Gescheiden ouders...

Ik ben een meisje van 12 jaar en ik woon nu nog bij allebei mijn ouders. Ik heb pas gehoord dat mijn ouders willen scheiden. Toen ze dat vertelde schrok ik heel erg.

Ik heb ook nog een broertje (7 jaar) en een zusje (9 jaar). Mijn zusjes antwoord was dit: "Haha, leuk grapje" en mijn broertjes antwoord: "Wat is scheiden?". Mijn eerste antwoord was: "Wat dat meen je niet!" Ik was boos en verdrietig tegelijk. Ook al liet ik daar niks van merken.

Mijn ouders waren bezig met een verhaal, dat ze het zo makkelijk mogelijk voor ons wilde maken. Bijvoorbeeld ze blijven bij elkaar in de buurt wonen en ook dicht in de buurt van onze school. Maar toch is het niet makkelijk mezelf voor te stellen dat ik dadelijk in twee huizen woon.

Daarna had ik meteen mijn beste vriendin ingelicht. (Wel toen mijn ouders even boodschappen aan het doen waren.) Ik belde naar haar mobiel en er werd meteen opgenomen door haar. Ik vertelde haar het hele verhaal en had zo'n medelijden met me. Zij is nu de enige die ik vertrouw, omdat de meeste me toch laten zakken, zoals mijn ouders. (Dat gevoel heb ik!).

Misschien wordt het huis waar we nu in wonen verkocht en moeten we (mijn ouders) twee nieuwe huizen kopen. Dat is ook een van de dingen die ik ook echt niet wil. Want in dit huis heb ik net een nieuwe kamer. Nieuw bureau nieuwe kleuren op de muur enz.! Alles is nieuw!

van: Verdrietig maar boos persoon op de wereld! (12)