jonge stiefmoeder
hallo allemaal, mijn ouders zij gescheiden sinds ik 9 ben. mijn vader heeft nooit egt een vriendin gehad waar ik veel mee te maken had. maar nu heeft hij sinds een kort tijd een vriendin van 23 terwijl hij zelf 46 is. en ik heb een zus van 19 , dat verschilt dus maar 4 jaar. hij kent haar via de hockey club , waar IK op hockey. zij is heel vaak bij hem. en eerst moest ik er maar mee leren leven . maar als zij in me buurt was dan voelde ik me altijd heel rot en ik kon er ech tniet tegen ! dus ik heb tegen me vader gezegd dat als ik de weekenden bij hem ben , dat ik graag wil dat ze vriendin er niet is. want op die manier kan ik me ook niet concentreren op mijn huiswerk en haal ik slechte cijfers. na veel geklaag wou hij dat wel doen. maar elke keer zit mijn vader weer te zeuren of we naar de film zullen gaan ( met haar ). dat ze mee op vakantie gaat voor een week enz… ( dit zijn een van de vele voorbeelden) . maar het probleem is, dat als ik elke keer een vinger geeft, neemt hij gelijk me hele hand. en zijn leven is nu oppeens helmeaal in de ban van zijn vriendin. en elke keer als ik het weer duidelijk aan hem maak wat ik voel, neemt hij me totaal niet serieus! weet iemand wat ik moet doen?
sanne (14) | 20 jan 2009, 22:06 uur
Hallo Sanne, Ik ben zo’n jonge stiefmoeder (ik 30, mijn vriend 51), hoewel ik me niet echt stiefmoeder voel. De oudste dochter van mijn vriend is maar 2 jaar jonger dan ik, de jongste is 8 jaar. Ik begrijp dat je het moeilijk vind om bij de vriendin van je vader in de buurt te zijn. Maar ik denk dat zij dat misschien ook wel vind. Ik vind het ook moeilijk. En dan vooral omdat ik weet dat zijn kinderen er helemaal niet blij mee zijn. We geven het maar de omschrijving als ‘gewenningsperiode’, maar ook die periode is heel erg moeilijk. Mag ik vragen wat je het meest moeilijk vind? Dat ze (te) jong is? Of vind je het zowieso moeilijk dat je vader een nieuwe vriendin heeft? Is ze niet aardig? Eist ze alle aandacht op van je vader? Gedraagt je vader zich anders? Ik weet eerlijk gezegd niet eens heel precies waarom de kinderen van mijn vriend zo’n moeite met mij hebben. Ik vermoed dat ze zich schamen voor ons, want het is toch raar dat je vader met zo’n jong iemand thuis komt??. Maar verder ben ik aardig, meelevend, probeer niet nieuwsgierig te zijn, maar belangstellend naar wat ze bezighouden. En toch is er altijd die spanning. Daarom ben ik er ook maar ongeveer 1x in de 4 weken een dag in het weekend (elk weekend heeft hij zijn kids). En dan ben ik blij dat ik weer naar huis kan. Maar fijn voelt het niet.Ik had min of meer verwacht, of eerder gehoopt dat de kinderen mij zouden accepteren. In elk geval zouden respecteren dat dit de keuze is van hun vader. Dat hun vader hier blij mee is en hier gelukkig van hoopt te worden/blijven. Toch voelt het alsof ik hier op aangerekend wordt. Als ik dan bij ze ben, dan ben ik er ook eigenlijk niet. Ik wordt het grootst gedeelte van de tijd genegeerd, er is nooit een vraag aan mij gericht. En dan vraag ik me af waarom. Het wordt er niet gezelliger op, voor niemand. Voor de kids niet, voor de vader en evenmin voor de stiefmoeder. Ik snap heel goed dat iedereen aan de nieuwe situatie moeten wennen. Ineens is daar dan een vreemde in huis die de vriendin van je vader is. Maar is het teveel gevraagd om de momenten die gedeeld worden, het zo gezellig mogelijk te maken?En Sanne, vind je het eerlijk dat je dit van je vader vraagt? Kun je geen compromis sluiten?
Erika (30) | 1 mrt 2009, 14:05 uur
Ik lees je verhaal en vindt het vreselijk voor je dat je er zo mee zit dat je vaders vriendin veel tijd neemt van je vader en dat jij het gevoel krijgt dat je niet meer alleen kan zijn met je vader. Maar ik denk dat die vriendin er ook wel mee zit dat jij haar niet mag. Maar kun je er echt over praten met je vader? En anders zou ik gewoon zeggen dat jij voorlopig dan niet meer naar je vader gaat. en gewoon telefonisch contact onderhoudt. Mijn vader en moeder zijn ook gescheiden en ik heb een jongere stiefmoeder en ik heb het er eigenlijk niet echt moeite mee gehad. Ik zie wel in dat jou situatie ietsje anders is… ik was wat jonger toen die stiefmoeder kwam.. maar ik heb er soms ook moeite mee dat zij zich met dingen bemoeit enzo maar bepraat het .. dat is echt het beste..
hopeluck. (17) | 27 jan 2010, 01:07 uur
hey sanne
ik snap je situatie …
want ik he ook een jongere vriendin nu
die is maar 3 jaar ouder dan m’n dochter
zij heeft er vrede mee (nu)
en heeft er eigenlijk een vriendin bij !
dus je ziet dat het ook anders kan
het heeft gewoon tijd nodig om aan het idee te wennen denk ik
succes
droopy (39) | 21 feb 2010, 23:21 uur
