Waarom ben ik zo
Het zit namelijk zo dat ik heel veel moeite heb om wat vrijer/opener naar een jongen toe te zijn.
Het komt verder niet voort uit onzekerheid of dat ik geen gesprek kan aangaan, want ik ben iemand die heel gezellig met mensen meepraat en graag een luisterend oor heeft.Maar het is namelijk zo dat ik geen relatie mag van mijn ouders. Er is niks wat ik daaraan kan doen om het te veranderen. Ik denk dan dat ik beter jongens kan duidelijk maken door me houding ( manier van doen) dat ze beter niet mij gaan versieren want het zou toch niks worden)
Ik merk wel dat veel jongens interesse in me hebben maar ik sluit me daar voor af en jongens weten dan ook dat ze me niet kunnen versieren om dichtbij me te komen.De gesprek kan alleen vriendschappelijk zijn.
Nu is het zo dat er wel een jongen is waar ik interesse in heb ,maar dan in mezelf. Ik uit het niet.Voor hem ben ik die meisje die nooit een vriend heeft gehad en die slimme meid die alleen denkt aan de studie en hij weet dat die ook niet verder dan dat kan komen. De afgelopen dagen heb ik mezelf verteld dat ik wat opener naar hem ga doen en wat meer interesse tonen. Ik deed dat door hem af en toe in de ogen aan te kijken.. te zwaaien en te glimlachen. Verder dan dat durf ik niet en ik ben zeker niet de type om hem te vertellen dat ik hem leuk vind en ik zou het ook noooooit doen. Mijn vraag is wie heeft een typ .. wat kan ik doen ?Hoe kan ik hem duidelijk maken dat ik hem leuk vind zonder dat hij daardoor gaat denken oh ze is makkelijk of wat dan ook.( alhoewel ik weet dat me ouders het nooit zouden accepteren ) ik wil 1 keer me gevoelens navolgen en iets voor emzelf doen)
Aisha (19) | 12 nov 2009, 23:19 uur
Ik vind het best wel eng om jouw verhaal zo te lezen.. This namelijk net een spiegel. Ik was ook dat slimme meisje waarvan iedereen dacht dat ik gewoon niet verliefd kon worden omdat ik mezelf er zo vanaf sluit. Het zit er zoo ingeramd: het is slecht, je bent een slecht meisje als je wel een relatie begint, uit respect voor je ouders... bla bla bla... ik ken het allemaal. Waar het bij mij stopte.. was toen ik merkte dat mijn neven de grootste players zijn.. Voor hun is het wel oke.. de druppel was toen me neef openlijk met zijn vriendin naar een bruiloft kwam! ik was in shock. dus sowieso, als jij een jongen was geweest hadden ze het vast minder erg gevonden. als je daar even overnadenkt dan zal je gauw genoeg begrijpen dat het echt niet slecht is om iemand te laten weten dat je hem wel ziet zitten.
Daarnaast is het nog de vraag of jij gaat trouwen met iemand die je ouders voor jou uitzoeken of mag je hem zelf ontmoeten en dan met goedkeuring van je ouders? Als je hem zelf mag uitkiezen dan moet je eens toch wel leren om met jongens om te gaan ;) dus het kan geen kwaad om de deur op een kiertje te zetten. en als het door je ouders wordt bepaald., Dan moet je echt gewoon je bek opentrekken wanneer je ook maar een beetje het gevoel hebt dat hij het niet is.
oftewel kort samengevat... de tip is begin bij jezelf en denk idd gewoon aan jezelf.
ga via zijn vrienden een beetje pijlen, steeds iets vaker met hem praten enzo, plekken waar hij heen gaat en if it's ment to be, it'll grow;)
good luck
xx
Denelle (19) | 25 aug 2010, 23:45 uur
