik snap ook niet hoe ik er al die tijd zo alleen door heen ben gekomen. Ik heb een heel hechte band met me moeder (symbiotisch) en dat heeft ook weer met selectief mutisme te maken. Ik denk dat dit wel veel problemen veroorzaakt heeft. Ik wordt binnekort getest op allemaal dingen, alleen zo stom dat ik nooit eerder hulp ben gaan zoeken. Ik heb altijd het gevoel gehad persoonlijkheidloost (serieus) te zijn en ik was altijd bang voor afkeuringen, kritiek, uitgelachten te worden enz. Heb geen zelfvertrouwen, faalangst enz. Het is echt heel ernstig, ik heb zo'n negatief zelfbeeld dat ik nooit iemand durfde aan te spreken omdat ik het gevoel had dat ik een mislukkeling was. weet iemand wat ik moet doen? niemand begrijpt me en ik ben zoo eenzaam. Dit is de 1ste x dat ik iets post over mn problemen op internet en in rl heb ik niemand om het te vertellen die het begrijpt en ik durf toch niemand aan te spreken.
bedankt voor die lieve woorden, dan zal jij het wel begrijpen als moeder. liefs anoniem

anoniem (15) | 24 okt 2011, 18:32 uur

Na 16 jaar zwijgen praat mijn dochter dan eindelijk! Door wilskracht, medicatie (Fluoxetine) en goede begeleiding op de Bascule (AMC) lukt het haar om met steeds meer mensen uit haar (directe) omgeving te praten. Haar wereld wordt hierdoor steeds groter. Ook lukt het haar om met wildvreemden te communiceren als zij bv. een vraag krijgt van een medepassagier bij de bus. Zij is zelfs een keer beboet voor zwart rijden en moest al haar gegevens opgeven en uit de bus stappen. Ze heeft toen diep adem gehaald en alle vragen beantwoord. Dit had ik nooit durven dromen. Nu ben ik hoopvol gestemd en weet ik dat mijn dochter een rooskleurige toekomst met praten tegemoet gaat.

trotse moeder (47) | 23 nov 2011, 14:34 uur

@trotse moeder,
blij dat het goed gaat. ik zwijg ook al 15 jaar dus weet echt als geen ander hoe het voelt en hoe eenzaam je dan door het leven gaat. bedankt dat je het verhaal deelt, geeft mij ook moed met praten. ik geloof erin dat ik ook ooit ga praten. ben al bezig ook bij iets wat bij de bascule zit/voor werkt. veel suc-6 verder en met je dochter:) er zijn altijd mensen die willen helpen, je staat er nooit alleen voor.

anoniem (15) | 24 nov 2011, 20:05 uur

Hey,

ik ben een meisje van 12 en ik heb ook selectief mutisme.
toen ik begon met school op mijn 4e zat k op een normale school.
toen ik 8 was ging ik op over op kluster 4 onderwijs.
dat zijn scholen voor kineren met autisme want ik heb ook pdd nos.
daar kon ik in het 1ste jaar nog wel praten maar daarna werd het steeds minder.
daar heb ik het 3 jaar uitgehouden maar in groep 8 kon ik het niet meer.
niet praten niet bewegen.
nu ben ik aan het wachten op toestemming voor rotsoord.
een kluster 2 school.
een school voor kinderen met communicatieprablemen.
ik heb wel moeite met open vragen maar verder ner veel op dat gebied.
ondertussen krijg ik les via de wereldschool.
ik leer thuis voor de toetsen.
ik maak de toetsen en ik stuur ze op naar mijn leraren.
ik verveel me dood zo.
nou ja.
this niet anders

anoniem (12) | 1 jan 2012, 21:36 uur

heb zelf ook asperger is 3 weken geleden vastgesteld en ook een ernstige sociale angst (ik spreek niet bij andere mensen dan me ouders) kan wel spreken natuurlijk alleen er zijn tal van redenen het niet te kunnen doen.ben ook depressief is er uitgekomen. zit ook niet meer op school heb dit jaar niks gedaan en ga ook niet over. krijg behandeling binnekort. leef met je mee.

anoniem (15) | 9 jan 2012, 22:09 uur

Ik ben het met piepertje eens dat selectief mustisme geen gewone verlegenheid is. Ik spreek uit ervaring. Ik ben een moeder van 39 met een zoontje van 10. Bij hem is pdd-nos vastgesteld, selectief mutisme niet, maar ik heb genoeg gelezen om te weten dat hij dit ook heeft. Bij mezelf herken ik het ook. Als kind klapte ik net als mijn zoontje nu dicht als een familielid of vreemde iets tegen me zei of iets aan mij vroeg, ik kon dan niets zeggen en al helemaal niet als er werd aangedrongen iets te zeggen.
Er zomaar overheen groeien doe je niet, daar is heel veel moeite voor nodig. Geloof me ik spreek uit ervaring. Ik kan me nu goed redden hoor, nu ik volwassen ben, maar het is een lange weg te gaan. Ik heb nooit hulp gehad van proffesionals simpelweg omdat het nooit is vastgesteld. Ik ben er pas sinds een jaar of 2 achter.
Zelfs nu nog in mijn volwassen leven kan ik echt met mijn mond vol tanden staan als iemand iets tegen me zegt waar ik totaal niet op gerekend heb. Dan kan ik ook geen stom woord uitbrengen. Ook ik heb er heel lang over gedaan om simpelweg goedemorgen over mijn lippen te krijgen op mijn werk. Goedemiddag krijg ik zelfs nu nog steeds niet uit mijn strot, dan zeg ik meestal maar hallo. Mijn zoontje groet ook niet terug momenteel als iemand heb groet. Als ik iets in de winkel niet kan vinden heb ik nog steeds de neiging om het dan maar niet te vragen, meestal lukt het wel om het te vragen, maar soms kan ik mezelf echt niet zover krijgen en zoek ik het wel in een andere winkel.
Naar de bakker ga ik niet, veel te druk. En als we in het buitenland op vakantie zijn, ga ik meestal eerst met man en kind boodschappen doen, vooraleer ik in mijn eentje ga, maar in het buitenland naar een bakker gaan, dat laat ik aan manlief over.
Me er echt druk over maken doe ik niet meer, ik ben wie ik ben en soms is dat wat stil ( in grotere gezelschappen) en meng ik me niet in gesprekken.

Je moet gewoon alles in kleine stapjes doen, dat is wat we nu met mijn zoontje ook doen. Niet gelijk in zijn eentje naar de winkel sturen, maar eerst zelf meegaan hem zelf laten betalen, dan op afstand blijven buiten de winkel etc.

petra (39) | 23 jan 2012, 20:13 uur

ze zeggen dat je niet beide kan vaststellen (dus selectief mutisme en een vorm van autisme) omdat het of het een of het ander is...voor mijn gevoel heb ik ook beide. heel lastig is dat

anoniem (15) | 29 jan 2012, 12:02 uur

Hey
Ik heb geen selectief mutisme maar wel een lichte vorm van faalangst het zit namelijk zo: ik kan wel voor de klas praten als een leerkracht mij aanduid maar ik heb zelf absoluut niet de neiging om zelf mijn vinger op te steken. Ik zit nu in het eerste middelbaar Latijn en ben heel stil, ik dacht dat het na een tijdje wel zou overgaan maar na de helft van een schooljaar is het nog niet over.

Iemand (12) | 8 feb 2012, 21:13 uur