Jemug, wat lastig zeg!!
Wat heftig om daar zo tussen te leven!
Ik vind wel dat je er knap mee omgaat, door in zo’n groep te gaan (ookal werkte het niet). Heel goed van je dat hier iets aan wilt doen.
Ik heb in dezelfde situatie gezeten (ongeveer). Ik moest ook snel huilen daardoor. En vind het lastig om je tips te geven, omdat het een behoorlijk groot probleem is. En omdat jij er (helaas) waarschijnlijk weinig aan kan doen. Het probleem ligt bij dat niemand het lukt om jullie goed te helpen.

Misschien kun je iets met de volgende tips: – Praat je er met je moeder over? Het is belangrijk dat jij je gevoelens kwijt kan. en dat niet alle zorg en aandacht naar je broertje gaat. Misschien kunnen jullie 1 dag in de week samen iets doen, zonder alle problemen. – schrijf je een dagboek? dit kan soms orde brengen of rust in je hoofd. – wat heb jij nodig op dit moment? ontspanning, een plekje voor jezelf, aandacht van je moeder, plezier maken?
Deze dingen zijn super belangrijk om je staande te houden in deze situatie! anders hou je het niet vol. dus zoek een plek waar jij je rustig voelt, maak huiswerk met een vriendin, doe dingen waar jij energie van krijgt, vraag je moeder mee naar de bioscoop, ga logeren bij familie. Maak jezelf blij! – zoek je genoeg afleiding? denk je ook aan je eigen leven?
Zorg dat je af en toe even kan ontsnappen van de situatie en lekker jezelf kunt zijn! – weet GGZ dat jij je zo voelt? wil je persoonlijk geholpen worden door een psycholoog of andere hulpverlener? – vertel op school aan een leraar of vertrouwenspersoon hoe de situatie is en hoe jij je voelt. – kun je uithuilen bij iemand?
dat lijkt me toch wel heel fijn. gewoon ff uithuilen. – heel erg moeilijk maar: probeer je broertje niet te beschermen als dat ten koste gaat van jou (dus dat je verdrietig van hem wordt en dat het thuis onhoudbaar is. misschien is het wel goed als hij ook even op adem kan komen op zo’n boerderij en voelt hij zichzelf daar ook beter door).

Ik hoop dat je hier iets mee kan.
En ik wens je heel veel sterkte..
En zorg goed voor jezelf!

maar (20) | 5 jan 2010, 19:33 uur

ik heb ADHD en het is soms leuk en soms niet ik ben wel wat speciaaler maar mensen oordelen me omdat ik ADHD heb!

Ik word speciaal behandeld soms heb k het niet nodig maarjaa het is zo moet er maar mee leven he:P

ANONIEM (..) | 19 feb 2010, 17:30 uur

He allemaal.

Ik heb nu officieel alle problemen die een brugger van 13 kan hebben. Ten eerste ben ik een van een tweeling. Dat lijkt allemaal heel leuk maar mijn broer heefd niets en ik heb ADHD en dan ook nog PDD & NOS. Dat is toch ook niet eerlijk? Ik heb heel erg last met zorgen dat ik een beetje vrienden hou op school. Gelukkig hebben mijn kinderen die ik dit dramatische verhaal heb verteld wel respect voor me gekregen en mijn mentor helpt me ook.

Nou doei, Auke

Gwn Auke (13) | 8 apr 2010, 16:17 uur

heeeeej, IK LEEF MET JE MEE!!!!! zlef iop ik ook een broertje met zware ADHD!!!! en daar valt gewoon NIET mee te leven. ik zouw neit weten wat ik je voor tips zouw moeten geven. IK HOOP VOOR JE DAT HET GOED KOMT!!!! liefs dionne

Dionne (14) | 16 jul 2010, 16:44 uur

ik snap je helmaal meid ik ken dat van je broertjee ik heb er namelijk zelf ook een je moet gewoon tegen je ouders zgen dat ze hem strenger aan pakken want al het niet op een normale manier kan dan zal het wel zoo moeten xxxxjes ik hoop voor je dat het lukt

anoniem | 17 jul 2010, 09:34 uur

Beste, ik begrijp je héél goed, ik heb geen broertje met ADHD maar wel een zoon van 13 met ADHD ook heb ik een dochter van 15 zonder ADHD. Weet je het is niet altijd simpel met je broertje, maar dat is het voor hem ook niet en voor je mama ook niet. Deze kinderen vinden het ook niet leuk, maar ze hebben ook wel goede kanten hoor. ik denk als je hem negeert de momenten dat hij kei lastig is ,voor jezelf tot 20 tellen en dan rustig tegen hem vertelt dat je zijn gedrag niet leuk vind kan misschien helpen. dit gaat niet van dag 1 hoor hij moet er aan wennen , je kan hem een brief schrijven dat je deze wens hebt , dat je vriend wil zijn met hem en dat je hoopt dat hij daar ook voor wil werken. en meisje deze jongeren zitten soms vroeger in de pupertijd en daar zit jij ook bijna in.praat met je ouders maar weet ook dat het voor mama en papa niet simpel is ze houden van jullu allebei en ja ook een moeder houdt van een kind met ADHD . ze zijn alle dagen heel druk maar ze kunnen ook super uit de hoek komen ze zijn niet dom ze voelen zich niet o.k met zichzelf het staat niet stil in hun hoofd maar ze kunnen echt wel veel en lief zijn hoor. ik wens je veel moed , veel liefde en veel vriendschap met je broertje veel succes als je ouder bent zal het beter gaan tussen jullie. geloof me

liefs Caroline mama van een kerel met ADHD en een bloem van een dochter

moeke druk (45) | 9 aug 2010, 19:53 uur

heeft ie wel medicijnen?..

het is mogelijk dat het in combinatie is met ODD dat is een agressieve gedragsstoornis.

hoop dat er snel een oplossing is (of al is gevonden)

just a girl (14) | 12 mrt 2011, 13:46 uur

Ik heb zelf ook ADHD.
Slaan is een manier om je energie weg te krijgen en bij mij is het ongeveer een gewoonte geworden.
Ik slaag waarschijnlijk veel minder hard dan je broer en jij hebt meer last dus veel succes!

lili (12) | 17 apr 2011, 04:01 uur

Ik heb ook 2 stoornissen ADHD en ODD ik word opgenomen bij ***
Er zijn er ook 2 in utrecht en apeldoorn kijk op google voor informatie ..
xx

mu\ij (12) | 25 jun 2011, 20:04 uur

Ik krijg het benauwd als ik het woord ADHD hoor, niet door de mensen die het hebben, maar door de intstanties en mensen die ze proberen te helpen.
Ik krijg dan meteen het gevoel dat ADHD mensen niet begrepen worden, omdat er allemaal regeltjes zijn en protocollen, en dan worden die kinderen misschien alleen maar drukker en drukker.
Altijd maar weer die stempels, de een kan ermee omgaan, de ander niet. Ik zou er benauwd van worden, heb mijhn leven altijd stempels gehad, maar niemand keek naar mij, maar naar de stempels.
Je broertje, je houd van hem, en toch is het weer lastig met hem om te gaan. Volgens mij hebben deze mensen begrip nodig, en dan geven ze dat terug.
Het is een enorme fout om die mensen ergens naartoe te sturen omdat de ouders het niet aankunnen.
Tenzij die jongen er niks van merkt, maar ik zou me nog meer bestempeld voelen. Daar kan ik me bij inleven.
En als hij dan naar die zorgboerderij gaat, is het hem dan wel gevraagd of hij dit wil? Dat is heel belangrijk, want je moet ze echt niet in een hokje duwen dan worden ze nog drukker.
Er is een woord voor hem wat hij nodig heeft en dat heet; Begrip.
Iemand die hem begrijpt, in wat hij doet, waarom hij het doet en wat hij erbij voelt. Niet het gevoel geven dat hij het moet zeggen, of dat hij ADHD heeft en moeilijk is. Gewoon echt begrip tonen en het alleen doen als je weet dat je het kan, anders kun je het beter niet doen. Want dat voelt hij, en dat ziet hij waarschijnlijk als bestempeling.
Ik ben ook vaak bestempeld, en dan voelde ik gewoon dat mijn moeder niet met mij overweg kon, zo kwam ik in opstand.
Dat heeft in principe niks met ADHD te maken, dat kan ieder kind hebben. En de stempel maakt het erger, want je merkt dat de mensen in je omgeving je zo gaan bejhandelen, omdat ze weten dat het zo moeilijk is door juist datgene wat bij iemand vastgesteld is.
Maar bekijk het van zijn kant, dan krijg je het benauwd want hij word niet begrepen. Dat is wat hem drukker maakt.
Ik zou GGZ niet aanraden, want die werken teveel met stempels.Behandeling op ADHD en niet op innerlijke belevenissen. Ik denk dat iets spirituelers wat meer ligt.
Want hij wil niet behandeld worden als ADHD'er, maar als iemand zoals iedereen.
Dus, vraag aan je moeder of er geen alternatieve wijzen zijn, probeer je in hem te verdiepen, niet omdat je zelf ergens last van hebt, maar gewoonweg om hem begrip te geven.
Wedden dat hij dan rustiger word.
(ik heb het namelijk nooit gekregen en ik vind mensen niet leuk). Want ze stempelen me toch altijd. Nu ben ik boos, soms agressief. Zo zit het ook bij hem.

Hoop dat je er wat aan hebt.

Geri* (21) | 24 aug 2011, 23:39 uur

mmmm lastig. wat ik wel weet is dat adhd'ers soms gewoon behoorlijk agressief kunnen worden, zomaar. is niet niet fysiek dan wel met woorden, is niet eens omdat jij wat doet, maar gewoon omdat het dan uitkomt, of omdat anderen iets gezegt of gedaan hebben en ook al doet ie en zegt die vanalles, hoogstwaarschijnlijk meent die het niet.. als je merkt dat die in zo'n mood is, laat hem dan met rust. gewoon laten.. anders irriteerd die zich waarschijnlijk alleen maar meer.. ik hoop dat er een oplossing komt voor je situatie..

DOUBTS (15) | 27 nov 2011, 20:33 uur