als me vader er on wass
als me ouder nooit elkaar waren gegaan
hadden we gewoon meer geld
dan hoefde me moeder niet alles te betalen
en dan konden we gewoon een auto hebben en in een mooi huis wonnen
en kon ik mooi kleding krijgen
en kunnen we eleka jaar op vakantie en uiteten
met de familie want hun het nu is
ik heb geen familie alle is kapot we praten bijna nooti met elkaar we eten bijna nooti aan tafel ik eet altijd in me kamer allen
en we gaan bijna nooit samen op vakantie of naar stad ofzo
ik miss het echt want het is altijd gezellig als ik met vriendinen ga en hun ouder samen zien dan denk ik van dat kon ik ook hebben eeen gelukkig famile dan was alles beter
ems (15) | 17 aug 2010, 23:37 uur
Hallo.
Het kan zijn dat je familie je kapot maakt.
Maar jij maakt jezelf ook deels kapot.
Met de gedachtens 'Wat als..'
'Wat als mijn ouders nog bij elkaar waren? Dan kon ik me mooi kleden, konden we op vakantie etc'.
Maakt dat je gelukkig? Zulke gedachtens?
Als je zelf al weet dat 't onrealistisch is, waarom bedenk je het dan?
Iedereen kan zo denken, want dan gaat iedereen kapot.
'Wat als ik rijk was geweest..'
'Wat als ik beroemd zou zijn..'
'Wat als ik langer zou zijn..'
'Wat als ik ouder zou zijn..'
Maar sommige dingen kunnen nou gewoon eenmaal niet!
Daar moet je je bij neerleggen, en niet om jammeren.
Zo maak je alleen maar jezelf kapot.
Praat erover met je ouders, dat jij hieronder lijdt.
Dat dit je onzeker maakt.
Misschien dat hen hen best zullen doen, en dat het uiteindelijk beter zal gaan.
Uglygirl.
Uglygirl (14) | 19 aug 2010, 12:26 uur
