Frustrerend.

Als ik deze verhalen hier lees word ik echt verdrietig. Ik zelf ben best wel 'normaal' opgevoedt. Ik mag best wel veel, behalve vriendjes hebben, uitgaan (doe ik stiekem), roken, drinken etc.
Ik zelf heb een hele lieve vriend. Ben zelf van turkse afkomst en mijn vriend is half marokaans en half nederlands. Als me ouders er achter komen tja.. ik wil de gevolgen niet weten. Ik heb het echt klote hier. Waarom kunnen ze me gewoon niet accepteren? Ik ben niet zoals de meeste turkse meiden. Heb totaals niks met de cultuur en denk zelf ook heel anders dan me ouders. Ik heb het sinds kort aan me moeder vertelt dat ik een vriend heb.. En je moest is zien, ze schold me uit, wou dat ik het uitmaakte en anders zou ze het aan me vader vertellen( en dit duurde een aantal dagen.)
Tja ben nu wel geneigd om het weer stiekem te houden. Heb maar aan me moeder vertelt dat ik het heb uitgemaakt. (Wat niet zo is). Maar ik heb geen keus. Ik voel nu totaals niks meer voor haar. Ik wist echt niet dat ze zo harteloos kon zijn. Ik ben trouwens 18. Ik ben een radeloos wat ik moet doen. Soms wens ik dat ik in een nederlandse gezin was, hun doen niet zo moeilijk en vinden dit normaal. Vanaf nu ken ik geen moeder meer. Ik kan niet wachten om uit huis te gaan en eindelijk vrijheid te krijgen. Maar ook dat zouden ze me nooit toelaten, om op kamers te gaan. Aan me vader heb ik niks. Van hem heb ik nooit gehouden, hij was er nooit voor ons en hij kan alleen maar schelden. Ze houden geen rekening met mijn gevoelens, alleen maar wat zij willen. Fcking egoistische mensen. Wat kan ik hier aandoen?

Sara (18) | 15 dec 2011, 11:12 uur