mijn vader gaat met de beste vriendin van mijn moeder
Mijn ouders zijn inmiddels 3 jaar geleden gescheiden. Ik kan nog steeds niet met de situatie omgaan. Ik ben ook vrij snel naar een psycholoog doorverwezen. Ik zat daar om te leren omgaan met de situatie maar de psycholoog dacht dat ik anorexia had en daarom gingen alle gesprekken alleen maar over mijn eetgewoontes en moest me altijd laten wegen. Op een gegeven moment wilde ik er ook absoluut niet meer een. Na een half jaar heeft mijn moeder toch weer gekeken voor een andere en ben toen naar een andere gegaan. Daar zit ik nou ook al een hele tijd. Zei helpt me echt heel goed ik kan het ook iedereen aanraden om naar een psycholoog te gaan met je problemen. Ik wou namelijk in het begin ook absoluut niet! Aangezien het toch een beetje bekend staat ‘‘gekke gestoorde mensen’‘ die daar komen.
Toen mijn ouders vertelde dag ze gingen scheiden was ik 12, ik was verdrietig, boos verward alles tegelijk. Ik durfde er met niemand over te praten. Zelfs mijn vrindinnen niet, ik heb het ze pas na een half jaar verteld. Omdat toen mijn moeder een andere huis kreeg, en ik wel stukje bij beetje kon vertellen dat mijn ouders niet meer samen zijn. Ik had het erg moeilijk, ik zat net in de puberteit en kon niet met me emoties omgaan. In de avond dat ze hadden gezegd dat ze gingen scheiden hadden ze alleen maar ruzie, terwijl ze dat nooit hadden. Niet waar ik bij was tenminste! De volgende dag vroeg ik aan me moeder waarom ze nou ruzie hadden, ze gingen dan wel scheiden maar ze hadden nooit ruzie. Als kind van 12 besefde ik alles nog niet goed, ze gingen dan wel scheiden maar het zei nog niks. Want ze woonde nog bij elkaar sliepen nog in een bed alles! Ben zelfs nog naar duinrel geweest met mijn broer en mijn ouders, en nog samen met mijn ouders en ik alleen naar de bioscoop zonder het besef dat dit de laatste keer zou zijn. Maar ik merkte wel. Maar me vader deed heel raar. Ik was boos op hem! Hij wou maar niet vertellen wat er aan de hand was, nadat ik de helle dag hem negeerd had roepte hij me broer en mij. Hij vertelde ons dat hij al een nieuwe vriendin had (ze waren nog niet eens gescheiden en woonde nog gewoon bij elkaar), stiekem had ik al zo een gevoel. Maar hij zei al snel na een paar minuten dat we haar kende. Het was namelijk de beste vriendin van mijn moeder! En toen was het stil.. Hoe durfde hij! Als ik er nu over na denk zou ik zo boos zijn geworden! Maar ik besefde het niet, en reageerde gewoon en ging weer buiten spelen. Het is zo raar, ik ken haar al mijn hele leven elke vakantie gingen we met hun op vakantie ze hebben kinderen van mijn leeftijd dus daar speelde ik altijd mee. En nu opeens gaat zei met mijn vader! Me moeder had heel erg veel verdriet, ze was hellemaal kapot ervan. En belande in een soort depressie. Ik kon er met niemand over praten. En nog steeds niet! Het is een schaamte, wat zullen ze wel niet denken als ze horen dat de beste vriendin van me moeder met mijn vader gaat! Het is mijn geheim, soms heb ik wel behoefte om er erover te praten met een vriendin dan is het toch de schaamte die het tegen houd. Ik heb hele moeilijk tijden mee gemaakt. Een broer die me sloeg, een moeder die niet op kon houden wat voor klootzak me vader was, en een vader die zich gedroeg als een verliefde tiener. Ik liep minstens 1 keer in de maand weg van huis. Dit is zo 3 jaar lang doorgegaan. Met niemand heb ik er ooit over gepraat behalve dan mijn psycholoog. Het gaat nu stukken beter met me, maar moet nog een hoop verwerken (aangezien er nog veel meer is gebeurd in mijn leven)
Ik hoop dat iemand hetzelfde heeft meegemaakt en waar ik mee kan praten.
klein meisje (15) | 8 apr 2010, 19:45 uur
